قال ع في وصف من ذمّه:يقول في الدّنيا بقول الزّاهدين و يعمل فيها بعمل الرّاغبين، يظهر شيمة المحسنين،و يبطن عمل المسيئين،يكره الموت لكثرة ذنوبه، و لا يتركها في حياته،يسلف الذّنب و يسوّف بالتّوبة،يحبّ الصّالحين و لا يعمل أعمالهم، و يبغض المسيئين و هو منهم يقول:لم أعمل فأتعنّى،بل أجلس فأتمنّى،يبادر دائبا ما يفنى،و يدع أبدا ما يبقى،يعجز عن شكر ما أوتى،و يبتغى الزّيادة فيما بقى يرشد غيره و يغوى نفسه،و ينهى النّاس بما لا ينتهى، و يأمرهم بما لا يأتي يتكلّف من النّاس ما لم يؤمر و يضيّع من نفسه ما هو أكثر،يأمر النّاس و لا تأتمر،و يحذّرهم و لا يحذر،يرجو ثواب ما لم يعمل،و يأمن عقاب جرم متيقّن،يستميل وجوه…
حضرت در وصف کسی که نکوهش می کرد فرمود: در دنیا همچون بی رغبتان سخن گوید و همچون شیفتگان عمل کند، خصلت نیکوکاران را آشکار می کند و در پنهان چون گنهکاران عمل می کند، مرگ را به جهت گناهان بسیارش ناخوش می دارد و آنها را در ایّام زندگی خود رها نمی کند، پیش می فرستد گناه را و پس اندازد توبه را، صالحان را دوست می دارد ولی همچون آنان عمل نمی کند، گناهکاران را دشمن می دارد ولی از آنان است، می گوید:چرا عمل کنم و رنج کشم، بلکه می نشینم و آرزو می کنم، پیشی می گیرد در کشیدن رنج آنچه نابود می شود و وامی گذارد همواره آنچه را باقی می ماند.از سپاس آنچه داده شده ناتوان است و زیادتی آنچه را باقی است می طلبد، دیگران را راه درست می نماید ولی نفس خود را گمراه می کند، مردم را نهی می کند از آنچه خود باز نمی ایستد و…
اَلزُّهْدُ شِيمَةُ اَلْمُتَّقِينَ وَ سَجِيَّةُ اَلْأَوَّابِين
بی رغبتی در دنیا منش پرهیزگاران و خلق و خوی توبه کنندگان است.
مَنْ قَرَأَ بَعْدَ اَلْجُمُعَةِ حِينَ يَنْصَرِفُ اَلْحَمْدَ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ سَبْعاً وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلْفَلَقِ سَبْعاً وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنّاسِ سَبْعاً وَ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ وَ آيَةَ اَلسُّخْرَةِ وَ آخِرَ بَرَاءَةَ لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ ى آخِرِهَا كَانَتْ لَهُ كَفَّارَةُ مَا بَيْنَ اَلْجُمُعَةِ إِلَى اَلْجُمُعَةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که پس از به جا آوردن نماز جمعه، آنگاه که نماز را به پایان می برد، یک بار سوره «حمد»و هفت بار سوره «قل هو الله احد»و هفت بار سوره «قل اعوذ برب الفلق»و هفت بار سوره «قل اعوذ برب الناس»و «آیه الکرسی»و آیه «سخره»و آخر سوره «توبه» / لقد جا کم رسول من انفسکم / تا پایان آیه»را تلاوت کند، کفاره گناهان او از آن جمعه تا جمعه دیگر باشد
إِنَّ رَجُلاً سَأَلَ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ ع عَنْ قِيَامِ اَللَّيْلِ بِالْقُرْآنِ فَقَالَ لَهُ أَبْشِرْ مَنْ صَلَّى مِنَ اَللَّيْلِ عُشْرَ لَيْلَةٍ لِلَّهِ مُخْلِصاً اِبْتِغَاءَ ثَوَابِ اَللَّهِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمَلاَئِكَتِهِ اُكْتُبُوا لِعَبْدِي هَذَا مِنَ اَلْحَسَنَاتِ عَدَدَ مَا أَنْبَتَ اَللَّهُ مِنَ اَلنَّبَاتَاتِ فِي اَللَّيْلِ مِنْ حَبَّةٍ وَ وَرَقَةٍ وَ شَجَرَةٍ وَ عَدَدَ كُلِّ قَصَبَةٍ وَ حوطة خُوطٍ وَ مَرْعًى وَ مَنْ صَلَّى تُسْعَ لَيْلَةٍ أَعْطَاهُ اَللَّهُ عَشْرَ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٍ وَ أَعْطَاهُ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَنْ صَلَّى ثُمُنَ…
