احادیث امام سجاد (ع)

سادَةُ النّاسِ فی الدُّنْیا الاَسْخِیاء، وَ سادَةُ الناسِ فی الاخِرَةِ الاتْقیاء.

در این دنیا سرور مردم، سخاوتمندان هستند؛ و در قیامت سیّد و سرور مردم، پرهیزکاران خواهند بود.

یَا ابْنَ آدَم، إنَّک لا تَزالُ بَخَیْرٍ ما دامَ لَک واعِظٌ مِنْ نَفْسِک، وَ ما کانَتِ الْمُحاسَبَةُ مِنْ هَمِّک، وَ ما کانَ الْخَوْفُ لَک شِعارا.

ای فرزند آدم، همیشه در عافیت و خیر خواهی بود مادامی که از درون خود پند دهنده ای داشته باشی و محاسبه (نفس) از کارهای مهمت باشد و ترس از (عاقبت امور) سرلوحه ات گردد.

اَللَّهُمَّ إِنَّک أَعْلَمُ بِمَا عَمِلْتُ فَاغْفِرْ لِی مَا عَلِمْتَ وَ اصْرِفْنِی بِقُدْرَتِک إِلَی مَا أَحْبَبْتَ.

ای خداوند، تو بهتر می دانی که من چه کرده ام، پس آن گناهان را که خود بدانها آگاهی بیامرز و به قدرت خود مرا بدان سو ببر که خود دوست داری .

مَنْ طَلَبَ الْغِنَی وَ الْأَمْوَالَ وَ السَّعَةَ فِی الدُّنْیا فَإِنَّمَا یطْلُبُ ذَلِک لِلرَّاحَةِ وَ الرَّاحَةُ لَمْ تُخْلَقْ فِی الدُّنْیا وَ لَا لِأَهْلِ الدُّنْیا إِنَّمَا خُلِقَتِ الرَّاحَةُ فِی الْجَنَّةِ وَ لِأَهْلِ الْجَنَّة.

کسی که بدنبال ثروت و اموال و وسعت در زندگی دنیا می رود مقصودش آسایش است و آسایش در دنیا خلق نشده است و نه برای اهل دنیا، آسایش فقط در بهشت آفریده شده است و برای اهل بهشت.

1. بحارالانوار، ج 70، ص 92

إفْعَلِ الخَیرَ إلی کلّ مَنْ طَلَبَهُ مِنْک فَانْ کانَ أَهْلُهُ فَقَدْ أصَبْتَ مَوْضِعَهُ وَ إِنْ لَمْ یکنْ بِأَهْلٍ کنْتَ أنْتَ أهْلُهُ وَ إِنْ شَتَمَک رَجُلٌ عَنْ یمِینِک ثُمَّ تَحَوَّلَ إلی یسَارِک وَ اعْتَذَرَ إلَیک فَاقْبَلْ عُذْرَهُ

هر کس که از تو طلب خیری کند انجام بده و مضایقه نکن، پس اگر اهلش باشد به مقصود رسیده ای و اگر اهلش نباشد تو اهل بوده ای و اگر کسی از طرف راست تو دشنامی دهد و سپس در طرف چپ تو قرار گرفته و عذر خواهی کند، عذرش را بپذیر.

1. بحار الأنوار، ج 75، ص 141.

إبْنُ آدَم لَاتَزَالُ بِخَیرٍ مَا کانَ لَک وَاعِظٌ مِنْ نَفْسِک وَ مَا کانَتْ الْمُحَاسَبَةُ مِنْ هَمِّک وَ مَا کانَ الخَوْفُ لَک شِعَاراً و الحُزْنُ لَک دِثَاراً...

ای بنی آدم خوشبخت خواهی بود، مادامی که واعظ درونی و نفسانی داشته باشی و اعمالت را محاسبه کنی، خوفت نسبت به آینده مانند لباس رویین و اندوهت نسبت به گذشته مانند لباس زیرین باشد.

1. سفینة البحار مادّه «وعظ» و مستدرک سفینة البحار، ج 10، ص 386.

کثرةُ النُّصحِ یدعو إلی التُّهمَةِ

نصیحت زیاد، موجب بدبینی می شود.

علی بن الحسین

امام سجاد علیه السلام می فرماید: مبادا با دروغگو همنشین شوی که او چون سراب است، دور را به تو نزدیک کند و نزدیک را به تو دور نماید. مبادا با فاسق و بدکار همنشین شوی که تو را به یک لقمه و یا کمتر بفروشد. مبادا همنشین بخیل شوی که او در نهایتِ نیازت بدو، تو را واگذارد. مبادا با احمق رفیق شوی که چون خواهد سودت رساند، زیانت میزند. مبادا با آن که از خویشان خود می برد و قطع صله رحم می کند، مصاحبت کنی که من او را در قرآن ملعون یافتم.

علی بن الحسین

امام سجاد علیه السلام فرموده اند: پرارزش ترین مردم کسی است که دنیا را مایه ارزش خود نداند

علی بن الحسین

امام سجاد علیه السلام می فرمایند: از دروغ کوچک و بزرگ در هر جدّی و شوخی بپرهیزید، زیرا چون کسی دروغ کوچک گفت بر دروغ بزرگ نیز جرأت پیدا میکند

علی بن الحسین

امام سجاد علیه السلام فرموده اند: خشنودی از پیشامدهای ناخوشایند، بلندترین درجه یقین است.

علی بن الحسین

امام سجاد علیه السلام فرموده اند: هر که کرامت و بزرگواری نفس داشته باشد، دنیا را پَست انگارد.