قال رسول الله صلى الله عليه و آله

احادیث درباره نشانه های حکیم

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

اَلْحَكِيمُ اَلْحَلِيمُ يَشْفِي اَلسَّائِلَ وَ يَجُودُ بِالْفَضَائِل

نفسهای حکما از سایر نفوس بلندتر، و بردباری

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

اَلْحُكَمَاءُ أَشْرَفُ اَلنَّاسِ أَنْفُسا وَ أَكْثَرُهُمْ صَبْرا وَ أَسْرَعُهُمْ عَفْوا وَ أَوْسَعُهُمْ أَخْلاَقا

نفسهای حکما از سایر نفوس بلندتر، و بردباری آنها بیشتر، و گذشت آنها شتابان تر است و در اخلاق از دیگران وسیعترند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

اَلْحَكِيمُ اَلْكَرِيمُ مَنْ جَازَى اَلْإِسَاءَةَ بِالْإِحْسَان

حکیم کسی است که بدی را با خوبی مجازات کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

أَعْيَى مَا يَكُونُ اَلْحَكِيمُ إِذَا خَاطَبَ سَفِيها

عاجزترین هنگام برای حکیم، زمانی است که با نادانی سخن می گوید.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

رَأْسُ اَلْحِكْمَةِ لُزُومُ اَلْحَقِّ وَ طَاعَةُ اَلْمُحِق

جدا نشدن از حق و پیروی از گویندۀ حق، سر حکمت است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

كَيْفَ يَصْبِرُ عَلَى مُبَايَنَةِ اَلْأَضْدَادِ مَنْ لَمْ تُعِنْهُ اَلْحِكْمَة

چگونه بر دوری اضداد اخلاق ذمیمه صبر خواهد کرد کسی که حکمت او را یاری نکرده باشد؟

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

كُلَّمَا قَوِيَتِ اَلْحِكْمَةُ ضَعُفَتِ اَلشَّهْوَة

هرگاه حکمت قوی شود، شهوت ناتوان گردد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

مَنْ عُرِفَ بِالْحِكْمَةِ لاَحَظَتْهُ اَلْعُيُونُ بِالْوَقَار

کسی که به حکمت شناخته شود، چشمها با احترام به او نگاه کنند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

مَنْ ثَبَتَتْ لَهُ اَلْحِكْمَةُ عَرَفَ اَلْعِبْرَة

کسی که حکمت بر او ثابت شود، عبرت گرفتن را بشناسد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

مِنَ اَلْحِكْمَةِ طَاعَتُكَ لِمَنْ فَوْقَكَ مَنْ فَوْقَكَ وَ إِجْلاَلُكَ مَنْ فِي طَبَقَتِكَ وَ إِنْصَافُكَ لِمَنْ دُونَك

پیروی تو از مافوق، احترام تو به هم ردیف و انصاف تو به زیر دست از نشانه های حکمت است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76

مِنَ اَلْحِكْمَةِ أَنْ لاَ تُنَازِعَ مَنْ فَوْقَكَ وَ لاَ تَسْتَذِلَّ مَنْ دُونَكَ وَ لاَ تَتَعَاطَى مَا لَيْسَ فِي قُدْرَتِكَ وَ لاَ يُخَالِفُ لِسَانُكَ قَلْبَكَ وَ لاَ قَوْلُكَ فِعْلَكَ وَ لاَ تَتَكَلَّمْ فِيمَا لاَ تَعْلَمُ وَ لاَ تَتْرُكِ اَلْأَمْرَ عِنْدَ اَلْإِقْبَالِ وَ تَطْلُبْهُ عِنْدَ اَلْإِدْبَار

از نشانه های حکمت این است که با مافوق خود منازعه و جدال نکنی، زیر دست خویش را، خوار منمایی، و کاری را که توانایی آن را نداری عهده دار نشوی، و زبان تو با دلت، و گفتار تو با کردارت مخالفت نکند.در آنچه نمی دانی، سخن مگویی؛ کار که به تو روی آورد، وامگذاری، و آنگاه که روی گردانید، طلب منمایی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 76
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه