حدیث امام باقر (ع) درباره محبت و شوق

قال الإمام باقر عليه السلام:

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَوْ أَنَّ رَجُلا أَحَبَّ رَجُلا لِلَّهِ لَأَثَابَهُ اَللَّهُ عَلَى حُبِّهِ إِيَّاهُ وَ إِنْ كَانَ اَلْمَحْبُوبُ فِي عِلْمِ اَللَّهِ مِنْ أَهْلِ اَلنَّارِ وَ لَوْ أَنَّ رَجُلا أَبْغَضَ رَجُلا لِلَّهِ لَأَثَابَهُ اَللَّهُ عَلَى بُغْضِهِ إِيَّاهُ وَ إِنْ كَانَ اَلْمُبْغَضُ فِي عِلْمِ اَللَّهِ مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ .

از امام باقر علیه السّلام نقل شد که فرمود:اگر مردی برای خدا مردی را دوست بدارد، خدا برای دوستیش او را ثواب دهد، اگر چه آن کس را که دوست داشته در علم خدا اهل دوزخ باشد، و اگر مردی برای خدا مردی را دشمن بدارد، خدا برای دشمنیش به او ثواب دهد، اگر چه آن کس را که دشمن داشته در علم خدا از اهل بهشت باشد.