جستجوی «عقل»

مِنَ اَلْعَقْلِ مُجَانَبَةُ اَلتَّبْذِيرِ وَ حُسْنُ اَلتَّدْبِير

دوری از ریخت و پاش و پیش اندیشی نیکو، از نشانه های خرد است.

إنّ الدّنيا ربّما أقبلت على الجاهل بالاتّفاق و أدبرت العاقل بالاستحقاق مع استحقاق فإن أتتك منها سهمة مع جهل أو فاتتك منها بغية مع عقل فايّاك أن يحملك ذلك على الرّغبة في الجهل و الزّهد في العقل فإنّ ذلك يزري بك و يرديك

بدرستی که دنیا چه بسا به نادان ناگهانی روی می کند و به خردمند گرچه سزاوار است پشت می گرداند، پس اگر با نادانی سهمی از آن به تو رسید و یا دلخواه با خردی از تو فوت گردید، پس مبادا این کار، تو را به نادانی تشویق و در خرد و دانایی بی میل نماید چون تو را عیبناک و هلاک می گرداند.

إِنَّ اَلْفَقْرَ مَذَلَّةٌ لِلنَّفْسِ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ جَالِبٌ لِلْهُمُوم

همانا ناداری، نفس را خوار، خرد را نگران و اندوه ها را سرازیر می کند.

فرض اللّه سبحانه الإيمان تطهيرا من الشّرك و الصّلوة تنزيها عن الكبر و الزّكوة تسبّبا تسبيبا للرّزق و الصّيام ابتلاء لإخلاص الخلق و الحجّ تقوية للدّين و الجهاد عزّا للإسلام و الأمر بالمعروف مصلحة للعوام و النّهي عن المنكر ردعا للسّفهاء و صلة الأرحام منهاة للعدد و القصاص حقنا للدّماء و إقامة الحدود إعظاما للمحارم و ترك شرب الخمر تحصينا للعقل و مجانبة السّرقة إيجابا إيجادا للعفّة و ترك الزّنا تحصينا للأنساب و ترك اللّواط تكثيرا للنسل و الشّهادة استظهارا على المجاحدات و ترك الكذب تشريفا للصّدق و الإسلام أمانا من المخاوف و الإمامة نظاما للأمّة و الطّاعة تعظيما للإمامة

خداوند:ایمان را واجب کرده است برای پاکیزگی از شرک، و نماز را واجب نموده، برای دور نمودن کبر و خودپسندی:و زکاة را واجب کرده است، برای این که، سبب روزی شود، و روزه را واجب نموده، برای آزمایش اخلاص مردم و حج را واجب کرده است برای تقویت دین و جهات را برای سربلندی اسلام، و امر به معروف را، برای مصلحت عامّۀ مردم، و نهی از منکر را، برای بازداشتن کم خردان، و صلۀ رحم را واجب نموده برای زیاد شدن تعداد، و قصاص را واجب کرده برای حفظ خونها، و بر پاداشتن حدّها را واجب دانسته است برای بزرگ گردانیدن حرامها، و آشامیدن شراب را حرام دانسته برای استوار گردانیدن خرد، و حرمت ورزی را برای ایجاد پاکی، و زنا را حرام دانسته، برای نگاهداری نسب ها، و لواط را حرام نموده است، برای افزایش نسلها، و گواهی را واجب نموده است…

طَاعَةُ اَلنِّسَاءِ تُزْرِي بِالنُّبَلاَءِ وَ تُرْدِي اَلْعُقَلاَء

فرمانبری از زنان، زیرکان را عیبناک و خردمندان را هلاک کند.

مَنِ اِسْتَمْتَعَ بِالنِّسَاءِ فَسَدَ عَقْلُه

هر که از زنان کام جوید، خرد او فاسد است.

لاَ تُكْثِرَنَّ اَلْخَلْوَةَ بِالنِّسَاءِ فَيَمْلَلْنَكَ فتمللنك وَ تَمَلَّهُنَّ وَ اِسْتَبْقِ مِنْ نَفْسِكَ وَ عَقْلِكَ بِالْإِبْطَاءِ عَنْهُن

با زنان زیاد خلوت نکنید؛ زیرا سبب افسردگی تو و آنها شود.و خود و خرد خویش را با دوری کردن از ایشان باقی بگذار.

لاَ تُنَازِعِ اَلسُّفَهَاءَ وَ لاَ تَسْتَهْتِرْ بِالنِّسَاءِ فَإِنَّ ذَلِكَ يُزْرِي بِالْعُقَلاَء

با بی خردان ستیز مکن و به زنها امید مدار، زیرا این کار، خردمندان را عیبناک کند.

اَلتَّوَدُّدُ إِلَى اَلنَّاسِ رَأْسُ اَلْعَقْل

اظهار دوستی کردن به مردم، سر خرد است.

أَوَّلُ اَلْعَقْلِ اَلتَّوَدُّد

اظهار دوستی کردن، آغاز خرد ورزی است.

خَلِيلُ اَلْمَرْءِ دَلِيلٌ عَلَى عَقْلِهِ وَ كَلاَمُهُ بُرْهَانُ فَضْلِه

دوستی آدمی راهنمای خرد اوست و سخنش، نشانۀ فضلش.

اَلطُّمَأْنِينَةُ إِلَى كُلِّ أَحَدٍ قَبْلَ اَلاِخْتِيَارِ مِنْ قُصُورِ اَلْعَقْل

اطمینان به هر کس پیش از آزمودن او، از کمی خرد است.