احادیث امام علی (ع)

إذا صبرت للمحنة قللت حدّها.

هنگامی که در برابر بلا شکیبایی کنی، تندی آن را کم کرده ای.

إِذَا فَاجَأَكَ اَلْبَلاَءُ فَتَحَصَّنْ بِالصَّبْرِ وَ اَلاِسْتِظْهَار

هنگامی که بلا به یکباره بر تو فرود آید، با شکیبایی و پشتگرمی خود را نگاه دار.

ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ فَقَدْ رُزِقَ خَيْرَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ هُنَّ اَلرِّضَا بِالْقَضَاءِ وَ اَلصَّبْرُ عَلَى اَلْبَلاَءِ وَ اَلشُّكْرُ فِي اَلرَّخَاء

سه چیز در هر کس باشد خیر دنیا و آخرت به او رسد:خشنودی به آنچه مقدّر شده، شکیبایی بر بلا، و شکر در فراخی.

ثَوَابُ اَلْمُصِيبَةِ عَلَى قَدْرِ اَلصَّبْرِ عَلَيْهَا

پاداش مصیبت، به اندازۀ شکیبایی بر آن است.

سِلاَحُ اَلْمُوقِنِ اَلصَّبْرُ عَلَى اَلْبَلاَءِ وَ اَلشُّكْرُ فِي اَلرَّخَاء

اسلحۀ صاحب یقین، شکیبایی بر بلا و شکر در فراخی است.

صَبْرُكَ عَلَى اَلْمُصِيبَةِ يُخَفَّفُ اَلرَّزِيَّةَ وَ يُجْزِلُ اَلْمَثُوبَة

شکیبایی تو بر مصیبت، بلا را سبک و پاداش را بسیار کند.

مَنِ اِنْتَصَرَ بِأَعْدَاءِ اَللَّهِ اِسْتَحَقَّ اَلْخِذْلاَنَ اِسْتَوْجَبَ اَلْخِذْلاَن

کسی که از دشمنان خداوند یاری جوید، سزاوار درماندگی است.

مُسْتَعْمِلُ اَلْبَاطِلِ مُعَذَّبٌ مَلُوم

به کار برندۀ باطل، در رنج و عذاب و ملامت شده است.

لاَ يَعِزُّ مَنْ لَجَأَ إِلَى اَلْبَاطِل

کسی که به باطل پناه برد، عزیز نمی شود.

اَلشَّكُّ ثَمَرَةُ اَلْجَهْل

شک، میوۀ نادانی است.

أَذَلُّ اَلنَّاسِ اَلْمُرْتَاب

شکّاک، پست ترین مردم است.

أَهْلَكُ شَيْءٍ اَلشَّكُّ وَ اَلاِرْتِيَابُ وَ أَمْلَكُ شَيْءٍ اَلْوَرَعُ وَ اَلاِجْتِنَاب

هلاک کننده ترین چیز، شک و دودلی است و در اختیارترین چیز، پرهیزگاری و دوری از گناه است.