حدیث امام علی (ع) درباره حقیقت دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ اَلدُّنْيَا لَهِيَ اَلْكَنُودُ اَلْعَنُودُ وَ اَلصَّدُودُ اَلْجَحُودُ وَ اَلْحَيُودُ اَلْمَيُودُ حَالُهَا اِنْتِقَالٌ وَ سُكُونُهَا زِلْزَالٌ وَ عِزُّهَا ذُلٌّ وَ جِدُّهَا هَزْلٌ وَ كَثْرَتُهَا قُلٌّ وَ عُلُوُّهَا سِفْلٌ أَهْلُهَا عَلَى سَاقٍ وَ سِيَاقٍ وَ لَحَاقٍ وَ فِرَاقٍ وَ هِيَ دَارُ حَرْبٍ وَ سَلَبٍ وَ نَهْبٍ وَ عَطَب

بدرستی که دنیا نافرمان و ناسپاس است و اعراض کننده و بسیار تبختر کننده؛ حال آن، انتقال و آرام آن، جنبانیدن و عزّت آن، خواری و تلاش آن، بیهوده و بسیاری آن، اندک و بلندی آن، پستی است.اهل آن بر سختی و جان کندن و بر پیوستن و جدا شدن اند، و خانۀ ربودن و گرفتن و غارت کردن و هلاکت است.