حدیث امام صادق (ع) درباره محبت و شوق

قال الإمام الصادق عليه السلام:

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا تَحَلَّى اَلْمُؤْمِنُ مِنَ اَلدُّنْيَا بِسِيمَاءَ وَ وَجَدَ حَلاَوَةَ حُبِّ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَانَ عِنْدَ أَهْلِ اَلدُّنْيَا كَأَنَّهُ قَدْ خُولِطَ وَ إِنَّمَا خَالَطَ اَلْقَوْمَ حَلاَوَةُ حُبِّ اَللَّهِ فَلَمْ يَشْتَغِلُوا بِغَيْرِهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر گاه مؤمن از دنیا کنار کشد رفعت یابد و شیرینی دوستی خدا را بچشید، گویا نزد اهل دنیا دیوانه باشد، در صورتی که شیرینی محبت خدا به آنها آمیخته شده که به چیز دیگر غیر از او مشغول نشوند.