احادیث درباره حقیقت دنیا

اَلدُّنْيَا دَارُ اَلْغُرَبَاءِ وَ مَوْطِنُ اَلْأَشْقِيَاء

دنیا خانه بیگانگان و وطن تیره بختان است.

أَلاَ وَ إِنَّ اَلْيَوْمَ اَلْمِضْمَارَ وَ غَدا اَلسِّبَاقَ وَ اَلسُّبْقَةُ اَلْجَنَّةُ وَ اَلْغَايَةُ اَلنَّار

آگاه باشید:که امروز روز آمادگی و فردا روز مسابقه است و آنچه به آن پیشی گیرند بهشت است و نهایت آتش است.

إنّ الدّنيا دار فجائع من عوجل فجع بنفسه و من أمهل فيها فجع بأحبّته

بدرستی که دنیا خانه مصیبتهاست، هر که در کار او تعجیل شود مصیبت به نفس او می رسد می میرد و به هر که مهلت داده شود به مصیبت دوستانش مبتلا شود.

إِنَّ اَلدُّنْيَا مَعْكُوسَةٌ مَنْكُوسَةٌ لَذَّاتُهَا تَنْغِيصٌ وَ مَوَاهِبُهَا تَغْصِيصٌ وَ عَيْشُهَا عَنَاءٌ وَ بَقَاؤُهَا فَنَاءٌ تَجْمَحُ بِطَالِبِهَا وَ تُرْدِي رَاكِبَهَا وَ تَخُونُ اَلْوَاثِقَ بِهَا وَ تُزْعِجُ اَلْمُطْمَئِنَّ إِلَيْهَا وَ إِنَّ جَمْعَهَا إِلَى اِنْصِدَاعٍ وَ وَصْلَهَا إِلَى اِنْقِطَاع

بدرستی که دنیا واژگون و سرنگون شده است، لذّتهای آن مکدّر کننده و نعمتهای آن باعث غصّه، و زندگانی آن رنج، و عاقبت آن نابودی است؛ به جویندۀ خود سرکشی می کند و سوار خود را هلاک می گرداند و به اعتماد کنندۀ به خود، خیانت می کند آرام گیرندۀ به خود را، از جای می کند.و بدرستی که جمعیّت آن به سوی جدایی است و پیوند آن بریده شدنی است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا كَالْحَيَّةِ لَيِّنٌ مَسُّهَا قَاتِلٌ سَمُّهَا فَأَعْرِضْ عَمَّا يُعْجِبُكَ فِيهَا لِقِلَّةِ مَا يَصْحَبُكَ مِنْهَا وَ كُنْ آنَسَ مَا تَكُونُ بِهَا أَحْذَرَ مَا تَكُونُ مِنْهَا

دنیا مانند مار است، نرم است دست زدن به آن و کشنده است زهر آن، پس روگردان از آنچه تو را خوش آید چون آنچه از آن همراه تو خواهد بود اندک است. پس در حالی که در آن می باشی آرام گیر و از آن روی گردان.

إِنَّ اَلدُّنْيَا كَالْغُولِ تُغْوِي مَنْ أَطَاعَهَا وَ تُهْلِكُ مَنْ أَجَابَهَا وَ إِنَّهَا لَسَرِيعَةُ اَلزَّوَالِ وَشِيكَةُ اَلاِنْتِقَال

دنیا مانند غول است گمراه می کند کسی که او را پیروی کند و هلاک می کند کسی که او را اجابت کند.و بدرستی که دنیا به سرعت زایل شونده و انتقال یابنده است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا لَهِيَ اَلْكَنُودُ اَلْعَنُودُ وَ اَلصَّدُودُ اَلْجَحُودُ وَ اَلْحَيُودُ اَلْمَيُودُ حَالُهَا اِنْتِقَالٌ وَ سُكُونُهَا زِلْزَالٌ وَ عِزُّهَا ذُلٌّ وَ جِدُّهَا هَزْلٌ وَ كَثْرَتُهَا قُلٌّ وَ عُلُوُّهَا سِفْلٌ أَهْلُهَا عَلَى سَاقٍ وَ سِيَاقٍ وَ لَحَاقٍ وَ فِرَاقٍ وَ هِيَ دَارُ حَرْبٍ وَ سَلَبٍ وَ نَهْبٍ وَ عَطَب

