قال الإمام الصادق عليه السلام:
إِنَّ اَللَّهَ يَسْتَحِي مِنْ أَبْنَاءِ اَلثَّمَانِينَ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ وَ قَالَ ع يُؤْتَى بِشَيْخٍ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فَيُدْفَعُ إِلَيْهِ كِتَابُهُ ظَاهِرُهُ فِيمَا يَلِي اَلنَّاسَ لاَ يَرَى إِلاَّ مَسَاوِيَ فَيَطُولُ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَ تُعِيدُنِي إِلَى اَلنَّارِ فَيَقُولُ اَلْجَبَّارُ جَلَّ جَلاَلُهُ يَا شَيْخُ إِنِّي أَسْتَحِي أَنْ أُعَذِّبَكَ وَ قَدْ كُنْتَ تُصَلِّي لِي فِي دَارِ اَلدُّنْيَا اِذْهَبُوا بِعَبْدِي إِلَى اَلْجَنَّةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خداوند شرم دارد که هشتاد ساله ها را عذاب کند. و نیز. . . امام صادق علیه السلام فرمود: پیر مردی را در روز رستاخیز آورند و نامه کردارش را به او دهند. آنچه که از آن نامه برای مردم آشکار است چیزی جز گناه نباشد و زمانی دراز به این حال ماند؛ پس آنگاه عرض کند: پروردگارا آیا مرا به آتش دوزخ باز می گردانی؟ خدای چیره گر شکوهمند فرماید: ای پیر مرد به راستی، من شرم دارم که تو را عذاب کنم که بی گمان در سرای دنیا برای من نماز می گزاردی. آنگاه می فرماید: بنده مرا به بهشت ببرید.