كُنْتُ بِالْكُوفَةِ فَيَأْتِينِي إِخْوَانٌ كَثِيرَةٌ وَ كَرِهْتُ اَلشُّهْرَةَ فَتَخَوَّفْتُ أَنْ أَشْتَهِرَ بِدِينِي فَأَمَرْتُ غُلاَمِي كُلَّمَا جَاءَنِي رَجُلٌ مِنْهُمْ يَطْلُبُنِي قَالَ لَيْسَ هُوَهَاهُنَا قَالَ فَحَجَجْتُ تِلْكَ اَلسَّنَةَ فَلَقِيتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع فَرَأَيْتُ مِنْهُ ثِقْلاً وَ تَغَيُّراً فِيمَا بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا اَلَّذِي غَيَّرَنِي عِنْدَكَ قَالَ اَلَّذِي غَيَّرَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا تَخَوَّفْتُ اَلشُّهْرَةَ وَ قَدْ عَلِمَ اَللَّهُ شِدَّةَ حُبِّي لَهُمْ فَقَالَ يَا إِسْحَاقُ لاَ تَمَلَّ زِيَارَةَ…
اسحاق بن عمار صیرفی گوید: من در کوفه بودم و برادران مومن بسیاری به دیدن من می آمدند و من خوش نداشتم که شهرت یابم و می ترسیدم که مشهور شوم که شیعه هستم؛ به همین سبب به خدمتکارم دستور دادم که اگر کسی مرا خواست بگوید: اینجا نیست. آن سال به حج رفتم و امام صادق علیه السلام را دیدار کردم. امام علیه السلام با من سنگین برخورد کرد و رفتارش با من تغییر کرده بود. عرض کردم: فدایت شوم چه چیزی موجب تغییر رفتار شما با من شده است؟ فرمود: همان چیزی که موجب تغییر رفتار تو با مومنان شده است. عرض کردم: فدایت شوم من فقط از شهرت یافتن می ترسیدم و همانا خدا از شدت علاقه من به مومنان آگاه است؛ پس امام علیه السلام فرمود: ای اسحاق از دیدار برادرانت دلخسته مشو؛ زیرا به راستی چون مومن برادر مومن خویش را دیدار کند…
إِذَا ذُكِرَ اَلنَّبِيُّ ص فَأَكْثِرُوا اَلصَّلاَةَ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَى اَلنَّبِيِّ ص صَلاَةً وَاحِدَةً صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ أَلْفَ صَلاَةٍ فِي أَلْفِ صَفٍّ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ لَمْ يَبْقَ شَيْ ءٌ مِمَّا خَلَقَ اَللَّهُ إِلاَّ صَلَّى عَلَى ذَلِكَ اَلْعَبْدِ لِصَلاَةِ اَللَّهِ عَلَيْهِ وَ صَلاَةِ مَلاَئِكَتِهِ وَ لاَ يَرْغَبُ عَنْ هَذَا إِلاَّ جَاهِلٌ مَغْرُورٌ وَ قَدْ بَرِئَ اَللَّهُ مِنْهُ وَ رَسُولُهُ .
آن هنگام که پیامبر صلی الله علیه و آله را یاد کردند بر او بسیار صلوات فرستید، زیرا به راستی، هر که بر پیامبر صلی الله علیه و آله یک بار صلوات فرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشتگان بر او درود فرستد و هیچ آفریده ای باقی نماند جز آنکه به سبب درود خدا و فرشتگان بر آن بنده، بر او درود فرستد و هیچ کس از صلوات فرستادن رو برنتابد جز نادان گمراهی که خدا و پیامبرش از او بیزارند.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع إِنِّي دَخَلْتُ اَلْبَيْتَ فَلَمْ يَحْضُرْنِي شَيْ ءٌ مِنَ اَلدُّعَاءِ إِلاَّ اَلصَّلاَةَ عَلَى اَلنَّبِيِّ وَ آلِهِ فَقَالَ ع وَ لَمْ يَخْرُجْ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا خَرَجْتَ .
عبد السلام بن نعیم گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم که من به درون خانه کعبه درآمدم و هیچ دعایی جز صلوات بر پیامبر صلی الله علیه و آله به ذهنم نرسید. امام علیه السلام فرمود: و هیچ کس فضیلت مندتر از تو از خانه خدا بیرون نیامده است.
أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ أَفْضَلِ اَلْأَعْمَالِ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ قَالَ اَلصَّلاَةُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ مِائَةَ مَرَّةٍ بَعْدَ اَلْعَصْرِ وَ مَا زَادَتْ فَهُوَ أَفْضَلُ .
