نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ سَيِّئَاتِ اَلْعَقْلِ وَ قُبْحِ اَلزَّلَلِ وَ بِهِ نَسْتَعِين
پناه می برم به خداوند از بدیهای خرد و زشتی لغزش، و از او کمک می جویم.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ سَيِّئَاتِ اَلْعَقْلِ وَ قُبْحِ اَلزَّلَلِ وَ بِهِ نَسْتَعِين
پناه می برم به خداوند از بدیهای خرد و زشتی لغزش، و از او کمک می جویم.
وَ قَالَ : عُجْبُ اَلْمَرْءِ بِنَفْسِهِ أَحَدُ حُسَّادِ عَقْلِهِ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:عجب و خودبینی انسان یکی از چیزهایی است که بر عقل او حسد می برد.
لاَ مَعْقِلَ أَمْنَعُ مِنَ اَلْإِسْلاَم
پناهگاهی استوارتر از اسلام نیست.
اَلْكَيِّسُ أَصْلُهُ عَقْلُهُ وَ مُرُوءَتُهُ خُلْقُهُ وَ دِينُهُ حَسَبُه
ریشۀ زیرک، خرد اوست؛ مردانگی او، خوی اوست؛ و دینداری او حسب اوست.
اَلْكَيِّسُ مَنْ كَانَ يَوْمُهُ خَيْرا مِنْ أَمْسِهِ وَ عَقَلَ اَلذَّمَّ عَنْ نَفْسِه
زیرک کسی است که امروزش بهتر از دیروز باشد و نفس خود را از بدیها باز دارد.
اَلسَّخَاءُ ثَمَرَةُ اَلْعَقْلِ وَ اَلْقَنَاعَةُ بُرْهَانُ اَلنُّبْل
سخاوت، ثمرۀ خرد است و قناعت، نشانۀ زیرکی.
عَلَيْكَ بِالسَّخَاءِ فَإِنَّهُ ثَمَرَةُ اَلْعَقْل
بر تو باد به سخاوت، پس همانا سخاوت، میوۀ خرد است.
لَوْ عَقَلَ أَهْلُ اَلدُّنْيَا لَخَرِبَتِ اَلدُّنْيَا
اگر مردم دنیا خردمند بودند، هر آینه دنیا ویران می گردید.
مِنَ اَلْعَقْلِ مُجَانَبَةُ اَلتَّبْذِيرِ وَ حُسْنُ اَلتَّدْبِير
دوری از ریخت و پاش و پیش اندیشی نیکو، از نشانه های خرد است.
إنّ الدّنيا ربّما أقبلت على الجاهل بالاتّفاق و أدبرت العاقل بالاستحقاق مع استحقاق فإن أتتك منها سهمة مع جهل أو فاتتك منها بغية مع عقل فايّاك أن يحملك ذلك على الرّغبة في الجهل و الزّهد في العقل فإنّ ذلك يزري بك و يرديك
بدرستی که دنیا چه بسا به نادان ناگهانی روی می کند و به خردمند گرچه سزاوار است پشت می گرداند، پس اگر با نادانی سهمی از آن به تو رسید و یا دلخواه با خردی از تو فوت گردید، پس مبادا این کار، تو را به نادانی تشویق و در خرد و دانایی بی میل نماید چون تو را عیبناک و هلاک می گرداند.
إِنَّ اَلْفَقْرَ مَذَلَّةٌ لِلنَّفْسِ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ جَالِبٌ لِلْهُمُوم
همانا ناداری، نفس را خوار، خرد را نگران و اندوه ها را سرازیر می کند.
فرض اللّه سبحانه الإيمان تطهيرا من الشّرك و الصّلوة تنزيها عن الكبر و الزّكوة تسبّبا تسبيبا للرّزق و الصّيام ابتلاء لإخلاص الخلق و الحجّ تقوية للدّين و الجهاد عزّا للإسلام و الأمر بالمعروف مصلحة للعوام و النّهي عن المنكر ردعا للسّفهاء و صلة الأرحام منهاة للعدد و القصاص حقنا للدّماء و إقامة الحدود إعظاما للمحارم و ترك شرب الخمر تحصينا للعقل و مجانبة السّرقة إيجابا إيجادا للعفّة و ترك الزّنا تحصينا للأنساب و ترك اللّواط تكثيرا للنسل و الشّهادة استظهارا على المجاحدات و ترك الكذب تشريفا للصّدق و الإسلام أمانا من المخاوف و الإمامة نظاما للأمّة و الطّاعة تعظيما للإمامة
خداوند:ایمان را واجب کرده است برای پاکیزگی از شرک، و نماز را واجب نموده، برای دور نمودن کبر و خودپسندی:و زکاة را واجب کرده است، برای این که، سبب روزی شود، و روزه را واجب نموده، برای آزمایش اخلاص مردم و حج را واجب کرده است برای تقویت دین و جهات را برای سربلندی اسلام، و امر به معروف را، برای مصلحت عامّۀ مردم، و نهی از منکر را، برای بازداشتن کم خردان، و صلۀ رحم را واجب نموده برای زیاد شدن تعداد، و قصاص را واجب کرده برای حفظ خونها، و بر پاداشتن حدّها را واجب دانسته است برای بزرگ گردانیدن حرامها، و آشامیدن شراب را حرام دانسته برای استوار گردانیدن خرد، و حرمت ورزی را برای ایجاد پاکی، و زنا را حرام دانسته، برای نگاهداری نسب ها، و لواط را حرام نموده است، برای افزایش نسلها، و گواهی را واجب نموده است…