مَعْرِفَةُ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ أَعْلَى اَلْمَعَارِف
شناخت خداوند، برترین شناختهاست.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
مَعْرِفَةُ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ أَعْلَى اَلْمَعَارِف
شناخت خداوند، برترین شناختهاست.
اَلْمَعْرِفَةُ دَهَشٌ وَ اَلْخُلُوُّ الخلق مِنْهَا غَطَش
شناخت سبب مبهوتی است و تهی بودن از آن، تاریکی است.
مَا بَعْدَ اَلنَّبِيِّينَ اَلتَّبْيِينِ إِلاَّ اَللَّبْس
بعد از روشن نمودن پیامبران ، جز درهم آمیختن نیست.
مَنْ حَرَصَ عَلَى اَلْآخِرَةِ مَلَك
کسی که بر آخرت حریص باشد، مالک آن شود.
مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ لَمْ يُهِنْهَا بِالْمَعْصِيَة
کسی که نفسش گرامی است، آن را با نافرمانی پست نمی کند.
و قال ع عند ذكر النّبيّ:بلّغ عن ربّه معذرا و نصح لأمّته منذرا و دعا إلى الجنّة مبشّرا.
مراد از حجت لازم، پیامبر یا امام است. آن حضرت دربارۀ پیامبر ص فرمود: پیغامهای پروردگارش را رسانید، آنگونه که بهانه باقی نماند، و امّت خود را موعظه نمود، در حالی که آنها را می ترسانید، و آنها را به سوی بهشت می خواند، در حالی که بشارت دهنده بود.
مَا أَعْظَمَ نِعَمَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ مَا أَصْغَرَهَا فِي نِعَمِ اَلْآخِرَة
چقدر نعمتهای پروردگار در دنیا بزرگ است و چه کوچک است آنها در مقابل نعمتهای آخرت:
بِعَقْلِ اَلرَّسُولِ وَ أَدَبِهِ يُسْتَدَلُّ عَلَى عَقْلِ اَلْمُرْسِل
به خرد و ادب فرستاده شده، استدلال می شود به خرد آن که او را فرستاده است.
خَرَجَ مِنَ اَلدُّنْيَا خَمِيصا وَ وَرَدَ اَلْآخِرَةَ سَلِيما لَمْ يَضَعْ حَجَرا عَلَى حَجَرٍ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ وَ أَجَابَ دَاعِيَ رَبِّه
درباره پیامبر ص فرمود: از دنیا گرسنه بیرون رفت و به آخرت سالم فرود آمد. سنگی بر سنگی نگذاشت تا عمر خود را به پایان برد و دعوت پروردگار خود را اجابت نمود.
عُرِفَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ اَلْعَزَائِمِ وَ حَلِّ اَلْعُقُودِ وَ كَشْفِ اَلضُّرِّ وَ اَلْبَلِيَّةِ عَمَّنْ أَخْلَصَ لَهُ اَلنِّيَّة
از برهم خوردن تصمیمها و وا شدن گره ها و گشودن سختی و بلا از کسی که نیّت او از برای پروردگار خالص گردیده، خداوند شناخته می شود.
مَا أَخْسَرَ مَنْ لَيْسَ لَهُ فِي اَلْآخِرَةِ نَصِيب
چه زیانکار است کسی که از آخرت بهره ای ندارد.
اَلْكَرَمُ اِحْتِمَالُ اَلْجَرِيرَة
بزرگواری، در تحمّل خطای دیگران است.