قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ كَيْفَ مَنْ خَلَّفْتَ مِنْ إِخْوَانِكَ قَالَ فَأَحْسَنَ اَلثَّنَاءَ وَ زَكَّى وَ أَطْرَى فَقَالَ كَيْفَ عِيَادَةُ أَغْنِيَائِهِمْ لِفُقَرَائِهِمْ قَالَ قَلِيلَةٌ قَالَ فَكَيْفَ مُوَاصَلَةُ أَغْنِيَائِهِمْ لِفُقَرَائِهِمْ فِي ذَاتِ أَيْدِيهِمْ فَقَالَ إِنَّكَ لَتَذْكُرُ أَخْلاَقا قَلَّ مَا هِيَ فِيمَنْ عِنْدَنَا قَالَ كَيْفَ يَزْعُمُ هَؤُلاَءِ أَنَّهُمْ لَنَا شِيعَةٌ .
محمّد بن عجلان گوید:خدمت حضرت صادق علیه السّلام بودم، مردی وارد شد و سلام کرد، حضرت از او پرسید:برادرانت که از نزدشان آمدی چگونه بودند؟آن مرد از آنها تعریف و تمجید کرد و کارهایشان را ستود. امام علیه السّلام پرسید:دلجوئی ثروتمندانشان از فقیرانشان چگونه است؟گفت:کم است، فرمود:دیدار و احوال پرسی ثروتمندانشان از فقرا چگونه است؟گفت:کم است، فرمود:دستگیری و کمک ثروتمندانشان از فقیران چگونه است؟گفت:شما از اخلاقی صحبت می کنید که در بین ما کمیاب است، فرمود:پس چگونه اینها گمان می کنند شیعۀ ما هستند؟