إِذَا حُرِمْتَ فَاقْنَع
هنگامی که محروم شدی، قانع باش.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
إِذَا حُرِمْتَ فَاقْنَع
هنگامی که محروم شدی، قانع باش.
إذا اراد اللّه بعبد خير ألهمه القناعة و أصلح له زوجه.
هر گاه خداوند خوبی را برای بنده ای اراده کند، قناعت را به او الهام نماید و همسرش را صالح نماید.
إِذَا أَرَادَ اَللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْرا أَلْهَمَهُ اَلْقَنَاعَةَ أَلْهَمَهُ اَلطَّاعَةَ وَ حَبَّبَ إِلَيْهِ اَلْقَنَاعَةَ فَاكْتَفَى بِالْكَفَافِ وَ اِكْتَسَى بِالْعَفَاف
هرگاه خداوند خوبی را برای بنده ای اراده کند، قناعت را به او الهام کند فرمانبرداری را به او الهام نماید و دوستی قناعت به او ارزانی دارد پس به اندازۀ نیاز بسندگی کند و لباس پاکدامنی پوشد.
تَأَدَّمْ بِالْجُوعِ وَ تَأَدَّبْ بِالْقُنُوع
گرسنگی را نان خورش کن و با قناعت ادب گیر.
جَمَالُ اَلْعَيْشِ اَلْقَنَاعَة
آرایش زندگی، قناعت است.
حِفْظُ مَا فِي يَدِكَ خَيْرٌ لَكَ مِنْ طَلَبِ مَا فِي يَدِ غَيْرِك
نگاهداری آنچه در دست توست بهتر است از درخواست آنچه در دست مردم است.
سَعَادَةُ اَلْمَرْءِ اَلْقَنَاعَةُ وَ اَلرِّضَا
قناعت و خشنودی وسیلۀ نیکبختی آدمی است.
طُوبَى لِمَنْ تَجَلْبَبَ بِالْقُنُوعِ وَ تَجَنَّبَ اَلْإِسْرَاف
خوشا به کسی که جامۀ قناعت پوشد و از زیاده روی بپرهیزد.
غَايَةُ اَلاِقْتِصَادِ اَلْقَنَاعَة
قناعت، نهایت میانه روی است.
كُنْ مُؤْمِنا تَقِيّا مُتَقَنِّعا عَفِيفا
بوده باش مؤمن پرهیزگار، قناعت پیشه و پاکدامن.
لَمْ يَتَحَلَّ بِالْقَنَاعَةِ مَنْ لَمْ يَكْتَفِ بِيَسِيرِ مَا وُجِد
به زیور قناعت آراسته نشده کسی که به اندک خویش بسنده نکرده است.
مَنْ عَقَلَ قَنِع
هر که خرد ورزی کند، قناعت کند.