زَلَّةُ اَلْعَالِمِ كَبِيرَةُ اَلْجِنَايَة
لغزش دانشمند، جنایتی بزرگ است.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
زَلَّةُ اَلْعَالِمِ كَبِيرَةُ اَلْجِنَايَة
لغزش دانشمند، جنایتی بزرگ است.
مَنِ اِعْتَمَدَ عَلَى اَلرَّأْيِ وَ اَلْقِيَاسِ فِي مَعْرِفَةِ اَللَّهِ ضَلَّ وَ تَشَعَّبَتْ عَلَيْهِ اَلْأُمُور
هر کس به رأی و قیاس در شناخت خداوند اعتماد کند، گمراه شود و امور بر او پراکنده گردد.
إِنَّكُمْ إِلَى عِمَارَةِ دَارِ اَلْبَقَاءِ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى عِمَارَةِ دَارِ اَلْفَنَاء
همانا شما به آباد نمودن سرای جاوید آخرت نیازمندترید تا آباد نمودن سرای نابود شدنی دنیا .
ضَلاَلُ اَلدَّلِيلِ هَلاَكُ اَلْمُسْتَدِل
گمراهی راهنما، موجب نابودی رهرو می گردد.
شِيمَةُ ذَوِي اَلْأَلْبَابِ وَ اَلنُّهَى اَلْإِقْبَالُ عَلَى دَارِ اَلْبَقَاءِ وَ اَلْإِعْرَاضُ عَنْ دَارِ اَلْفَنَاءِ وَ اَلتَّوَلُّهُ بِجَنَّةِ اَلْمَأْوَى
خوی و عادت صاحبان عقل و خرد، روی آوردن به سرای جاوید و روی گردانیدن از سرای نابودی و شیفتگی به جنّت الماوی است.
لاَ تُدْرِكُ اَللَّهَ جَلَّ جَلاَلُهُ اَلْعُيُونُ بِمُشَاهَدَةِ اَلْأَعْيَانِ لَكِنْ تُدْرِكُهُ اَلْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ اَلْإِيمَان
خداوند بزرگ را چشمها چون مشاهدۀ اعیان در نمی یابند، لیکن دلها با حقیقتهای ایمان او را می یابند.
لاَ زَلَّةَ أَشَدُّ مِنْ زَلَّةِ عَالِم
لغزشی سخت تر از لغزش دانشمند نیست.
غَوْصُ اَلْفِطَنِ لاَ يُدْرِكُهُ وَ بُعْدُ اَلْهِمَمِ لاَ يَبْلُغُهُ لاَ تَبْلُغُه
فرو رفتن ادارکها، او را نمی یابند و بلندی همّتها به او نمی رسند.
عَجِبْتُ لِمَنْ عَرَفَ رَبَّهُ كَيْفَ لاَ يَسْعَى لِدَارِ اَلْبَقَاء
از کسی که پروردگار خود را شناخته در شگفتم که چگونه برای سرای جاوید تلاش نمی کند.
أَمْقَتُ اَلْعِبَادِ إِلَى اَللَّهِ اَلْفَقِيرُ اَلْمَزْهُوُّ وَ اَلشَّيْخُ اَلزَّانِ وَ اَلْعَالِمُ اَلْفَاجِر
منفورترین بندگان نزد خداوند، نادار خود پسند و پیر زناکار و دانشمند گناهکار است.
قَرِيبٌ مِنَ اَلْأَشْيَاءِ غَيْرُ مَلاَبِسٍ بَعِيدٌ مِنْهَا غَيْرُ مُبَايِن
خداوند به چیزها نزدیک است، بدون آن که اختلاطی داشته باشد، و از آنها دور است، بدون آن که جدا باشد.
دَعَاكُمُ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ إِلَى دَارِ اَلْبَقَاءِ وَ قَرَارَةِ اَلْخُلُودِ وَ اَلنَّعْمَاءِ وَ مُجَاوَرَةِ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ اَلسُّعَدَاءِ فَعَصَيْتُمْ وَ دَعَتْكُمُ اَلدُّنْيَا إِلَى قَرَارَةِ اَلشَّقَاءِ وَ مَحَلِّ اَلْفَنَاءِ وَ أَنْوَاعِ اَلْبَلاَءِ وَ اَلْعَنَاءِ فَأَطَعْتُمْ وَ بَادَرْتُمْ وَ أَسْرَعْتُم
پروردگار شما را به سرای باقی و جایگاه جاودانگی و نعمتها و همنشینی انبیاء و نیکبختان فرا خوانده است، ولی شما نافرمانی کردید و دنیا شما را به جایگاه بدبختی و محل نابودی و انواع بلا و رنج فرا خوانده، پس او را اطاعت کردید و به سوی آن پیشی گرفتید.