اَلْقَنَاعَةُ عِزٌّ وَ غَنَاء
قناعت، ارجمندی و بی نیازی است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْقَنَاعَةُ عِزٌّ وَ غَنَاء
قناعت، ارجمندی و بی نیازی است.
اَلْقَنَاعَةُ تُؤَدِّي إِلَى اَلْعِز
قناعت به ارجمندی کشاند.
اِقْنَعْ تَعُز
قناعت کن تا ارجمند شوی.
إِنْ تَقْنَعْ تَعِز
اگر قناعت کنی، ارجمند شوی.
بِالْقَنَاعَةِ يَكُونُ اَلْعِز
ارجمندی با قناعت خواهد بود.
ثَمَرَةُ اَلْقَنَاعَةِ اَلْعِز
نتیجۀ قناعت، ارجمندی است.
عِزُّ اَلْقُنُوعِ خَيْرٌ مِنْ ذُلِّ اَلْخُضُوع
ارجمندی قناعت بهتر از پستی کرنش است.
غِنَى اَلْعَاقِلِ بِحِكْمَتِهِ وَ عِزُّهُ بِقَنَاعَتِه
بی نیازی خردمند به حکمت اوست و ارجمندیش به قناعت.
قَدْ عَزَّ مَنْ قَنَع
هر آینه ارجمند است کسی که قانع است.
كَفَى بِالْقَنَاعَةِ مُلْكا
بس است به سبب قناعت پادشاهی را.
مَنْ قَنِعَتْ نَفْسُهُ عَزَّ مُعْسِرا
هر که نفس خویش را قانع ساخت، در تنگدستی ارجمند است.
مَنْ قَنَعَ كُفِيَ مَذَلَّةَ اَلطَّلَب
هر که قناعت کند، از پستی درخواست بی نیاز است.