إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ مِنْكُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ لَيَمُرُّ بِهِ اَلرَّجُلُ لَهُ اَلْمَعْرِفَةُ بِهِ فِي اَلدُّنْيَا وَ قَدْ أُمِرَ بِهِ إِلَى اَلنَّارِ وَ اَلْمَلَكُ يَنْطَلِقُ بِهِ قَالَ فَيَقُولُ يَا فُلاَنُ أَغِثْنِي فَقَدْ كُنْتُ أَصْنَعُ إِلَيْكَ اَلْمَعْرُوفَ فِي اَلدُّنْيَا وَ أُسْعِفُكَ فِي اَلْحَاجَةِ تَطْلُبُهَا مِنِّي فَهَلْ مِنْ عِنْدِكَ اَلْيَوْمَ مُكَافَاةٌ فَيَقُولُ اَلْمُؤْمِنُ لِلْمَلَكِ اَلْمُوَكَّلِ بِهِ خَلِّ سَبِيلَهُ قَالَ فليسمع فَيَسْمَعُ اَللَّهُ قَوْلَ اَلْمُؤْمِنِ فَيَأْمُرُاَلْمَلَكَ أَنْ يُجِيزَ قَوْلَ اَلْمُؤْمِنِ فَيُخَلِّيَ سَبِيلَهُ.
همانا مردی که در روز رستاخیز به آتش دوزخ محکوم گشته و فرشته ای او را به دوزخ می کشد به مومنی از شمایان که با او در دنیا آشنایی داشته گذر کند، راوی گوید: پس به مومن گوید: فلانی، به فریادم برس، من به تو در دنیا نیکی نمودم و نیازی را که از من درخواست کردی برآوردم. آیا امروز جبران می کنی؟ مومن به فرشته گمارده شده بر او گوید که او را وارهان؛ پس خداوند سخن مومن را بشنود و فرشته را فرمان دهد که سخن او را بپذیرد؛ پس فرشته آن مرد را وارهاند.
مَنْ صَاغَ خَاتَماً عَقِيقاً فَنَقَشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ نَبِيُّ اَللَّهِ وَ عَلِيٌّ وَلِيُّ اَللَّهِ وَقَاهُ اَللَّهُ مِيتَةَ اَلسَّوْءِ وَ لَمْ يَمُتْ إِلاَّ عَلَى اَلْفِطْرَةِ.
امام صادق علیه السلام از پدرش و او از جدش علیهم السلام روایت نموده که فرمود: هر که انگشتر عقیق بسازد و«محمد نبی الله و علی ولی الله»را بر روی آن نقش کند خداوند او را از مرگ بد نگاه دارد و جز بر فطرت پاکی که با آن به دنیا آمده جان نسپارد.
قَالَتْ لَهُ أُمُّ سَلَمَةَ رض بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اَللَّهِ اَلْمَرْأَةُ يَكُونُ لَهَا زَوْجَانِ فَيَمُوتَانِ فَيَدْخُلاَنِ اَلْجَنَّةَ لِأَيِّهِمَا تَكُونُ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ ص تَخَيَّرُ أَحْسَنَهُمَا خُلُقاً وَ خَيْرَهُمَا لِأَهْلِهِ يَا أُمَّ سَلَمَةَ إِنَّ حُسْنَ اَلْخُلُقِ ذَهَبَ بِخَيْرِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ .
ام سلمه رضی الله عنه به پیامبر خدا صلی الله علیه و آله عرض کرد: پدر و مادرم فدای شما باد زنی دو بار شوهر کرده است و هر دو شوهر جان سپرده اند و به بهشت در آمده اند؛ این زن برای کدام یک از شوهرهاست؟ پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: آن کس را که با خانواده اش نیکخوتر و نیک رفتارتر بوده بر می گزیند. ای ام سلمه همانا نیکخویی خیر دنیا و آخرت را در پی آورد.
كَانَتِ اَلْفُقَهَاءُ وَ اَلْحُكَمَاءُ إِذَا كَاتَبَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً كَتَبُوا بِثَلاَثٍ لَيْسَ مَعَهُنَّ رَابِعَةٌ مَنْ كَانَتِ اَلْآخِرَةُ هَمَّهُ كَفَاهُ اَللَّهُ هَمَّهُ مِنَ اَلدُّنْيَا وَ مَنْ أَصْلَحَ سَرِيرَتَهُ أَصْلَحَ اَللَّهُ عَلاَنِيَتَهُ وَ مَنْ أَصْلَحَ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ أَصْلَحَ اَللَّهُ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَلنَّاسِ.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: آن هنگام که فقیهان و حکیمان به یک دیگر نامه می نگارند به سه چیز سفارش می نمایند که چهارمی ندارد: هر که همتش سرای باز پسین باشد خداوند نیاز دنیای او را تامین کند؛ و هر که باطن خویش بپالاید خداوند ظاهرش را اصلاح نماید؛ و هر که میانه خود با خدا را بهبود بخشد خداوند میانه او و مردم را نیکو گرداند.
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص أَهْلُ اَلْمَعْرُوفِ فِي اَلدُّنْيَا أَهْلُ اَلْمَعْرُوفِ فِي اَلْآخِرَةِ قِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ يُغْفَرُ لَهُمْ بِالتَّطَوُّلِ مِنْهُ عَلَيْهِمْ وَ يَدْفَعُونَ حَسَنَاتِهِمْ إِلَى اَلنَّاسِ فَيَدْخُلُونَ بِهَا اَلْجَنَّةَ فَيَكُونُونَ أَهْلَ اَلْمَعْرُوفِ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ .
اهل نیکی در دنیا، در آخرت نیز اهل نیکی هستند. به پیامبر خدا صلی الله علیه و آله عرض کردند: این کار چگونه باشد؟ فرمود: خداوند از روی لطف خویش آنان را می بخشاید و آنان نیز نیکی های خود را به مردم می دهند و به این سبب به بهشت در می آیند؛ پس در دنیا و آخرت اهل نیکی خواهند بود.
رَحِمَ اَللَّهُ عَبْداً عَفَّ وَ تَعَفَّفَ وَ كَفَّ عَنِ اَلْمَسْأَلَةِ فَإِنَّهُ يُعَجِّلُ اَلذُّلَّ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ لاَ يُغْنِي اَلنَّاسُ عَنْهُ شَيْئاً.
خدا بیامرزد بنده ای را که پرهیزکاری پیشه دارد و خویشتن داری نماید و از مردم درخواستی نکند؛ زیرا به راستی، درخواست از مردم، خواری در دنیا را شتاب دهد و مردم چیزی از خواسته های او را برآورده نکنند.
مَنْ تَلَذَّذَ بِالْمَاءِ فِي اَلدُّنْيَا لَذَّذَهُ اَللَّهُ مِنْ أَشْرِبَةِ اَلْجَنَّةِ .
هر که از نوشیدن آب در دنیا لذت برد و به گوارایی نوشد خداوند او را از شربت های بهشتی بهره مند گرداند.
مَنْ تَمَنَّى شَيْئاً وَ هُوَ لِلَّهِ رِضًى لَمْ يَخْرُجْ مِنَ اَلدُّنْيَا حَتَّى يُعْطَاهُ.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام و آنان از امیر مومنان علیه السلام روایت نموده اند که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که چیزی را که خشنودی خدا در آن است آرزو کند از دنیا نرود تا آرزویش برآورده شود.
إِنَّ اَللَّهَ يَسْتَحِي مِنْ أَبْنَاءِ اَلثَّمَانِينَ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ وَ قَالَ ع يُؤْتَى بِشَيْخٍ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فَيُدْفَعُ إِلَيْهِ كِتَابُهُ ظَاهِرُهُ فِيمَا يَلِي اَلنَّاسَ لاَ يَرَى إِلاَّ مَسَاوِيَ فَيَطُولُ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَ تُعِيدُنِي إِلَى اَلنَّارِ فَيَقُولُ اَلْجَبَّارُ جَلَّ جَلاَلُهُ يَا شَيْخُ إِنِّي أَسْتَحِي أَنْ أُعَذِّبَكَ وَ قَدْ كُنْتَ تُصَلِّي لِي فِي دَارِ اَلدُّنْيَا اِذْهَبُوا بِعَبْدِي إِلَى اَلْجَنَّةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خداوند شرم دارد که هشتاد ساله ها را عذاب کند. و نیز. . . امام صادق علیه السلام فرمود: پیر مردی را در روز رستاخیز آورند و نامه کردارش را به او دهند. آنچه که از آن نامه برای مردم آشکار است چیزی جز گناه نباشد و زمانی دراز به این حال ماند؛ پس آنگاه عرض کند: پروردگارا آیا مرا به آتش دوزخ باز می گردانی؟ خدای چیره گر شکوهمند فرماید: ای پیر مرد به راستی، من شرم دارم که تو را عذاب کنم که بی گمان در سرای دنیا برای من نماز می گزاردی. آنگاه می فرماید: بنده مرا به بهشت ببرید.
مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُصَابُ بِمُصِيبَةٍ فِي اَلدُّنْيَا فَيَسْتَرْجِعُ عِنْدَ مُصِيبَتِهِ حَتَّى تَفْجَأَهُ اَلْمُصِيبَةُ إِلاَّ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مَا مَضَى مِنْ ذُنُوبِهِ إِلاَّ اَلْكَبَائِرَ اَلَّتِي أَوْجَبَ اَللَّهُ عَلَيْهَا اَلنَّارَ قَالَ وَ كُلَّمَا ذَكَرَ مُصِيبَةً فِيمَا يَسْتَقْبِلُ مِنْ عُمُرِهِ فَاسْتَرْجَعَ عِنْدَهَا وَ حَمِدَ اَللَّهَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ كُلَّ ذَنْبٍ اِكْتَسَبَهُ فِيمَا بَيْنَ اَلاِسْتِرْجَاعِ اَلْأَوَّلِ إِلَى اَلاِسْتِرْجَاعِ اَلثَّانِي إِلاَّ اَلْكَبَائِرَ مِنَ اَلذُّنُوبِ.
مومنی نباشد که در دنیا به مصیبتی گرفتار آید و هنگام پیش آمدن مصیبت، «انا لله و انا الیه راجعون»گوید جز آنکه خداوند گناهان پیشین او را ببخشاید به جز گناهان کبیره ای که خداوند آتش دوزخ را بر آنها واجب نموده است. و فرمود: هر گاه او در آینده مصیبتش را به یاد آورد و هنگام یادآوری، «انا لله و انا الیه راجعون»گوید و خدا را سپاس گوید خداوند هر گناهی را که میان «انا لله و انا الیه راجعون»گفتن اول و دوم مرتکب شده ببخشاید؛ به جز گناهان کبیره.
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَذَكَرُوا عِنْدَهُ اَلْمُؤْمِنَ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ يَا أَبَا اَلْفَضْلِ أَ لاَ أُحَدِّثُكَ بِحَالِ اَلْمُؤْمِنِ عِنْدَ اَللَّهِ قُلْتُ بَلَى فَحَدِّثْنِي قَالَ إِذَا قَبَضَ اَللَّهُ رُوحَ اَلْمُؤْمِنِ صَعِدَ مَلَكَاهُ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَقَالاَ رَبَّنَا عَبْدُكَ فُلاَنٌ وَ نِعْمَ اَلْعَبْدُ كَانَ لَكَ سَرِيعاً فِي طَاعَتِكَ بَطِيئاً فِي مَعْصِيَتِكَ وَ قَدْ قَبَضْتَهُ إِلَيْكَ فَمَا ذَا تَأْمُرُنَا مِنْ بَعْدِهِ قَالَ فَيَقُولُ اَللَّهُ لَهُمَا اِهْبِطَا إِلَى اَلدُّنْيَا وَ كُونَا عِنْدَ قَبْرِ عَبْدِي فَاحْمَدَانِي وَ سَبِّحَانِي وَ هَلِّلاَنِي…
سدیر صیرفی گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که در نزد ایشان سخن از مومن به میان آوردند، پس امام علیه السلام به من رو کرده و فرمود: ای ابو الفضل آیا نمی خواهی که حال مومن را در پیشگاه خدا برایت باز گویم؟ عرض کردم: آری، برایم بازگوی. فرمود: چون خداوند روح مومن را ستاند دو فرشته نویسنده اعمالش به آسمان بالا روند و عرض دارند: پروردگارا فلان بنده تو چه نیکو بنده ای بود در فرمانپذیری تو شتابناک و در نافرمانی تو کند بود. همانا جانش را ستاندی و به سوی خویش کشاندی. ما را از این پس چه دستور می دهی؟ خداوند آن دو را فرماید: به سوی دنیا فرود آیید و بر سر گور بنده ام باشید و مرا حمد و تسبیح و تهلیل و تکبیر گویید و آن را برای بنده ام بنویسید تا آنگاه که او را از گور برانگیزانم، سپس امام صادق علیه…
أَتَى رَجُلٌ اَلنَّبِيَّ ص وَ عِنْدَهُ رَجُلٌ فَأَخْبَرَهُ بِمَوْلُودٍ لَهُ فَتَغَيَّرَ لَوْنُ اَلرَّجُلِ فَقَالَ لَهُ اَلنَّبِيُّ ص مَا لَكَ قَالَ خَيْرٌ قَالَ قُلْ قَالَ خَرَجْتُ وَ اَلْمَرْأَةُ تَمْخَضُ فَأُخْبِرْتُ أَنَّهَا وَلَدَتْ جَارِيَةً فَقَالَ لَهُ اَلنَّبِيُّ ص اَلْأَرْضُ تُقِلُّهَا وَ اَلسَّمَاءُ تُظِلُّهَا وَ اَللَّهُ يَرْزُقُهَا وَ هِيَ رَيْحَانَةٌ تَشَمُّهَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَنْ كَانَتْ لَهُ اِبْنَةٌ فَهُوَ مَقْرُوحٌ وَ مَنْ كَانَتْ لَهُ اِبْنَتَانِ فَيَا غَوْثَاهْ وَ مَنْ كَانَتْ لَهُ ثَلاَثُ بَنَاتٍ وُضِعَ عَنْهُ اَلْجِهَادُ وَ كُلُّ مَكْرُوهٍ وَ مَنْ…
امام صادق علیه السلام فرمود: مردی خدمت پیامبر صلی الله علیه و آله رسید و به مردی که نزد آن حضرت صلی الله علیه و آله بود خبر داد که صاحب فرزندی شده است، ناگاه رنگ مرد دیگرگون شد. پیامبر صلی الله علیه و آله پرسید: تو را چه شده است؟ عرض کرد: خیر است. فرمود: بگو. عرض کرد: از خانه که در می آمدم همسرم درد زایمان داشت، اکنون مرا خبر دادند که همسرم دختر به دنیا آورده است. پیامبر صلی الله علیه و آله او را فرمود: زمین سنگینی دختر را بر دوش می کشد و آسمان بر او سایه می افکند و خداوند روزی اش می دهد و گیاه خوشبویی است که آن را می بویی؛ پس آنگاه به یارانش رو نموده و فرمود: هر که یک دختر داشته باشد در دشواری است و هر که دو دختر داشته باشد باید به فریادش رسید و هر که سه دختر داشته باشد جهاد و هر کار دشواری…
