قال رسول الله صلى الله عليه و آله

احادیث درباره علم

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۱٬۷۰۱ حدیث · صفحه ۴۵ از ۱۴۲

إِنَّكَ مَوْزُونٌ بِعَقْلِكَ فَزَكِّهِ بِالْعِلْم

تو با خرد سنجیده می شوی، پس با دانش آن را افزایش نما.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 67

كُلُّ عِلْمٍ لاَ يُؤَيِّدُهُ عَقْلٌ مَضَلَّة

دانشی که خرد آن را یاری نکند، گمراهی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 67

اَلْعَقْلُ غَرِيزَةٌ تَزِيدُ يَزِيدُ بِالْعِلْمِ بِالتَّجَارُب

خرد، طبیعتی است که با دانش و تجربه زیاد می شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 67

اَلْعَقْلُ وَ اَلْعِلْمُ مَقْرُونَانِ فِي قَرْنٍ لاَ يَفْتَرِقَانِ وَ لاَ يَتَبَايَنَان

خرد و دانش همراه و به هم پیوسته اند، نه از هم جدا و نه از یکدیگر دور شوند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 67

اَلْعَقْلُ مَنْفَعَةٌ وَ اَلْعِلْمُ مَرْفَعَةٌ وَ اَلصَّبْرُ مَدْفَعَة

خرد، موجب سود و دانش، سبب بلندی مرتبه و صبر، وسیلۀ دفاع است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 67

اَلْعَقْلُ وَ اَلشَّهْوَةُ ضِدَّانِ وَ مُؤَيِّدُ اَلْعَقْلِ اَلْعِلْمُ وَ مُزَيِّنُ اَلشَّهْوَةِ اَلْهَوَى وَ اَلنَّفْسُ مُتَنَازَعَةٌ بَيْنَهُمَا فَأَيُّهُمَا قَهَرَ كَانَتْ فِي جَانِبِه

خرد و شهوت دشمن یکدیگرند.یاری دهندۀ خرد، دانش است و آرایش دهندۀ خواهش هوس.و نفس بین این دو در نزاع است:هر کدام بر دیگری غلبه کند، نفس در اختیار آن خواهد بود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 67

حَقٌّ عَلَى اَلْعَاقِلِ أَنْ يُضِيفَ إِلَى رَأْيِهِ رَأْيَ اَلْعُقَلاَءِ وَ يَضُمَّ إِلَى عِلْمِه

شایستۀ خردمند است که اندیشۀ خردمندان را به اندیشۀ خود بیفزاید، و دانش حکما را به دانش خویش ضمیمه کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 70

من أكثر الفكر فيما تعلّم يعلّم أتفن علمه و فهم ما لم يكن يفهم

کسی که در آنچه می آموزد زیاد فکر کند، دانش او محکم شود و آنچه را در نیافته است، دریابد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 73

اَلْعِلْمُ ثَمَرَةُ اَلْحِكْمَةِ وَ اَلصَّوَابُ مِنْ فُرُوعِهَا

دانش، میوۀ حکمت و درست روی، از شاخه های آن است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 75

مِنَ اَلْحِكْمَةِ أَنْ لاَ تُنَازِعَ مَنْ فَوْقَكَ وَ لاَ تَسْتَذِلَّ مَنْ دُونَكَ وَ لاَ تَتَعَاطَى مَا لَيْسَ فِي قُدْرَتِكَ وَ لاَ يُخَالِفُ لِسَانُكَ قَلْبَكَ وَ لاَ قَوْلُكَ فِعْلَكَ وَ لاَ تَتَكَلَّمْ فِيمَا لاَ تَعْلَمُ وَ لاَ تَتْرُكِ اَلْأَمْرَ عِنْدَ اَلْإِقْبَالِ وَ تَطْلُبْهُ عِنْدَ اَلْإِدْبَار

از نشانه های حکمت این است که با مافوق خود منازعه و جدال نکنی، زیر دست خویش را، خوار منمایی، و کاری را که توانایی آن را نداری عهده دار نشوی، و زبان تو با دلت، و گفتار تو با کردارت مخالفت نکند.در آنچه نمی دانی، سخن مگویی؛ کار که به تو روی آورد، وامگذاری، و آنگاه که روی گردانید، طلب منمایی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

بِالْعِلْمِ تُعْرَفُ اَلْحِكْمَة

حکمت با دانش شناخته شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه