حدیث امام باقر (ع) درباره محبت و شوق

قال الإمام باقر عليه السلام:

قَالَ اَلْبَاقِرُ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ إِنَّا لَنُحِبُّ أَنْ نَتَمَتَّعَ بِالْأَهْلِ وَ اَللُّحْمَةِ وَ اَلْخَوَلِ وَ لَنَا أَنْ نَدْعُوَ بِمَا لَمْ يَنْزِلْ أَمْرُ اَللَّهِ فَإِذَا نَزَلَ أَمْرُ اَللَّهِ لَمْ يَكُنْ لَنَا أَنْ نُحِبَّ مَا لَمْ يُحِبَّهُ اَللَّهُ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:ما علاقمندیم که از همسر و خویشاوندان و عطایای الهی از قبیل بندگان و کنیزکان بهره مند شویم، وظیفه ماست که دعا کنیم به آنچه حکم خدا در بارۀ آن نازل نشده، و هر گاه حکم خدا نازل شد ما نمی توانیم دوست بداریم آنچه را که خدا دوست نمی دارد.