مَنْ أَطْعَمَ مُسْلِماً حَتَّى يُشْبِعَهُ لَمْ يَدْرِ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اَللَّهِ مَا لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ فِي اَلْآخِرَةِ لاَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ إِلاَّ رَبُّ اَلْعَالَمِينَ ثُمَّ قَالَ مِنْ مُوجِبَاتِ اَلْمَغْفِرَةِ إِطْعَامُ اَلْمُسْلِمِ اَلسَّغْبَانِ ثُمَّ تَلاَ قَوْلَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ. يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ
هر که مسلمانی را خوراک دهد تا او را سیر گرداند هیچ کس از آفریدگان خدا و هیچ فرشته تقرب یافته و پیامبر فرستاده شده ای در نیابد که چه پاداشی در سرای واپسین از آن اوست جز پروردگار جهانیان، پس آنگاه فرمود: یکی از سبب های آمرزش، خوراک دادن به مسلمان گرسنه است، سپس سخن خدای گرامی و بزرگ را تلاوت نمود که«یا در روز گرسنگی، خوراک دادن به یتیمی خویشاوند یا مستمندی خاک نشین» بلد ، آیه 14 تا 16 .
كُنْتُ بِالْكُوفَةِ فَيَأْتِينِي إِخْوَانٌ كَثِيرَةٌ وَ كَرِهْتُ اَلشُّهْرَةَ فَتَخَوَّفْتُ أَنْ أَشْتَهِرَ بِدِينِي فَأَمَرْتُ غُلاَمِي كُلَّمَا جَاءَنِي رَجُلٌ مِنْهُمْ يَطْلُبُنِي قَالَ لَيْسَ هُوَهَاهُنَا قَالَ فَحَجَجْتُ تِلْكَ اَلسَّنَةَ فَلَقِيتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع فَرَأَيْتُ مِنْهُ ثِقْلاً وَ تَغَيُّراً فِيمَا بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا اَلَّذِي غَيَّرَنِي عِنْدَكَ قَالَ اَلَّذِي غَيَّرَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّمَا تَخَوَّفْتُ اَلشُّهْرَةَ وَ قَدْ عَلِمَ اَللَّهُ شِدَّةَ حُبِّي لَهُمْ فَقَالَ يَا إِسْحَاقُ لاَ تَمَلَّ زِيَارَةَ…
اسحاق بن عمار صیرفی گوید: من در کوفه بودم و برادران مومن بسیاری به دیدن من می آمدند و من خوش نداشتم که شهرت یابم و می ترسیدم که مشهور شوم که شیعه هستم؛ به همین سبب به خدمتکارم دستور دادم که اگر کسی مرا خواست بگوید: اینجا نیست. آن سال به حج رفتم و امام صادق علیه السلام را دیدار کردم. امام علیه السلام با من سنگین برخورد کرد و رفتارش با من تغییر کرده بود. عرض کردم: فدایت شوم چه چیزی موجب تغییر رفتار شما با من شده است؟ فرمود: همان چیزی که موجب تغییر رفتار تو با مومنان شده است. عرض کردم: فدایت شوم من فقط از شهرت یافتن می ترسیدم و همانا خدا از شدت علاقه من به مومنان آگاه است؛ پس امام علیه السلام فرمود: ای اسحاق از دیدار برادرانت دلخسته مشو؛ زیرا به راستی چون مومن برادر مومن خویش را دیدار کند…
مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُعِينُ مُؤْمِناً مَظْلُوماً إِلاَّ كَانَ أَفْضَلَ مِنْ صِيَامِ شَهْرٍ وَ اِعْتِكَافِهِ فِي اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرَامِ وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَنْصُرُ أَخَاهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ إِلاَّوَ نَصَرَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَخْذُلُ أَخَاهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ إِلاَّ خَذَلَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.
هیچ مومنی بر مومن ستمدیده ای یاری نرساند جز آنکه این کار او برتر از دو ماه روزه و اعتکاف در مسجد الحرام باشد و هیچ مومنی نباشد که توان مدد و یاری رساندن به برادر مومنش را داشته باشد و بر او یاری رساند جز آنکه خداوند او را در دنیا و آخرت یاری کند و هیچ مومنی نباشد که توان یاری رساندن به برادر مومنش را داشته باشد و او را بدون یاری وارهاند جز آنکه خداوند او را در دنیا و آخرت به حال خود وارهاند.
إِذَا بُعِثَ اَلْمُؤْمِنُ مِنْ قَبْرِهِ خَرَجَ مَعَهُ مِثَالٌ مِنْ قَبْرِهِ يَقْدُمُهُ أَمَامَهُ وَ كُلَّمَا رَأَى اَلْمُؤْمِنُ هَوْلاً مِنْ أَهْوَالِ يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ قَالَ لَهُ اَلْمِثَالُ لاَ تَحْزَنْ وَ لاَ تَفْزَعْ وَ أَبْشِرْ بِالسُّرُورِ وَ اَلْكَرَامَةِ مِنَ اَللَّهِ فَلاَ يَزَالُ يُبَشِّرُهُ بِالسُّرُورِ وَ اَلْكَرَامَةِ مِنَ اَللَّهِ حَتَّى يَقِفَ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ فَيُحَاسِبُهُ حِسَاباً يَسِيراً وَ يَأْمُرُ بِهِ إِلَى اَلْجَنَّةِ وَ اَلْمِثَالُ أَمَامَهُ فَيَقُولُ لَهُ اَلْمُؤْمِنُ رَحِمَكَ اَللَّهُ نِعْمَ اَلْخَارِجُ كُنْتَ مَعِي مِنْ قَبْرِي وَ مَا زِلْتَ…
چون خداوند مومن را از گورش در آورد پیکری با او خارج شود که در پیش رویش گام بردارد و هر گاه که آن مومن هراسی از هراس های روز رستاخیز را بیند آن پیکر او را گوید: اندوهگین مباش و مترس و تو را به شادی و بزرگداشت از سوی خداوند بشارت باد، پس پیوسته او را به شادی و بزرگداشت از سوی خداوند مژده دهد تا در پیشگاه خدای شکوهمند باز ایستد و خداوند حسابرسی او را آسان گیرد و دستور دهد که به بهشت در آید و آن پیکر در پیش روی او گام بردارد و مومن به او گوید: خدا تو را رحمت کند چه نیکو همراهی بودی که همراه من از گور در آمدی و پیوسته مرا به شادی و بزرگداشت از سوی خدا مژده دادی تا آنچه را که مژده می دادی دیدم؛ پس بگو که تو کیستی؟ آن پیکر گوید: من شادی ای هستم که بر دل برادر مومن خویش نشاندی. خداوند مرا از آن شادی…
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقَالَ رَجُلٌ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ ; فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا هَذَا لَقَدْ ضَيَّقْتَ عَلَيْنَا أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ أَهْلَ اَلْبَيْتِ خَمْسَةٌ أَصْحَابُ اَلْكِسَاءِ فَقَالَ اَلرَّجُلُ كَيْفَ أَقُولُ قَالَ قُلِ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ; فَنَكُونَ نَحْنُ وَ شِيعَتُنَا قَدْ دَخَلْنَا فِيهِ .
عمار بن موسی گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که مردی گفت: «اللهم صل علی محمد و اهل بیت محمد»، امام صادق علیه السلام او را فرمود: ای مرد دایره صلوات را بر ما تنگ کردی. آیا نمی دانی که اهل بیت، فقط پنج تن آل عبا هستند. آن مرد عرض کرد: چگونه صلوات بفرستم؟ فرمود: بگو«اللهم صل علی محمد و آل محمد»تا ما و شیعیان ما نیز داخل باشیم.
مَنْ تَوَضَّأَ وَ تَمَنْدَلَ كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةٌ وَ مَنْ تَوَضَّأَ وَ لَمْ يَتَمَنْدَلْ حَتَّى تَجِفَّ وَضُوؤُهُ كُتِبَتْ لَهُ ثَلاَثُونَ حَسَنَةً.
