قال الإمام الصادق عليه السلام

احادیث درباره اصل کارها از امام صادق (ع)

امام جعفر صادق (علیه السلام)

فِي خُطْبَةٍ لَهُ خَاصَّةً يَذْكُرُ فِيهَا حَالَ اَلنَّبِيِّ وَ اَلْأَئِمَّةِ ع وَ صِفَاتِهِمْ فَلَمْ يَمْنَعْ رَبَّنَا لِحِلْمِهِ وَ أَنَاتِهِ وَ عَطْفِهِ مَا كَانَ مِنْ عَظِيمِ جُرْمِهِمْ وَ قَبِيحِ أَفْعَالِهِمْ أَنِ اِنْتَجَبَ لَهُمْ أَحَبَّ أَنْبِيَائِهِ إِلَيْهِ وَ أَكْرَمَهُمْ عَلَيْهِ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اَللَّهِ ع فِي حَوْمَةِ اَلْعِزِّ مَوْلِدُهُ وَ فِي دَوْمَةِ اَلْكَرَمِ مَحْتِدُهُ غَيْرَ مَشُوبٍ حَسَبُهُ وَ لاَ مَمْزُوجٍ نَسَبُهُ وَ لاَ مَجْهُولٍ عِنْدَ أَهْلِ اَلْعِلْمِ صِفَتُهُ بَشَّرَتْ بِهِ اَلْأَنْبِيَاءُ فِي كُتُبِهَا وَ نَطَقَتْ بِهِ اَلْعُلَمَاءُ بِنَعْتِهَا وَ…

امام صادق علیه السلام در خطبه ای که بذکر حال و صفات پیغمبر و ایمه علیهم السلام اختصاص داده میفرماید: آن بردباری و وقار و مهربانی که خدا داشت، گناهان بزرگ و کارهای زشت مردم، او را مانع نشد که برای آنها برگزیند دوست ترین و شریفترین پیغمبرانش را، یعنی محمد بن عبد الله(ص)را که در حریم عرت تولد یافته، و در خاندان شرافت اقامت گزیده، حسبش ناآمیخته و نسبش آلوده نگشته بود، صفاتش بر دانشمندان نامعلوم نبود، پیغمبران در کتب خود بوجودش مژده داده، و صفاتش را دانشمندان بیان کرده و حکیمان در وصفش اندیشیده بودند، پاکیزه اخلاقی بود بی نظیر، هاشمی نسبی بی مانند، مکی وطنی بی همطراز. حیا صفت او بود و سخاوت طبیعتش، بر متانت ها و اخلاق نبوت سرشته شده و اوصاف و خویشتن داری های رسالت بر او مهر شده بود. تا آنگاه که…

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 444

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ كَيْفَ مَنْ خَلَّفْتَ مِنْ إِخْوَانِكَ قَالَ فَأَحْسَنَ اَلثَّنَاءَ وَ زَكَّى وَ أَطْرَى فَقَالَ كَيْفَ عِيَادَةُ أَغْنِيَائِهِمْ لِفُقَرَائِهِمْ قَالَ قَلِيلَةٌ قَالَ فَكَيْفَ مُوَاصَلَةُ أَغْنِيَائِهِمْ لِفُقَرَائِهِمْ فِي ذَاتِ أَيْدِيهِمْ فَقَالَ إِنَّكَ لَتَذْكُرُ أَخْلاَقا قَلَّ مَا هِيَ فِيمَنْ عِنْدَنَا قَالَ كَيْفَ يَزْعُمُ هَؤُلاَءِ أَنَّهُمْ لَنَا شِيعَةٌ .

محمّد بن عجلان گوید:خدمت حضرت صادق علیه السّلام بودم، مردی وارد شد و سلام کرد، حضرت از او پرسید:برادرانت که از نزدشان آمدی چگونه بودند؟آن مرد از آنها تعریف و تمجید کرد و کارهایشان را ستود. امام علیه السّلام پرسید:دلجوئی ثروتمندانشان از فقیرانشان چگونه است؟گفت:کم است، فرمود:دیدار و احوال پرسی ثروتمندانشان از فقرا چگونه است؟گفت:کم است، فرمود:دستگیری و کمک ثروتمندانشان از فقیران چگونه است؟گفت:شما از اخلاقی صحبت می کنید که در بین ما کمیاب است، فرمود:پس چگونه اینها گمان می کنند شیعۀ ما هستند؟

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 507

عَنْهُ قَالَ لِأَصْحَابِهِ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ كُونُوا إِخْوَة بَرَرَة مُتَحَابِّينَ فِي اَللَّهِ مُوَاصِلِينَ مُتَرَاحِمِينَ تَزَاوَرُوا وَ تَلاَقَوْا وَ تَذَاكَرُوا أَمْرَنَا وَ أَحْيُوهُ.

امام صادق علیه السّلام به اصحاب خود فرمود:پرهیزگار باشید و با هم برادری نیکو باشید، در راه خدا با یک دیگر دوستی کنید، و پیوستگی داشته باشید، و به یک دیگر مهر ورزید، به دیدار و ملاقات یک دیگر روید، و در مورد ولایت ما سخن بگویید، و آن را زنده نگهدارید.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 377

عَنْهُ قَالَ : لَيْسَ مِنَّا غَيْرُ اَلْمُتَوَاصِلِينَ فِينَا لَيْسَ مِنَّا غَيْرُ اَلْمُتَرَاحِمِينَ فِينَا لَيْسَ مِنَّا غَيْرُ اَلْمُتَزَاوِرِينَ فِينَا لَيْسَ مِنَّا غَيْرُ اَلْمُتَبَاذِلِينَ فِينَا.