بدرستی که دنیا نافرمان و ناسپاس است و اعراض کننده و بسیار تبختر کننده؛ حال آن، انتقال و آرام آن، جنبانیدن و عزّت آن، خواری و تلاش آن، بیهوده و بسیاری آن، اندک و بلندی آن، پستی است.اهل آن بر سختی و جان کندن و بر پیوستن و جدا شدن اند، و خانۀ ربودن و گرفتن و غارت کردن و هلاکت است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا عَيْشُهَا قَصِيرٌ وَ خَيْرُهَا يَسِيرٌ وَ إِقْبَالُهَا خَدِيعَةٌ وَ إِدْبَارُهَا فَجِيعَةٌ وَ لَذَّاتُهَا فَانِيَةٌ وَ تَبِعَاتُهَا بَاقِيَة

زیستن دنیا کوتاه و خوبی آن اندک است روی آوری آن، فریب و پشت نمودن آن مصیبت است. لذّتهای آن فانی و عوارض آن همیشگی است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارٌ أَوَّلُهَا عَنَاءٌ وَ آخِرُهَا فَنَاءٌ فِي حَلاَلِهَا حِسَابٌ وَ فِي حَرَامِهَا عِقَابٌ مَنِ اِسْتَغْنَى فِيهَا فُتِنَ وَ مَنِ اِفْتَقَرَ فِيهَا حَزِن

بدرستی که دنیا خانه ای است که ابتداء آن سختی و سرانجام آن نابودی است . در حلال آن، حساب و در حرام آن مجازات است.هر که در آن توانگر شد به فتنه افتد و هر که فقیر گردد، اندوهگین باشد.

إنّ الدّنيا دار شخوص و محلّة تنغيص،ساكنها ظاعن و قاطنها بائن و برقها خالب و نطقها كاذب و أموالها محروبة مخروبة و أعلاقها مسلوبة ألا و هي المتصدّية العتون للعيون و الجامحة الحرون و المانية الخؤون

بدرستی که دنیا خانۀ پریشانیها و جایگاه لغزشها است.آرمیده در آن، کوچ کننده و اقامت کنندۀ در آن، جدا شونده است. درخشش آن فریبنده و سخن آن دروغ، و احوال آن غارت شده، و دلبستگی آن، زایل شدنی است.آگاه باشید:که دنیا سخت درگیر شونده و اسبی سرکش و نافرمان و دروغگویی خیانت کننده است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا تُدْنِي اَلْآجَالَ وَ تُبَاعِدُ اَلْآمَالَ وَ تُبِيدُ اَلرِّجَالَ وَ تُغَيِّرُ اَلْأَحْوَالَ مَنْ غَالَبَهَا غَلَبَتْهُ وَ مَنْ صَارَعَهَا صَرَعَتْهُ وَ مَنْ عَصَاهَا أَطَاعَتْهُ وَ مَنْ تَرَكَهَا أَتَتْه

بدرستی که دنیا، مرگها را نزدیک و امیدها را دور، مردان را هلاک و احوال را دگرگون می گرداند، هر که بر او چیرگی جوید دنیا بر او غالب شود و هر که با او درگیر شود او را به زمینش اندازد و هر که او را نافرمانی کند اطاعتش نماید و هر که او را واگذارد دنیا او را بیابد.

إِنَّ اَلدُّنْيَا كَالشَّبَكَةِ تَلْتَفُّ عَلَى مَنْ رَغِبَ فِيهَا وَ تَتَحَرَّزُ عَمَّنْ أَعْرَضَ عَنْهَا فَلاَ تَمِلْ إِلَيْهَا بِقَلْبِكَ وَ لاَ تُقْبِلْ عَلَيْهَا بِوَجْهِكَ فَتُوقِعَكَ فِي شَبَكَتِهَا وَ تُلْقِيَكَ فِي هَلَكَتِهَا

بدرستی که دنیا مانند شبکه ای است که هر کس به آن میل کند بر او می پیچد و هر کس از آن درگذرد باز می ایستد، پس دل خود را به آن متمایل منما و چهرۀ خود را بر آن مگشا که تو را در دام خود انداخته و هلاک نماید.