احادیث درباره کار نیک از امام علی (ع)

اِجْتِنَابُ اَلسَّيِّئَاتِ أَوْلَى مِنِ اِكْتِسَابِ اَلْحَسَنَات

دوری از گناه، برتر از نیکوکاری است.

إِنَّ إِحْسَانَكَ إِلَى مَنْ كَادَكَ مِنَ اَلْأَضْدَادِ وَ اَلْحُسَّادِ لَأَغْيَظُ عَلَيْهِمْ مِنْ مَوَاقِعِ إِسَائَتِكَ مِنْهُمْ وَ هُوَ دَاعٍ إِلَى صَلاَحِهِم

همانا نیکی کردن تو به دشمنان و حسودان که بر تو مکر کنند، بیشتر آنها را به خشم آورد از بدی کردن تو به آنها.و این کار آنها را به نیکو شدن خواند.

شَرُّ اَلْأَفْعَالِ مَا هَدَمَ اَلصَّنِيعَة

بدترین کارها آن است که نیکی را خراب کند.

ذِكْرُ اَللَّهِ سَجِيَّةُ كُلِّ مُحْسِنٍ وَ شِيمَةُ كُلِّ مُؤْمِن

یاد خداوند، روش هر نیکوکار و خوی هر ایمان آورده ای است.

لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَزِيمَةُ اَلْإِيمَانِ وَ فَاتِحَةُ اَلْإِحْسَانِ وَ مَرْضَاةُ اَلرَّحْمَنِ وَ مَدْحَرَةُ اَلشَّيْطَان

«لا اله الا اللّه»، استواری ایمان و گشایندۀ نیکوکاری، و سبب خشنودی خداوند مهربان و دور کنندۀ شیطان است.

أَحْسَنُ اَلْمَكَارِمِ اَلْجُود

بخشش، نیکوترین بلند مرتبگی هاست.

أَعْطِ تَسْتَطِعْ تَصْطَنِع

بخشش کن تا توانا گردی تا نیکوکار گردی .

اِفْعَلِ اَلْمَعْرُوفَ مَا أَمْكَنَ وَ اُزْجُرِ اَلْمُسِيءَ بِفِعْلِ اَلْمُحْسِن

تا ممکن است نیکی کن.و بدکار را با عمل نیکو بازدار.

اِغْتَنِمْ صَنَائِعَ اَلْإِحْسَانِ وَ اِرْعَ ذِمَمَ اَلْإِخْوَان

کارهای نیک را غنیمت شمار و پیمانهای برادران را رعایت کن.

إِنَّمَا مَثَلُ مَنْ خَيَّرَ خَبَرَ اَلدُّنْيَا كَمَثَلِ قَوْمٍ سَفْرٍ نَبَا بِهِمْ مَنْزِلٌ جَدِيبٌ فَأَمُّوا مَنْزِلا خَصِيبا وَ جَنَابا مَرِيعا فَاحْتَمَلُوا وَعْثَاءَ اَلطَّرِيقِ وَ خُشُونَةَ اَلسَّفَرِ وَ جُشُوبَةَ اَلمَطْعَمِ لِيَأْتُوا سَعَةَ دَارِهِمْ وَ مَحَلَّ قَرَارِهِم

بدرستی که مثل کسی که دنیا را برای نیکوکاری برگزیده، مانند قوم مسافری است که با منزل خشک و بی طراوت موافق نباشند پس عزم جایگاهی پرگیاه و فضایی پر علف کنند و مشقّت راه و درشتی سفر و سختی غذا را تحمّل کنند تا به خانۀ گشاده و جایگاه آرامش خود برسند.

اَلْإِسْرَافُ مَذْمُومٌ فِي كُلِّ شَيْءٍ إِلاَّ فِي أَفْعَالِ اَلْبِر

اسراف در هر چیزی نکوهش شده است مگر در کارهای نیک.

إِيَّاكَ أَنْ تُخْدَعَ عَنْ دَارِ اَلْقَرَارِ وَ مَحَلِّ اَلطَّيِّبِينَ اَلْأَخْيَارِ اَلْأَبْرَارِ وَ اَلْأَوْلِيَاءِ اَلْأَبْرَارِ اَلْأَخْيَارِ اَلَّتِي نَطَقَ اَلْقُرْآنُ بِوَصْفِهَا وَ أَثْنَى عَلَى أَهْلِهَا وَ دَلَّكَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ عَلَيْهَا وَ دَعَاكَ إِلَيْهَا

آگاه باش از این که«دنیا»تو را بفریبد و غافل نماید از جایگاه آرامش و پاکیزگان و برگزیدگان و دوستان نیکوکار، سرایی که قرآن به تعریف آن گویا شده و مردم آن را ستایش کرده و خداوند شما را بر آن راهنمایی نموده و به سوی آن خوانده است.