امام صادق علیه السّلام فرمود:از ما نیست کسی که به خاطر ما پیوستگی با دیگران نداشته باشد، از ما نیست هر که به خاطر ما مهرورزی نکند، از ما نیست کسی که به خاطر ما به ملاقات برادرانش نرود، از ما نیست آنکه به خاطر ما بذل و بخشش نکند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 377

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : بَعَثَ اَللَّهُ نَبِيّا إِلَى قَوْمٍ وَ أَمَرَهُ أَنْ يُقَاتِلَهُمْ فَشَكَا إِلَى اَللَّهِ اَلضَّعْفَ فَقَالَ اِخْتَرِ اَلْقِتَالَ أَوِ اَلنَّارَ قَالَ يَا رَبِّ لاَ طَاقَةَ لِي بِالنَّارِ فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ اَلنَّصْرَ يَأْتِيكَ فِي سَنَتِكَ هَذِهِ فَقَالَ ذَلِكَ اَلنَّبِيُّ لِأَصْحَابِهِ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ أَمَرَنِي بِقِتَالِ بَنِي فُلاَنٍ فَقُلْتُ لاَ طَاقَةَ لَنَا بِقِتَالِهِمْ فَقَالَ اِخْتَرِ اَلْقِتَالَ أَوِ اَلنَّارَ قَالُوا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِالنَّارِ فَقَالَ إِنَّ اَللَّهَ قَدْ أَوْحَى أَنَّ…

امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند متعال پیغمبری را به سوی قومی مبعوث نمود و او را امر کرد که باید با آنان بجنگید، پس آن پیغمبر نزد خدا از ضعف شکایت کرد، خداوند فرمود: یا جنگیدن یا در آتش جهنم رفتن را انتخاب کن، گفت:پروردگارا من طاقت آتش ندارم، پس خداوند به او وحی کرد که:پیروزی تو در همین سال به تو می رسد، آن پیغمبر به اصحابش گفت:خداوند عزّ و جل مرا امر به جنگیدن با بنی فلان کرده و من گفتم ما طاقت جنگیدن با آنها را نداریم، لذا فرمود:انتخاب کن جنگیدن را یا آتش جهنم را، گفتند:ما طاقت جنگ با آنها را نداریم، لذا فرمود:انتخاب کن جنگیدن را یا آتش جهنم را، گفتند:ما طاقت جنگ با آنها را نداریم، پس به آنها گفت:انتخاب کنید یا جنگ یا آتش را، گفتند:ما طاقت آتش نداریم، به آنها گفت:خداوند وحی کرده که نصرت…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 25

لَمَّا حَضَرَتِ اَلْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ ع اَلْوَفَاةُ قَالَ يَا قَنْبَرُ اُنْظُرْ هَلْ تَرَى مِنْ وَرَاءِ بَابِكَ مُؤْمِناً مِنْ غَيْرِ آلِ مُحَمَّدٍ ع فَقَالَ اَللَّهُ تَعَالَى وَ رَسُولُهُ وَ اِبْنُ رَسُولِهِ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي قَالَ اُدْعُ لِي مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ فَأَتَيْتُهُ فَلَمَّا دَخَلْتُ عَلَيْهِ قَالَ هَلْ حَدَثَ إِلاَّ خَيْرٌ قُلْتُ أَجِبْ أَبَا مُحَمَّدٍ فَعَجَّلَ عَلَى شِسْعِ نَعْلِهِ فَلَمْ يُسَوِّهِ وَ خَرَجَ مَعِي يَعْدُو فَلَمَّا قَامَ بَيْنَ يَدَيْهِ سَلَّمَ فَقَالَ لَهُ اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ ع اِجْلِسْ فَإِنَّهُ لَيْسَ مِثْلُكَ يَغِيبُ عَنْ سَمَاعِ كَلاَمٍ يَحْيَا…

امام صادق علیه السلام فرمود: چون وفات حسن بن علی علیهما السلام فرا رسید بقنبر فرمود: ای قنبر ببین پشت در، مومنی از غیر آل محمد علیهم السلام هست؟ عرضکرد: خدای تعالی و پیغمبر و پسر پیغمبرش آن را از من بهتر میدانند. فرمود: محمد بن علی را(که مادرش حنفیه است)نزد من آور(پس مقصود از سوال کردن حضرت این بود که بقنبر بفرماید: من میدانم کسی جز محمد بن حنفیه آنجا نیست، او را بیاور و گفته اند مقصودش از مومن عزراییل است، زیرا او بر در خانه ایمه اجازه میگرفت)قنبر گوید: من نزدش رفتم، چون وارد شدم، گفت: امیدوارم جز خیر پیش نیامده باشد. عرضکردم: ابا محمد را اجابت کن (که ترا میخواند)او با شتاب بدون اینکه بند کفش خود را به بندد با من دوید، چون مقابل امام رسید سلام کرد. حسن بن علی علیهما السلام باو فرمود: بنشین…

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 300
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه