قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره رسول خدا صلی الله علیه و آله در مبارزه است با دشمن علی علیه السلام از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا مِنْ عَبْدٍ إِلاَّ وَ لَهُ جَوَّانِيٌّ وَ بَرَّانِيٌّ فَمَنْ أَصْلَحَ جَوَّانِيَّهُ أَصْلَحَ اَللَّهُ بَرَّانِيَّهُ وَ مَنْ أَفْسَدَ جَوَّانِيَّهُ أَفْسَدَ اَللَّهُ عَلَيْهِ بَرَّانِيَّهُ وَ مَا مِنْ عَبْدٍ إِلاَّ وَ لَهُ صِيتٌ فِي أَهْلِ اَلسَّمَاءِ وَ صِيتٌ فِي أَهْلِ اَلْأَرْضِ فَإِذَا حَسُنَ صِيتُهُ فِي أَهْلِ اَلسَّمَاءِ رُفِعَ فِي أَهْلِ اَلْأَرْضِ وَ إِذَا سَاءَ صِيتُهُ فِي أَهْلِ اَلسَّمَاءِ وُضِعَ فِي أَهْلِ اَلْأَرْضِ قَالَ فَسَأَلْنَا عَنِ اَلصِّيتِ مَا هُوَ فَقَالَ ذِكْرُهُ.

امیر مؤمنان علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هیچ بنده ای نیست مگر اینکه ظاهری دارد و باطنی، هر کس باطن خود را پاک کند، خداوند ظاهرش را نیز پاک گرداند، و هر کس باطنش را تباه کند خداوند ظاهرش را نیز تباه سازد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 685

وَ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لاَ تَسْتَخِفُّوا بِفُقَرَاءِ شِيعَةِ عَلِيٍّ وَ عِتْرَتِهِ مِنْ بَعْدِهِ فَإِنَّ اَلرَّجُلَ مِنْهُمْ لَيُشَفَّعُ فِي مِثْلِ رَبِيعَةَ وَ مُضَرَ .

رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:فقیران شیعۀ علی و اولادش را سبک نشمرید، زیرا یک تن از آنها می تواند مانند دو قبیلۀ بزرگ ربیعه و مضر را شفاعت کند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 149

قَالَ عَلِيٌّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ لِقَنْبَرٍ يَا قَنْبَرُ أَبْشِرْ وَ بَشِّرْ وَ اِسْتَبْشِرْ فَوَ اَللَّهِ لَقَدْ مَاتَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ سَاخِطٌ عَلَى جَمِيعِ اَلْأُمَّةِ إِلاَّ اَلشِّيعَةَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ عُرْوَة وَ عُرْوَةُ اَلدِّينِ اَلشِّيعَةُ وَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ شَرَفا وَ شَرَفُ اَلدِّينِ اَلشِّيعَةُ وَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ سَيِّدا وَ سَيِّدُ اَلْمَجَالِسِ مَجَالِسُ اَلشِّيعَةِ وَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ شَهْوَة وَ شَهْوَةُ اَلدُّنْيَا سُكْنَى اَلشِّيعَةِ فِيهَا فَوَ اَللَّهِ لَوْ لاَ مَا فِي اَلْأَرْضِ مِنْكُمْ مَا اِسْتَكْمَلَ…

علی علیه السّلام به قنبر فرمود:ای قنبر بشارت بده و بگو آنها هم به دیگران بشارت دهند که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله از دنیا رحلت فرمود در حالی که بر تمام مردم غیر از شیعیان خشمگین بود، آگاه باشید برای هر چیزی دستگیره ای است و دستگیرۀ دین شیعیانند، و برای هر چیزی شرافتی هست و شرافت دین شیعیانند، و برای هر چیزی آقایی هست و آقای مجالس مجالس شیعیان است، و برای هر چیزی لذتی هست و لذّت دنیا به زندگی شیعه در آن است، بخدا قسم اگر شما در روی زمین نبودید آیندگان شما نعمتها را کامل نمی نمودند، و در آخرت بهره و نصیبی نداشتند، هر کس مخالفت ما کند گرچه بسیار عبادت نماید و جدّیت در افعال خیر داشته باشد مشمول این آیه است روز قیامت صورت گروهی ترسناک و ذلیل باشد و همۀ کارشان رنج و مشقت، و پیوسته در آتش…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 173

مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ وَ هُوَ كِتَابُ اَلتَّبْصِرَةِ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : بَعَثَنِي رَسُولُ اَللَّهِ إِلَى اَلْيَمَنِ فَقَالَ يَا عَلِيُّ لاَ تُقَاتِلْ أَحَدا حَتَّى تَدْعُوَهُ إِلَى اَللَّهِ لَأَنْ يَهْدِيَ اَللَّهُ عَلَى يَدَيْكَ رَجُلا خَيْرٌ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ اَلشَّمْسُ أَوْ غَرَبَتْ .

علی علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله مرا به سوی یمن فرستادند و فرمود:ای علی با هیچ کس جنگ نکن و مردم را بسوی خدا بخوان، زیرا اگر خداوند مردی را بوسیلۀ تو هدایت کند بهتر از هر چیزی است که خورشید به آن تابیده باشد یا غروب کرده باشد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 205

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَا ضَرَّكَ إِنْ أَحْبَبْتَ اَللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ أَحَبَّكَ اَللَّهُ وَ رَسُولُهُ مَنْ أَبْغَضَكَ فَإِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَاءِ اَللَّهِ يُبْغِضُ أَحِبَّاءَ اَللَّهِ وَ لاَ أَحَدٌ مِنْ غَيْرِهِ يُحِبُّكَ فَيَنْفَعُكَ حُبُّهُ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لاَ يَسْتَوْحِشُ مَنْ كَانَ اَللَّهُ أَنِيسَهُ وَ لاَ يَذِلُّ مَنْ كَانَ اَللَّهُ أَعَزَّهُ وَ لاَ يَفْتَقِرُ مَنْ كَانَ بِاللَّهِ غَنَاؤُهُ فَمَنِ اِسْتَأْنَسَ بِاللَّهِ آنَسَهُ اَللَّهُ بِغَيْرِ أَنِيسٍ وَ مَنِ اِعْتَزَّ بِاللَّهِ…

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:اگر خدا و رسولش را دوست بداری، و خدا و رسولش تو را دوست بدارند، دشمنت به تو زیانی نمی رساند زیرا هیچ یک از دوستان خدا نیست که با دوستان خدا دشمن باشد، و دوستی کسی جز خدا نمی تواند برایت سودمند باشد. سپس فرمود:رسول خدا فرمود:کسی که خدا انیس و همدم او باشد، ترس و وحشتی ندارد، و کسی که خدا عزیزش نموده، ذلیل نمی شود، و کسی را که خدا بی نیازش ساخته، محتاج نمی شود، هر کس به خدا انس بگیرد فقط خداوند همدمش خواهد شد، و هر کس از خدا طلب عزّت کند؛ خداوند بدون یاور و قبیله او را عزت دهد، و هر کس از خدا طلب بی نیازی کند، خداوند او را از غیر دنیایش بی نیاز سازد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 243

عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَلدِّينَارَ وَ اَلدِّرْهَمَ أَهْلَكَا مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَ هُمَا مُهْلِكَاكُمْ.

امیر مؤمنان علیه السّلام به نقل از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:درهم و دینار کسانی را که قبل از شما بوده اند به هلاکت رسانده اند، و همان دو هلاک کنندۀ شما خواهند بود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 247

وَ مِنْ كِتَابِ رَوْضَةِ اَلْوَاعِظِينَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَصَمَ ظَهْرِي رَجُلاَنِ مِنَ اَلدُّنْيَا رَجُلٌ عَلِيمُ اَللِّسَانِ فَاسِقٌ وَ رَجُلٌ جَاهِلُ اَلْقَلْبِ نَاسِكٌ هَذَا يَصُدُّ بِلِسَانِهِ عَنْ فِسْقِهِ وَ هَذَا يَنْسُكُهُ عَنْ جَهْلِهِ فَاتَّقُوا اَلْفَاسِقَ مِنَ اَلْعُلَمَاءِ وَ اَلْجَاهِلَ مِنَ اَلْمُتَعَبِّدِينَ أُولَئِكَ فِتْنَةُ كُلِّ مَفْتُونٍ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ يَا عَلِيُّ هَلاَكُ أُمَّتِي عَلَى يَدَيْ كُلِّ مُنَافِقٍ عَلِيمِ اَللِّسَانِ.

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:از مردم دنیا دو نفر پشت مرا شکستند:یکی مرد سخنور بدکردار، و دیگری مرد نادان عابد، این یکی به کمک زبان بر کارهای زشت خود پرده می کشد، و آن دیگری با عبادتش نادانی خود را پنهان می کند، از دانشمندان گنهکار و عبادت کنندگان نادان بپرهیزید، زیرا که اینان باعث فریب فریفتگان می باشند، از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله شنیدم که می فرمود:ای علی هلاک امت من به دست سخنوران منافق و دورو است.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 265

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ مَنْ طَلَبَ اَلْعِلْمَ لِلَّهِ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ بَابا إِلاَّ اِزْدَادَ بِهِ فِي نَفْسِهِ ذُلاّ وَ فِي اَلنَّاسِ تَوَاضُعا وَ لِلَّهِ خَوْفا وَ فِي اَلدِّينِ اِجْتِهَادا وَ ذَلِكَ اَلَّذِي يَنْتَفِعُ بِالْعِلْمِ فَلْيَتَعَلَّمْهُ وَ مَنْ طَلَبَ اَلْعِلْمَ لِلدُّنْيَا وَ اَلْمَنْزِلَةِ عِنْدَ اَلنَّاسِ وَ اَلْحُظْوَةِ عِنْدَ اَلسُّلْطَانِ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ بَابا إِلاَّ اِزْدَادَ فِي نَفْسِهِ عَظَمَة وَ عَلَى اَلنَّاسِ اِسْتِطَالَة وَ بِاللَّهِ اِغْتِرَارا وَ مِنَ اَلدِّينِ جَفَاء فَذَلِكَ اَلَّذِي لاَ يَنْتَفِعُ بِالْعِلْمِ فَلْيَكُفَّ…

از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله مروی است که فرمود:هر که برای رضای خدا طلب علم نماید به بابی از علم نمی رسد مگر اینکه فروتنی او زیادتر می شود، و تواضع او در میان مردم بسیار گردد، و ترسش برای خدا بیشتر شود، و جدّیت و کوشش او در راه دین بیشتر گردد، چنین عالمی است که از علم خود نفع برد و دیگران را بهره مند سازد. و هر که برای طلب دنیا، و منزلت نزد مردم، و برای دستیابی و راه یافتن نزد پادشاه طلب علم نماید، هر بابی از علم را که فرا می گیرد تکبرش بیشتر گردد، و پستی و خواری او نزد مرد بیشتر شود، و نسبت به خدا مغرور گردد، و به دین جفا کند، چنین کسی از علم خود استفاده نخواهد کرد، در این صورت او حجّتی برای خود ندارد، و پشیمانی و حسرت و ذلّت در روز قیامت نصیبش گردد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 265

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ إِذَا أَتَاكُمُ اَلْحَدِيثُ مُتَجَاوِبا مُتَفَاوِتا فَمَا يُكَذِّبُ بَعْضُهُ بَعْضا فَلَيْسَ مِنِّي وَ لَمْ أَقُلْهُ وَ إِنْ قِيلَ قَدْ قَالَهُ وَ إِذَا أَتَاكُمُ اَلْحَدِيثُ يُصَدِّقُ بَعْضُهُ بَعْضا فَهُوَ مِنِّي وَ أَنَا قُلْتُهُ وَ مَنْ رَآنِي مَيِّتا كَمَنْ رَآنِي حَيّا وَ مَنْ زَارَنِي فَكُنْتُ لَهُ شَاهِدا وَ شَهِيدا يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله شنیدم که می فرمود:هر گاه حدیثی برای شما خوانده شد که بسیار کمیاب و مختلف در عبارت بود، به اندازه ای که بخشی از آن بخش دیگر را تکذیب کند، یعنی متناقض باشد از من نیست، و من آن را نگفته ام، گرچه گفته شود او گفته. و هر گاه حدیثی نزد شما آوردند که بعض آن بعض دیگر را تصدیق می نمود، آن حدیث از من است و من آن را گفته ام، و هر کس هم مرا در زمان مرگم ببیند، مثل این است که مرا در زمان حیاتم دیده، و هر که مرا زیارت کند من شاهد او هستم و روز قیامت برایش شهادت می دهم.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 305

عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ مِنْ حَقِّ إِجْلاَلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِكْرَامَ ثَلاَثَةٍ ذُو اَلشَّيْبَةِ اَلْمُسْلِمِ وَ ذُو اَلْمُقْسِطِ وَ حَامِلُ اَلْقُرْآنِ غَيْرَ اَلْجَافِي وَ لاَ اَلْغَالِي فِيهِ.

امیر المؤمنین علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:از حق بزرگداشت خداوند عزّ و جل احترام گذاشتن به سه طایفه است:مسلمان پیر، شخص عادل، و مفسّر قرآن که در آن کم نگوید و در آن غلو نکند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 341

عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَمَّا قَدِمَ عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ عَلَى اَلنَّبِيِّ أَدْخَلَهُ اَلنَّبِيُّ بَيْتَهُ فَلَمْ يَكُنْ فِي بَيْتِهِ غَيْرُ خَصَفَةٍ وَ وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ فَطَرَحَهُمَا رَسُولُ اَللَّهِ لِعَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ .

علی علیه السّلام فرمود:چون عدی بن حاتم بر پیغمبر صلّی اللّٰه علیه و آله وارد شد؛ آن حضرت او را به خانۀ خود برد، و در خانه جز تکۀ حصیر و بالشی از چرم چیزی نبود، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:آنها را برای عدی بن حاتم پهن کرد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 363

شَهِدْتُ جِنَازَةَ أَبِي بَكْرٍ يَوْمَ مَاتَ وَ شَهِدْتُ عُمَرَ حِينَ بُويِعَ وَ عَلِيٌّ ع جَالِسٌ نَاحِيَةً فَأَقْبَلَ غُلاَمٌ يَهُودِيٌّ جَمِيلُ اَلْوَجْهِ بَهِيٌّ عَلَيْهِ ثِيَابُ حِسَانٌ وَ هُوَ مِنْ وُلْدِ هَارُونَ حَتَّى قَامَ عَلَى رَأْسِ عُمَرَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ أَنْتَ أَعْلَمُ هَذِهِ اَلْأُمَّةِ بِكِتَابِهِمْ وَ أَمْرِ نَبِيِّهِمْ قَالَ فَطَأْطَأَ عُمَرُ رَأْسَهُ فَقَالَ إِيَّاكَ أَعْنِي وَ أَعَادَ عَلَيْهِ اَلْقَوْلَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لِمَ ذَاكَ قَالَ إِنِّي جِئْتُكَ مُرْتَاداً لِنَفْسِي شَاكّاً فِي دِينِي فَقَالَ دُونَكَ هَذَا اَلشَّابَّ قَالَ وَ مَنْ هَذَا…

ابی الطفیل گوید: روزی که ابو بکر مرد، من سر جنازه اش حاضر بودم، و زمانی که با عمر بیعت کردند حضور داشتم، که علی(بن ابی طالب علیه السلام)گوشه یی نشسته بود، جوانی یهودی، خوش صورت زیبا، نیکو لباس که از اولاد هارون(وصی موسی)بود، وارد شد و بالای سر عمر ایستاد و گفت: یا امیر المومنین تویی دانشمندترین این امت بکتابشان و امر نبوت پیغمبرشان؟ عمر سرش را پایین انداخت. یهودی-با تو هستم و سخنش را تکرار کرد. عمر-چرا این سوال را میکنی؟ یهودی-نزد تو آمده ام تا برای خود راهی بجویم، زیرا در دینم بشک افتاده ام. عمر-دامن این جوان را بگیر. یهودی-این جوان کیست؟ عمر-او علی بن ابی طالب، پسر عموی رسول خدا صلی الله علیه و آله است. او پدر حسن و حسین دو فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله است: او شوهر فاطمه دختر رسول…

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 529
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه