جستجوی «دنیا»

كَأَنَّ اَلْمَعْنِيَّ سِوَاهَا وَ كَأَنَّ اَلْحَظَّ فِي إِحْرَازِ دُنْيَاهَا

گویا این راه از آن غیر آنهاست و نصیب آنها در جمع آوری دنیاست.

أَكْيَسُ اَلنَّاسِ مَنْ رَفَضَ دُنْيَاه

زیرکترین مردم کسی است که دنیا را رها کند.

أَكْيَسُ اَلْأَكْيَاسِ مَنْ مَقَتَ دُنْيَاهُ وَ قَطَعَ مِنْهَا أَمَلَهُ وَ مُنَاهُ وَ صَرَفَ عَنْهَا طَمَعَهُ وَ رَجَاه

زیرکترین زیرکان کسی است که دنیای خود را دشمن دارد و امید و آرزوی خود را از آن قطع کند، و طمع و آرزوی خود را از آن بگرداند.

إِنَّ اَلْأَكْيَاسَ هُمُ اَلَّذِينَ لِلدُّنْيَا مَقَتُوا وَ أَعْيُنَهُمْ عَنْ فِي زَهْرَتِهَا أَغْمَضُوا وَ قُلُوبَهُمْ عَنْهَا صَرَفُوا وَ بِالدَّارِ اَلْبَاقِيَةِ تَوَلَّهُوا

همانا زیرکان، دشمنان دنیایند، چشمهای خود از آن برگرفته و دلهای خود را از آن گردانیده اند و به سرای جاویدان مشتاقند.

ذِلَّ فِي نَفْسِكَ وَ عِزَّ فِي دِينِكَ وَ صُنْ آخِرَتَكَ وَ اُبْذُلْ دُنْيَاك

فروتن باش و در دینت استوار، آخرت خود را نگاه دار و دنیایت را ببخش.

مَنْ كَانَ فِيهِ ثَلاَثٌ سَلِمَتْ لَهُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةُ يَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَأْتَمِرُ بِهِ وَ يَنْهَى عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ يَنْتَهِي عَنْهُ وَ يُحَافِظُ عَلَى حُدُودِ اَللَّهِ جَلَّ وَ عَلا

هر که در او سه چیز باشد دنیا و آخرت او سالم ماند:امر به معروف کند خود نیز بر آن فرمان برد، نهی از منکر نماید و خود نیز از آن باز ایستد، و حدود خداوند بزرگ را محافظت نماید.

وَ أَيْمُ اَللَّهِ لَئِنْ فَرَرْتُمْ مِنْ سَيْفِ اَلْعَاجِلَةِ لاَ تَسْلَمُوا مِنْ سُيُوفِ اَلْآخِرَةِ وَ أَنْتُمْ لَهَامِيمُ اَلْعَرَبِ وَ اَلسَّنَامُ اَلْأَعْظَمُ فَاسْتَحْيُوا مِنَ اَلْفِرَارِ فَإِنَّ فِيهِ اِدِّرَاعُ اَلْعَارِ وَ وُلُوجُ اَلنَّار

سوگند به خدا اگر از شمشیر دنیا بگریزید، از شمشیرهای آخرت سالم نمی مانید؛ شما بزرگان عرب و سروران قوم اید پس از گریختن شرم کنید.همانا گریختن، پوشیدن لباس ننگ است و ورود در آتش.

مَنْ تَعَلَّقَ قَلْبُهُ بِحُبِّ اَلدُّنْيَا تَعَلَّقَ مِنْ ضَرَرِهَا بِثَلاَثِ خِصَالٍ هَمٍّ لاَ يَفْنَى وَ أَمَلٍ لاَ يُدْرَكُ وَ رَجَاءٍ لاَ يُنَالُ.

هر کس دلبسته دنیا شود در سه صفت اسیر گردد: اندوهی که به پایان نرسد و آرزویی که به دست نیاید و امیدی که به آن نتوان رسید.

مَا فَتَحَ اَللَّهُ عَلَى عَبْدٍ بَاباً مِنَ اَلدُّنْيَا إِلاَّ فَتَحَ عَلَيْهِ مِنَ اَلْحِرْصِ مِثْلَيْهِ .

خداوند دری از دنیا را به روی بنده نگشاید جز آن که دو برابر از درهای زیاده خواهی را بر او گشاید.

اَلْمُؤْمِنُ فِي اَلدُّنْيَا غَرِيبٌ لاَ يَجْزَعُ مِنْ ذُلِّهَا وَ لاَ يَتَنَافَسُ أَهْلَهَا فِي عِزِّهَا.

مومن در دنیا غریب باشد. از خواری اش بی قراری نکند و در سرافرازی این سرای، با اهل دنیا رقابت نکند.

إِنَّ اَللَّهَ يُعْطِي اَلدُّنْيَا مَنْ يُحِبُّ وَ يُبْغِضُ وَ لاَ يُعْطِي اَلْإِيمَانَ إِلاَّ أَهْلَ صَفْوَتِهِ مِنْ خَلْقِهِ.

به راستی خداوند دنیا را به دوست و دشمن بدهد ولی ایمان را جز به ویژگان از آفریدگانش ندهد.

إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً مِنْ خَلْقِهِ فِي أَرْضِهِ يُفْزَعُ إِلَيْهِمْ فِي حَوَائِجِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ أُولئِكَ هُمُ اَلْمُؤْمِنُونَ حَقًّا مِنُونَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ أَلاَ وَ إِنَّ أَحَبَّ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَى اَللَّهِ مَنْ أَعَانَ اَلْمُؤْمِنَ اَلْفَقِيرَ مِنَ اَلْفَقْرِ فِي دُنْيَاهُ وَ مَعَاشِهِ وَ مَنْ أَعَانَ وَ نَفَعَ وَ دَفَعَ اَلْمَكْرُوهَ عَنِ اَلْمُؤْمِنِينَ.

به راستی خداوند را در دنیا بندگان است که در نیازهای دنیا و آخرت به خداوند پناه می برند؛ همانا آنان مومنانند و در روز رستاخیز آسوده اند. آگاه باشید که همانا محبوب ترین مومنان در پیشگاه خداوند کسی است که مومن تنگدست را در نیازهای دنیوی و مخارجش یاری کند و نیز آن کس که یاری کند و سود رساند و ناخوشایندی را از مومنان دور سازد.