امام صادق علیه السلام از پدرش علیه السلام روایت نموده که مردی از امیر مومنان علی علیه السلام در باره شب زنده داری با قرآن پرسید. امام علیه السلام فرمود: مژده ده آن کس را که یک دهم شب را پاکدلانه و برای به دست آوردن پاداش الهی نماز بگزارد، خدای گرامی و بزرگ به فرشتگانش فرماید: برای این بنده ام به شماره دانه ها و برگ ها و درخت هایی که در این شب روییده و به شماره تمام نی ها و شاخه های تازه روییده و چراگاه ها پاداش و حسنه بنویسید؛ هر که یک نهم شب را نماز بگزارد، خداوند ده خواسته برآورده شده را به او ارزانی فرماید و در روز رستاخیز نامه کردارش را به دست راستش دهد؛ هر که یک هشتم شب را نماز گزارد، خدای گرامی و بزرگ پاداش شهید شکیبای راست نیت را به او بدهد و شفاعت او در باره خانواده اش پذیرفته آید؛…
أَلاَ إِنَّ رَجَباً شَهْرُ اَللَّهِ اَلْأَصَمُّ وَ هُوَ شَهْرٌ عَظِيمٌ وَ إِنَّمَا سُمِّيَ اَلْأَصَمَّ لِأَنَّهُ لاَ يُقَارِبُهُ شَهْرٌ مِنَ اَلشُّهُورِ حُرْمَةً وَ فَضْلاً عِنْدَ اَللَّهِ وَ كَانَ أَهْلُ اَلْجَاهِلِيَّةِ يُعَظِّمُونَهُ فِي جَاهِلِيَّتِهَا فَلَمَّا جَاءَ اَلْإِسْلاَمُ لَمْ يَزْدَدْ إِلاَّ تَعْظِيماً وَ فَضْلاً أَلاَ إِنَّ رَجَباً شَهْرُ اَللَّهِ وَ شَعْبَانَ شَهْرِي وَ رَمَضَانَ شَهْرُ أُمَّتِي أَلاَ فَمَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ يَوْماً إِيمَاناً وَ اِحْتِسَاباً اِسْتَوْجَبَ رِضْوَانَ اَللَّهِ اَلْأَكْبَرَ وَ أَطْفَأَ صَوْمُهُ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ غَضَبَ اَللَّهِ وَ أَغْلَقَ…
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هان به راستی، رجب ماه اصم خداست و آن ماهی بزرگ و گرانمایه است و همانا از آن رو به«اصم»نامیده شده که هیچ ماهی در پیشگاه خدا ارجمندتر و فضیلت مندتر از این ماه نیست و اهل جاهلیت عرب در روزگار جاهلیت آن را بزرگ می داشتند؛ پس چون اسلام در رسید، بر آن جز بزرگی و فضیلت نیفزود. هان به راستی، رجب ماه خدا و شعبان ماه من و رمضان ماه امت من است. هان هر که یک روز از ماه رجب را باورمندانه و حسابگرانه روزه بدارد، شایسته خشنودی بزرگ خداوند گردد و روزه او در این روز آتش خشم خدا را فرو نشاند و دری از درهای دوزخ بر او بسته شود و اگر زمین لبریز از طلا گردد، برتر از روزه او نشود و چون روزه اش پاکدلانه برای خدا باشد، پاداش آن را چیزی از دنیا جز حسنات کامل نگرداند و آنگاه که…
مَنْ صَامَ شَعْبَانَ كَانَ لَهُ طَهُوراً مِنْ كُلِّ زَلَّةٍ وَ وَصْمَةٍ وَ بَادِرَةٍ فَقَالَ أَبُو حَمْزَةَ فَقُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا اَلْوَصْمَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ وَ اَلنَّذْرُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ قُلْتُ فَمَا اَلْبَادِرَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ عِنْدَ اَلْغَضَبِ وَ اَلتَّوْبَةُ مِنْهَا وَ اَلنَّدَمُ عَلَيْهَا .
هر که ماه شعبان را روزه بدارد، این روزه، پاک کننده هر لغزش و«وصمه»و«بادره»است. ابو حمزه گوید که به امام باقر علیه السلام عرض کردم: «وصمه»چیست؟ فرمود: سوگند برای نافرمانی خدا و نذر در نافرمانی خدا. عرض کردم: «بادره»چیست؟ فرمود: سوگند خوردن هنگام خشم، و توبه از این سوگند پشیمانی بر آن است.
صَوْمُ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ تَوْبَةٌ وَ اَللَّهِ مِنَ اَللّهِ وْبَةٌ وَ اَللَّهِ
امام صادق علیه السلام فرمود: به خدا سوگند که روزه ماه شعبان و ماه رمضان، دو ماه پی در پی، توبه ای پذیرفته شده از سوی خدای گرامی و بزرگ است.
كَانَ أَبِي ع يَفْصِلُ مَا بَيْنَ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ بِيَوْمٍ وَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ ع يَصِلُ مَا بَيْنَهُمَا وَ يَقُولُ صَوْمُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ َوْبَةٌ مِنَ اَللّهِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم علیه السلام پیوسته در روزه ماه شعبان و ماه رمضان روزی را فاصله می انداخت و امام سجاد علیه السلام روزه آن دو ماه را به یک دیگر پیوند می داد و می فرمود: روزه دو ماه پی در پی توبه ای پذیرفته شده از سوی خداست.
مَنْ صَلَّى لَيْلَةَ اَلْفِطْرِ عَشْرَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ اَلْكِتَابِ وَ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَ سُجُودِهِ ; سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ; ثُمَّ يَتَشَهَّدُ وَ يُسَلِّمُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ فَإِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَالَ أَلْفَ مَرَّةٍ ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ; ثُمَّ يَسْجُدُ وَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ ;يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِكْرَامِ يَا رَحْمَانَ اَلدُّنْيَا وَ رَحِيمَ اَلْآخِرَةِ يَا أَكْرَمَ…
پیامبر صلی الله علیه و آله از جبراییل و او از اسرافیل روایت نموده که پروردگار پاک و منزه فرمود: هر که در شب عید فطر ده رکعت نماز گزارد و در هر رکعتی سوره حمد را یک بار و توحید را ده بار تلاوت کند و در رکوع و سجودش«سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر»را ده بار گوید و پس آنگاه و در پایان هر دو رکعت تشهد خواند و سلام دهد و آن هنگام که نماز را به پایان برد هزار بار«استغفر الله و اتوب الیه»گوید و سپس سر به سجده نهد و در سجده گوید: «یا حی یا قیوم یا ذا الجلال و الاکرام یا رحمان الدنیا و الآخره و رحیمهما یا اکرم الاکرمین یا ارحم الراحمین یا اله الاولین و الآخرین اغفر لی ذنوبی و تقبل صومی و صلاتی و قیامی»و پیامبر خدا-صلی الله علیه و آله-فرمود: سوگند به آن کس که مرا به حق، به پیامبری…
لاَ خَيْرَ فِي اَلدُّنْيَا إِلاَّ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ رَجُلٍ يَزْدَادُ فِي كُلِّ يَوْمٍ إِحْسَاناً وَ رَجُلٍ يَتَدَارَكُ ذَنْبَهُ بِالتَّوْبَةِ وَ أَنَّى لَهُ بِالتَّوْبَةِ وَ اَللَّهِ لَوْ سَجَدَ حَتَّى يَنْقَطِعَ عُنُقُهُ مَا قَبِلَ اَللَّهُ مِنْهُ إِلاَّ بِوَلاَيَتِنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ .
امام صادق(ع)فرمود: خیری در دنیا نیست مگر دو کسرا: یکی آنکه هر روز بر عمل نیکش بیفزاید و دیگری آنکه گناهش را با توبه جبران نماید و کجا جبران پذیر است؟ بخدا قسم اگر آنقدر سجده کند که گردنش از بدن جدا گردد خداوند و از او نپذیرد مگر آنکه ولایت ما اهل بیت را داشته باشد.
أَنَّهُ قَالَ اَلْغِيبَةُ أَشَدُّ مِنَ اَلزِّنَا فَقِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ لِمَ ذَلِكَ قَالَ صَاحِبُ اَلزِّنَا يَتُوبُ فَيَتُوبُ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ صَاحِبُ اَلْغِيبَةِ يَتُوبُ فَلاَ يَتُوبُ اَللَّهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَكُونَ صَاحِبُهُ اَلَّذِي يُحِلُّهُ .
رسول خدا(ص)فرمود: غیبت کردن از زنا کردن سخت تر است عرض شد: یا رسول الله برای چه؟ فرمود: آنکه زنا کند اگر توبه نماید خداوند توبه اش را می پذیرد ولی آنکه غیبت میکند اگر توبه کرد تا آن کس که از او بدگویی شده از حق خود نگذرد خداوند توبه بدگو را نمی پذیرد.
سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ لاَ تَكُونُ سَجِيَّتُهُ اَلْكَذِبَ وَ اَلْبُخْلَ وَ اَلْفُجُورَ وَ لَكِنْ رُبَّمَا أَلَمَّ بِشَيْ ءٍ مِنْ هَذَا لاَ يَدُومُ عَلَيْهِ فَقِيلَ لَهُ أَ فَيَزْنِي قَالَ نَعَمْ هُوَ مُفَتَّنٌ تَوَّابٌ وَ لَكِنْ لاَ يُولَدُ لَهُ اِبْنٌ مِنْ تِلْكَ اَلنُّطْفَةِ .
حلبی گوید: شنیدم از امام صادق(ع)میفرمود: براستی که مومن با دروغ و بخل و ناپاکی خو نگیرد و لکن گاهی بیکی از اینها آلوده شود نه همیشه، بآن حضرت عرض شد: آیا مومن زنا هم میکند؟ فرمود: بلی باین کار مبتلا میگردد و توبه میکند ولی او را فرزندی از چنین نطفه متولد نمیشود.