حماد بن عثمان از امام صادق علیه السلام در باره برترین اعمال روز جمعه پرسید. امام علیه السلام فرمود: صد بار صلوات بر محمد و آل محمد پس از نماز عصر، و هر چه بر آن بیفزایی فضیلت مندتر است.
إِذَا صَلَّيْتَ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ فَقُلِ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَلْأَوْصِيَاءِ اَلْمَرْضِيِّينَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ; كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْكَ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ قَضَى لَكَ بِهَا مِائَةَ أَلْفِ حَاجَةٍ وَ رَفَعَ لَكَ بِهَا مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ.
امام باقر یا امام صادق علیهما السلام فرمود: چون روز جمعه نماز گزاردی بگو: «اللهم صل علی محمد و آل محمد الاوصیا المرضیین بافضل صلواتک و بارک علیهم بافضل برکاتک و السلام علیه و علیهم و علی ارواحهم و اجسادهم و رحمه الله و برکاته» تا خداوند به سبب آن صلوات صد هزار حسنه بر تو نویسد و صد هزار گناه تو را پاک کند و صد هزار حاجت تو را برآورد و تو را صد هزار درجه بالا برد.
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقَالَ رَجُلٌ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ ; فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا هَذَا لَقَدْ ضَيَّقْتَ عَلَيْنَا أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ أَهْلَ اَلْبَيْتِ خَمْسَةٌ أَصْحَابُ اَلْكِسَاءِ فَقَالَ اَلرَّجُلُ كَيْفَ أَقُولُ قَالَ قُلِ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ; فَنَكُونَ نَحْنُ وَ شِيعَتُنَا قَدْ دَخَلْنَا فِيهِ .
عمار بن موسی گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که مردی گفت: «اللهم صل علی محمد و اهل بیت محمد»، امام صادق علیه السلام او را فرمود: ای مرد دایره صلوات را بر ما تنگ کردی. آیا نمی دانی که اهل بیت، فقط پنج تن آل عبا هستند. آن مرد عرض کرد: چگونه صلوات بفرستم؟ فرمود: بگو«اللهم صل علی محمد و آل محمد»تا ما و شیعیان ما نیز داخل باشیم.
إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى ضَمِنَ لِلْمُؤْمِنِ ضَمَاناً قَالَ قُلْتُ وَ مَا هُوَ قَالَ ضَمِنَ لَهُ إِنْ هُوَ أَقَرَّ لَهُ بِالرُّبُوبِيَّةِ وَ لِمُحَمَّدٍ ص بِالنُّبُوَّةِ وَ لِعَلِيٍّ ع بِالْإِمَامَةِ وَ أَدَّى مَا اِفْتَرَضَ اَللَّهُ عَلَيْهِ أَنْ يُسْكِنَهُ فِي جِوَارِهِ وَ لَمْ يَحْتَجِبْ عَنْهُ قَالَ قُلْتُ فَهَذِهِ وَ اَللَّهِ اَلْكَرَامَةُ اَلَّتِي لاَ يُشْبِهُهَا كَرَامَةٌ وَ هِيَ كَرَامَةُ اَلْآدَمِيِّينَ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع اِعْمَلُوا قَلِيلاً تَنَعَّمُوا كَثِيراً .
مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خدای فرازمند چیزی را برای مومن بر عهده گرفته است. عرض کردم: آن چه باشد؟ امام علیه السلام فرمود: اگر مومن به پروردگاری خداوند و پیامبری حضرت محمد صلی الله علیه و آله و پیشوایی امام علی علیه السلام اقرار کند و آنچه را که خداوند بر او واجب نموده به جا آورد، خداوند تعهد نموده که او را در پناه خویش جای دهد و خویشتن را از او در پرده نگاه ندارد. عرض کردم: به خدا سوگند که این بزرگی و بخشندگی ای باشد که همانند بزرگی آدمیان نیست. راوی در ادامه گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: کردار اندکی انجام دهید و نعمت فراوانی به دست آرید
فِي اَلسِّوَاكِ اِثْنَتَا عَشْرَةَ خَصْلَةً هُوَ مِنَ اَلسُّنَّةِ وَ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ وَ مَجْلاَةٌ لِلْبَصَرِ وَ يُرْضِي اَلرَّحْمَنَ وَ يُبَيِّضُ اَلْأَسْنَانَ وَ يَذْهَبُ بِالْحَفْرِ وَ يَشُدُّ اَللِّثَةَ وَ يُشَهِّي اَلطَّعَامَ وَ يَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ وَ يَزِيدُ فِي اَلْحِفْظِ وَ يُضَاعِفُ اَلْحَسَنَاتِ وَ تَفْرَحُ بِهِ اَلْمَلاَئِكَةُ.
در مسواک زدن دوازده ویژگی باشد: سنت و شیوه پیامبر صلی الله علیه و آله است، پاکیزه کننده دهان است، روشنی بخش دیده است، خدای مهرورز را خرسند سازد، دندان ها را سپید گرداند، از کرم خوردگی دندان جلوگیری کند؛ لثه را محکم سازد، اشتهاآور غذا است، بلغم را از میان برد، حافظه را افزون کند، نیکی ها را دو چندان نماید و فرشتگان به آن شادمان گردند.
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ عَلَيَّ نَعْلٌ سَوْدَاءُ فَقَالَ مَا لَكَ وَ لُبْسَ نَعْلٍ سَوْدَاءَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ فِيهَا ثَلاَثَ خِصَالٍ قَالَ قُلْتُ وَ مَا هِيَ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَقَالَ تُضَعِّفُ اَلْبَصَرَ وَ تُرْخِي اَلذَّكَرَ وَ تُورِثُ اَلْهَمَّ وَ هِيَ مَعَ ذَلِكَ لِبَاسُ اَلْجَبَّارِينَ عَلَيْكَ بِلُبْسِ اَلنَّعْلِ اَلصَّفْرَاءِ فَإِنَّ فِيهَا ثَلاَثَ خِصَالٍ قَالَ قُلْتُ وَ مَا هِيَ قَالَ تَحُدُّ اَلْبَصَرَ وَ تَشُدُّ اَلذَّكَرَ وَ تَنْفِي اَلْهَمَّ وَ هِيَ مَعَ ذَلِكَ لِبَاسُ اَلْأَنْبِيَاءِ .
حنان بن سدیر گوید: در حالی که نعلین سیاهی به پا داشتم به خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم. امام علیه السلام فرمود: تو را چه شده که نعلین سیاه به پا کرده ای؟ آیا نمی دانی که سه گونه زیان در نعلین سیاه باشد؟ عرض کردم: فدایت شوم آن زیان ها کدامند؟ امام علیه السلام فرمود: چشم را کم سو کند، نیروی مرد را ناتوان سازد؛ اندوه و غصه به دنبال آورد و با این حال، پوشیدنی ستمگران است. بر تو باد که نعلین زرد بپوشی؛ چرا که سه ویژگی دارد. عرض کردم: آن ویژگی ها چه باشند؟ امام علیه السلام فرمود: چشم را تیزبین کند، نیروی مرد را پرتوان سازد، اندوه را ببرد و همچنین پوشش پیامبران است
عَلَيْكُمْ بِصَلاَةِ اَللَّيْلِ فَإِنَّهَا سُنَّةُ نَبِيِّكُمْ وَ دَأْبُ اَلصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ وَ مَطْرَدَةُ اَلدَّاءِ عَنْ أَجْسَادِكُمْ.
امام صادق علیه السلام فرمود: بر شما باد به نماز شب. پس به راستی، نماز شب روش پیامبر شما و شیوه پایدار نیکان پیش از شماست و بیماری را از پیکرهای شما برون کند.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع هَلْ صَامَ أَحَدٌ مِنْ آبَائِكَ شَعْبَانَ فَقَالَ خَيْرُ آبَائِي رَسُولُ اَللَّهِ ص صَامَهُ .
سماعه بن مهران گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم: آیا کسی از پدران شما شعبان را روزه گرفته است؟ امام علیه السلام فرمود: نیک ترین پدران من، پیامبر خدا-صلی الله علیه و آله-، ماه شعبان را روزه گرفته است
أَنَّ أَبْوَابَ اَلسَّمَاءِ تُفَتَّحُ فِي رَمَضَانَ وَ تُصَفَّدُ اَلشَّيَاطِينُ وَ تُقْبَلُ أَعْمَالُ اَلْمُؤْمِنِينَ نِعْمَ اَلشَّهْرُ شَهْرُ رَمَضَانَ كَانَ يُسَمَّى عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اَللَّهِ ص اَلْمَرْزُوقَ .
امام صادق علیه السلام در پایان حدیثی درازناک فرمود: به راستی، درهای آسمان در ماه رمضان گشوده می گردند و شیطان ها به بند کشیده می شوند و کردار مومنان پذیرفته می شود. ماه رمضان نیک ماهی است در روزگار پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به ماه«روزی داده شده»نامیده می شد.
