قال رسول الله صلى الله عليه و آله

گنجینه احادیث

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۱۳٬۵۱۱ حدیث · صفحه ۹۸۱ از ۱٬۱۲۶

مَنِ اِعْتَمَدَ عَلَى اَلرَّأْيِ وَ اَلْقِيَاسِ فِي مَعْرِفَةِ اَللَّهِ ضَلَّ وَ تَشَعَّبَتْ عَلَيْهِ اَلْأُمُور

هر کس به رأی و قیاس در شناخت خداوند اعتماد کند، گمراه شود و امور بر او پراکنده گردد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 105

إِنَّكُمْ إِلَى عِمَارَةِ دَارِ اَلْبَقَاءِ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى عِمَارَةِ دَارِ اَلْفَنَاء

همانا شما به آباد نمودن سرای جاوید آخرت نیازمندترید تا آباد نمودن سرای نابود شدنی دنیا .

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 187

شِيمَةُ ذَوِي اَلْأَلْبَابِ وَ اَلنُّهَى اَلْإِقْبَالُ عَلَى دَارِ اَلْبَقَاءِ وَ اَلْإِعْرَاضُ عَنْ دَارِ اَلْفَنَاءِ وَ اَلتَّوَلُّهُ بِجَنَّةِ اَلْمَأْوَى

خوی و عادت صاحبان عقل و خرد، روی آوردن به سرای جاوید و روی گردانیدن از سرای نابودی و شیفتگی به جنّت الماوی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 187

لاَ تُدْرِكُ اَللَّهَ جَلَّ جَلاَلُهُ اَلْعُيُونُ بِمُشَاهَدَةِ اَلْأَعْيَانِ لَكِنْ تُدْرِكُهُ اَلْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ اَلْإِيمَان

خداوند بزرگ را چشمها چون مشاهدۀ اعیان در نمی یابند، لیکن دلها با حقیقتهای ایمان او را می یابند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 105

غَوْصُ اَلْفِطَنِ لاَ يُدْرِكُهُ وَ بُعْدُ اَلْهِمَمِ لاَ يَبْلُغُهُ لاَ تَبْلُغُه

فرو رفتن ادارکها، او را نمی یابند و بلندی همّتها به او نمی رسند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 105

عَجِبْتُ لِمَنْ عَرَفَ رَبَّهُ كَيْفَ لاَ يَسْعَى لِدَارِ اَلْبَقَاء

از کسی که پروردگار خود را شناخته در شگفتم که چگونه برای سرای جاوید تلاش نمی کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 187

أَمْقَتُ اَلْعِبَادِ إِلَى اَللَّهِ اَلْفَقِيرُ اَلْمَزْهُوُّ وَ اَلشَّيْخُ اَلزَّانِ وَ اَلْعَالِمُ اَلْفَاجِر

منفورترین بندگان نزد خداوند، نادار خود پسند و پیر زناکار و دانشمند گناهکار است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 57

قَرِيبٌ مِنَ اَلْأَشْيَاءِ غَيْرُ مَلاَبِسٍ بَعِيدٌ مِنْهَا غَيْرُ مُبَايِن

خداوند به چیزها نزدیک است، بدون آن که اختلاطی داشته باشد، و از آنها دور است، بدون آن که جدا باشد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 105

دَعَاكُمُ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ إِلَى دَارِ اَلْبَقَاءِ وَ قَرَارَةِ اَلْخُلُودِ وَ اَلنَّعْمَاءِ وَ مُجَاوَرَةِ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ اَلسُّعَدَاءِ فَعَصَيْتُمْ وَ دَعَتْكُمُ اَلدُّنْيَا إِلَى قَرَارَةِ اَلشَّقَاءِ وَ مَحَلِّ اَلْفَنَاءِ وَ أَنْوَاعِ اَلْبَلاَءِ وَ اَلْعَنَاءِ فَأَطَعْتُمْ وَ بَادَرْتُمْ وَ أَسْرَعْتُم

پروردگار شما را به سرای باقی و جایگاه جاودانگی و نعمتها و همنشینی انبیاء و نیکبختان فرا خوانده است، ولی شما نافرمانی کردید و دنیا شما را به جایگاه بدبختی و محل نابودی و انواع بلا و رنج فرا خوانده، پس او را اطاعت کردید و به سوی آن پیشی گرفتید.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 187
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه