إِذَا ذُكِرَ اَلنَّبِيُّ ص فَأَكْثِرُوا اَلصَّلاَةَ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَى اَلنَّبِيِّ ص صَلاَةً وَاحِدَةً صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ أَلْفَ صَلاَةٍ فِي أَلْفِ صَفٍّ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ لَمْ يَبْقَ شَيْ ءٌ مِمَّا خَلَقَ اَللَّهُ إِلاَّ صَلَّى عَلَى ذَلِكَ اَلْعَبْدِ لِصَلاَةِ اَللَّهِ عَلَيْهِ وَ صَلاَةِ مَلاَئِكَتِهِ وَ لاَ يَرْغَبُ عَنْ هَذَا إِلاَّ جَاهِلٌ مَغْرُورٌ وَ قَدْ بَرِئَ اَللَّهُ مِنْهُ وَ رَسُولُهُ .
آن هنگام که پیامبر صلی الله علیه و آله را یاد کردند بر او بسیار صلوات فرستید، زیرا به راستی، هر که بر پیامبر صلی الله علیه و آله یک بار صلوات فرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشتگان بر او درود فرستد و هیچ آفریده ای باقی نماند جز آنکه به سبب درود خدا و فرشتگان بر آن بنده، بر او درود فرستد و هیچ کس از صلوات فرستادن رو برنتابد جز نادان گمراهی که خدا و پیامبرش از او بیزارند.
أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ أَفْضَلِ اَلْأَعْمَالِ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ قَالَ اَلصَّلاَةُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ مِائَةَ مَرَّةٍ بَعْدَ اَلْعَصْرِ وَ مَا زَادَتْ فَهُوَ أَفْضَلُ .
حماد بن عثمان از امام صادق علیه السلام در باره برترین اعمال روز جمعه پرسید. امام علیه السلام فرمود: صد بار صلوات بر محمد و آل محمد پس از نماز عصر، و هر چه بر آن بیفزایی فضیلت مندتر است.
إِذَا صَلَّيْتَ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ فَقُلِ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَلْأَوْصِيَاءِ اَلْمَرْضِيِّينَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ; كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْكَ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ قَضَى لَكَ بِهَا مِائَةَ أَلْفِ حَاجَةٍ وَ رَفَعَ لَكَ بِهَا مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ.
امام باقر یا امام صادق علیهما السلام فرمود: چون روز جمعه نماز گزاردی بگو: «اللهم صل علی محمد و آل محمد الاوصیا المرضیین بافضل صلواتک و بارک علیهم بافضل برکاتک و السلام علیه و علیهم و علی ارواحهم و اجسادهم و رحمه الله و برکاته» تا خداوند به سبب آن صلوات صد هزار حسنه بر تو نویسد و صد هزار گناه تو را پاک کند و صد هزار حاجت تو را برآورد و تو را صد هزار درجه بالا برد.
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقَالَ رَجُلٌ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ ; فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا هَذَا لَقَدْ ضَيَّقْتَ عَلَيْنَا أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ أَهْلَ اَلْبَيْتِ خَمْسَةٌ أَصْحَابُ اَلْكِسَاءِ فَقَالَ اَلرَّجُلُ كَيْفَ أَقُولُ قَالَ قُلِ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ; فَنَكُونَ نَحْنُ وَ شِيعَتُنَا قَدْ دَخَلْنَا فِيهِ .
عمار بن موسی گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که مردی گفت: «اللهم صل علی محمد و اهل بیت محمد»، امام صادق علیه السلام او را فرمود: ای مرد دایره صلوات را بر ما تنگ کردی. آیا نمی دانی که اهل بیت، فقط پنج تن آل عبا هستند. آن مرد عرض کرد: چگونه صلوات بفرستم؟ فرمود: بگو«اللهم صل علی محمد و آل محمد»تا ما و شیعیان ما نیز داخل باشیم.
