احادیث امام سجاد (ع)

كانَ إذا أوىَ إلىَ مَنزِلِهِ جَزَّءَ دُخولَهُ ثَلاثَةَ أجزاءٍ: جُزءا لِلّهِ وَ جُزءا لِأهلِهِ وَ جُزءا لِنَفسِهِ

پیامبر وقتی به خانه خویش می رفت، اوقاتش را سه قسمت می کرد: بخشی برای خدا ، بخشی برای خانواده و بخشی برای خود .

لاحَسَبَ لِقُرَشيًّ و لاعَرَبِيٍّ إلاّبِتواضُعِ و لاكَرَمَ إلاّ بِتَّقوى

قریشی و عرب را افتخاری نیست مگر به فروتنی، و هیچ کرامتی نیست مگر به تقوا

مَنْ لَمْ يَرْجُ النَّاسَ فِي شَيْ‏ءٍ وَ رَدَّ أَمْرَهُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ اسْتَجَابَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ فِي كُلِّ شَيْ‏ء

هر کس در هیچ کاری به مردم امید نبندد و همه کارهای خود را به خداوند واگذارد، خداوند هر خواسته ای که او داشته باشد اجابت کند.

از سعادت مرد آن است که در شهر خود کسب و تجارت نماید و معاشرینش افرادی صالح و نیکوکار باشند، و نیز دارای فرزندانی باشد که با آنان یاری گردد و کمک حال او باشند.

مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ أنْ یَکونَ مَتْجَرُهُ فی بِلادِهِ، وَ یَکونَ خُلَطاۆُهُ صالِحینَ، وَ تَکونَ لَهُ أوْلادٌ یَسْتَعینُ بِهِمْ

مَنْ ذَاالَّذي‏ ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرامَ مِنْكَ بَدَلاً

ای معبود من! کیست که شیرینی محبت را چشید و غیر از تو را برگزید.

عَجَباً کُلّ الْعَجَبِ لِمَنْ عَمِلَ لِدارِِ الْفَناء وَ تَرَکِ دارَالْبَقاء.

بسیار عجیب است از کسانی که برای این دنیای زودگذر و فانی کار می کنند و خون دل می خورند ولی آخرت را که باقی و ابدی است رها و فراموش کرده اند.

إنَّ دینَ اللّهِ لَا یُصابُ بِالْعُقُولِ النّاقِصَةِ، وَ الاَّْرأ الْباطِلَةِ، وَ الْمَقاییسِ الْفاسِدَةِ، وَ لَای ُصابُ إلاّ بِالتَّسْلیمِ، فَمَنْ سَلَّمَ لَنا سَلِمَ، و مَنِ اهْتَدی بِنا هُدِی، وَ مَنْ دانَ بِالْقِیاسِ وَ الرَّأی هَلَک.

به وسیله عقل ناقص و نظریه های باطل، و قیاس های فاسد و بی اساس نمی توان به دین خدا دست یافت؛ تنها وسیله رسیدن به دین واقعی، تسلیم محض می باشد؛ پس هر کس تسلیم ما اهل بیت باشد (از هر انحرافی) در امان است و هر که به وسیله ما هدایت یابد خوشبخت خواهد بود. و شخصی که با قیاس و نظریات شخصی خود بخواهد دین را دریابد، هلاک می گردد.

رَأیْتُ الْخَیْرَ کلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فِی أیْدِی النّاسِ.

تمام خیرات و خوبی های دنیا و آخرت را در چشم پوشی و قطع طَمَع از زندگی و اموال دیگران می بینم.

مَا تَعِبَ أوْلِیاء اللّهُ فِی الدُّنْیا لِلدُّنْیا، بَلْ تَعِبُوا فِی الدُّنْیا لِلاّْخِرَةِ.

دوستان و اولیاء خدا در فعالیّت های دنیوی خود را برای دنیا به زحمت نمی اندازند و خود را خسته نمی کنند بلکه برای آخرت زحمت می کشند.

أَناَ اِبنُ اَلمَذبُوح بِشَطّ الفُرات مِن غَیرِ ذَحلٍ وَ لَا تُرات، أَنا اِبنُ مَن اِنتَهَکَ حَریمُه، وَ اِستَلَبَ نَعیمُه، وَ اِنتَهِبَ مَاله، وَ سُبِیَ عِیالُه.

من علی فرزند حسین هستم که او را در کنار فرات (با کامی خشکیده و عطشناک) بدون هیچ گناهی ، از دم شمشیر گذراندند ، من فرزند آن کسی هستم که پرده حریم حرمت او را دریدند ، و اموال او را به غارت بردند ، و افراد خانواده او را به زنجیر اسارت کشیدند .

مَنْ زارَ أخاهُ فی اللّهِ طَلَبا لاِنْجازِ مَوْعُودِ اللّهِ، شَیَّعَهُ سَبْعُونَ ألْفَ مَلَک، وَ هَتَفَ بِهِ هاتِفٌ مِنْ خَلْفٍ ألا طِبْتَ وَ طابَتْ لَک الْجَنَّةُ، فَإذا صافَحَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةُ.

هرکس به دیدار دوست و برادر خود برود و برای رضای خداوند او را زیارت نماید به امید آن که به وعده های الهی برسد، هفتاد هزار فرشته او را همراه و مشایعت خواهند کرد، و نیز هاتفی از پشت سر ندایش در دهد که بهشت گوارایت باد که از آلودگی ها پاک شدی. پس چون با دوست و برادر خود دست دهد و مصافحه کند رحمت فرایش خواهد گرفت.

إنَّ أفْضَلَ الْجِهادِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ.

با فضیلت ترین و مهمّ ترین مجاهدت ها، عفت شکم و عورت است (از امور حرام و شبهه ناک).