احادیث درباره اظهار دوستی

اَلتَّوَدُّدُ يُمْن

اظهار دوستی کردن، خیر و برکت است.

المودّة نسب.

دوستی کردن، تبار است.

اَلْمَوَدَّةُ أَقْرَبُ نَسَب

دوستی کردن، نزدیکترین تبار است.

المودّة أقرب رحم.

دوستی کردن، نزدیکترین خویشاوندی است.

اَلصَّدِيقُ أَقْرَبُ اَلْأَقَارِب

دوست، نزدیکترین نزدیکان است.

الإخوان أفضل العدد.

برادران، برترین ره توشه ها است.

اَلتَّوَدُّدُ إِلَى اَلنَّاسِ رَأْسُ اَلْعَقْل

اظهار دوستی کردن به مردم، سر خرد است.

اَلْمُؤْمِنُ آلِفٌ مَأْلُوفٌ مُتَعَطِّف

مؤمن، خو گیرنده، خو گرفته شده و مهربان است.

اَلْمَوَدَّةُ إِحْدَى اَلْقَرَابَتَيْن

دوستی کردن، یکی از دو نزدیکیهاست.

اَلصَّدِيقُ أَفْضَلُ اَلذُّخْرَيْن

دوست، برترین اندوخته هاست.

اَلصَّدِيقُ أَفْضَلُ اَلْعُدَّتَيْن

دوست، برترین ره توشه هاست.

اَلصَّدِيقُ أَفْضَلُ عُدَّةٍ عداوة وَ أَبْقَى مَوَدَّة

دوست، برترین ره توشه و پایدارترین عشق است.