پاداش خشک کردن آب وضو با دستمال و ترک کردن این کار پس از وضو 1-... امام صادق علیه السلام فرمود: هر که وضو گیرد و آب وضو را با دستمال خشک کند، یک حسنه برای او نوشته شود و هر که وضو گیرد و آب وضو را با دستمال خشک نکند، تا هنگامی که آب وضویش خشک گردد سی حسنه برای او نوشته شود
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ عَلَيَّ نَعْلٌ سَوْدَاءُ فَقَالَ مَا لَكَ وَ لُبْسَ نَعْلٍ سَوْدَاءَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ فِيهَا ثَلاَثَ خِصَالٍ قَالَ قُلْتُ وَ مَا هِيَ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَقَالَ تُضَعِّفُ اَلْبَصَرَ وَ تُرْخِي اَلذَّكَرَ وَ تُورِثُ اَلْهَمَّ وَ هِيَ مَعَ ذَلِكَ لِبَاسُ اَلْجَبَّارِينَ عَلَيْكَ بِلُبْسِ اَلنَّعْلِ اَلصَّفْرَاءِ فَإِنَّ فِيهَا ثَلاَثَ خِصَالٍ قَالَ قُلْتُ وَ مَا هِيَ قَالَ تَحُدُّ اَلْبَصَرَ وَ تَشُدُّ اَلذَّكَرَ وَ تَنْفِي اَلْهَمَّ وَ هِيَ مَعَ ذَلِكَ لِبَاسُ اَلْأَنْبِيَاءِ .
حنان بن سدیر گوید: در حالی که نعلین سیاهی به پا داشتم به خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم. امام علیه السلام فرمود: تو را چه شده که نعلین سیاه به پا کرده ای؟ آیا نمی دانی که سه گونه زیان در نعلین سیاه باشد؟ عرض کردم: فدایت شوم آن زیان ها کدامند؟ امام علیه السلام فرمود: چشم را کم سو کند، نیروی مرد را ناتوان سازد؛ اندوه و غصه به دنبال آورد و با این حال، پوشیدنی ستمگران است. بر تو باد که نعلین زرد بپوشی؛ چرا که سه ویژگی دارد. عرض کردم: آن ویژگی ها چه باشند؟ امام علیه السلام فرمود: چشم را تیزبین کند، نیروی مرد را پرتوان سازد، اندوه را ببرد و همچنین پوشش پیامبران است
قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ لِلْمُسْلِمِينَ عِيدٌ غَيْرُ اَلْعِيدَيْنِ قَالَ نَعَمْ يَا حَسَنُ أَعْظَمُهُمَا وَ أَشْرَفُهُمَا قَالَ قُلْتُ لَهُ وَ أَيُّ يَوْمٍ هُوَ قَالَ يَوْمٌ نُصِبَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع عَلَماً عَلَى اَلنَّاسِ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ أَيُّ يَوْمٍ هُوَ قَالَ إِنَّ اَلْأَيَّامَ تَدُورُ وَ هُوَ يَوْمُ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ مِنْ ذِي اَلْحِجَّةِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَصْنَعَ فِيهِ قَالَ تَصُومُهُ يَا حَسَنُ وَ تُكْثِرُ اَلصَّلاَةَ فِيهِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ تَتَبَرَّأُ إِلَى اَللَّهِ مِمَّنْ ظَلَمَهُمْ وَ جَحَدَ حَقَّهُمْ…
پاداش روزه روز غدیر خم 1-. . . حسن بن راشد گوید که به امام صادق علیه السلام عرض کردم: فدای شما گردم آیا مسلمانان را عیدی به جز دو عید قربان و فطر است؟ امام علیه السلام فرمود: آری، ای حسن بزرگتر و ارجمندتر از آن دو عید. راوی گوید که عرض کردم: آن عید در کدام روز است؟ فرمود: روز نهاده شدن امیر مومنان علیه السلام به پیشوایی مردم. عرض کردم: فدایت گردم آن روز کدام روز از روزهای ماه است؟ فرمود: به راستی، روزها می گردد و آن روز هیجدهم ذی الحجه است. عرض کردم: فدایت شوم ما را چه کاری شایسته است که در آن روز انجام دهیم؟ فرمود: ای حسن آن روز را روزه بدار و بر محمد و خاندانش-صلوات الله علیهم-بسیار درود فرست؛ از کسانی که به آنان ستم روا داشته اند و حق آنان را انکار نموده اند، در پیشگاه خدا بیزاری جوی که…
إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَلاَئِكَةً مُوَكَّلِينَ بِقَبْرِ اَلْحُسَيْنِ ع فَإِذَا هَمَّ اَلرَّجُلُ بِزِيَارَتِهِ أَعْطَاهُمْ ذُنُوبَهُ فَإِذَا أخطأ خَطَا مَحَوْهَا ثُمَّ إِذَا أخطأ خَطَا ضَاعَفُوا لَهُ حَسَنَاتِهِ فَمَا تَزَالُ حَسَنَاتُهُ تُضَاعَفُ حَتَّى تُوجِبَ لَهُ اَلْجَنَّةَ ثُمَّ اِكْتَنَفُوهُ فَقَدَّسُوهُ وَ يُنَادُونَ مَلاَئِكَةَ اَلسَّمَاءِ أَنْ قَدِّسُوا زُوَّارَ قَبْرِ حَبِيبِ حَبِيبِ اَللَّهِ فَإِذَا اِغْتَسَلُوا نَادَاهُمْ مُحَمَّدٌ ص يَا وَفْدَ اَللَّهِ أَبْشِرُوا بِمُرَافَقَتِي فِي اَلْجَنَّةِ ثُمَّ نَادَاهُمْ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيٌّ ع أَنَا ضَامِنٌ لِحَوَائِجِكُمْ…
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی خدای گرامی و بزرگ فرشتگانی را بر مزار امام حسین علیه السلام گمارده که چون مردی آهنگ زیارت امام حسین علیه السلام کند، خداوند گناهان او را به فرشتگان دهد و چون مرد گام بردارد، فرشتگان گناهانش را پاک نمایند و چون دیگر بار گام بردارد، حسناتش را دو چندان کنند و پیوسته بر حسناتش بیفزایند تا بهشت بر او واجب گردد، پس آنگاه گرداگرد او حلقه زنند و او را پاک گردانند و فرشتگان آسمان بر فرشتگان گمارده شده بر مزار امام حسین علیه السلام ندا در دهند که زیارتگران مزار دوست دوست خدا را پاک گردانید و چون زیارتگران غسل کنند، حضرت محمد صلی الله علیه و آله آنان را ندا دهد: ای میهمانان خداوند شما را به همنشینی با من در بهشت مژده باد پس آنگاه امیر مومنان علی علیه السلام آنان را…
وَ قَوْلُ اَلنَّبِيِّ ص أَنَا اِبْنُ اَلذَّبِيحَيْنِ يُرِيدُ بِذَلِكَ اَلْعَمَّ لِأَنَّ اَلْعَمَّ قَدْ سَمَّاهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَباً فِي قَوْلِهِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ اَلْمَوْتُ إِذْ قالَ لِبَنِيهِ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ َ كَانَ إِسْمَاعِيلُ عَمَّ يَعْقُوبَ فَسَمَّاهُ اَللَّهُ فِي هَذَا اَلْمَوْضِعِ أَباً وَ قَدْ قَالَ اَلنَّبِيُّ ص اَلْعَمُّ وَالِدٌ فَعَلَى هَذَا اَلْأَصْلِ أَيْضاً يَطَّرِدُ قَوْلُ اَلنَّبِيِّ ص أَنَا اِبْنُ اَلذَّبِيحَيْنِ أَحَدُهُمَا ذَبِيحٌ بِالْحَقِيقَةِ…
پیغمبر که فرمود: من فرزند دو ذبیحم مقصودش از آن دو یکی عمویش بود زیرا خدای عز و جل عمو را پدر نامیده آنجا که فرموده است(مگر شما حاضر بودید هنگامی که مرگ یعقوب فرا رسید و بفرزندان خود گفت: پس از مرگ من که را خواهید پرستید؟ گفتند: خدای تو و خدای پدرانت ابراهیم و اسماعیل و اسحق هم چنان معبود ما خواهد بود)با اینکه اسماعیل عموی یعقوب بود خداوند در این آیه پدرش خوانده است و پیغمبر نیز فرمود: عمو بجای پدر است، بنا بر این، معنای گفته پیغمبر: که من فرزند دو ذبیح هستم درست است که یکی از آن دو، حقیقی بود و دیگری مجازی یعنی چون آرزوی ذبیح شدن را کرد بواسطه همین نیست مستحق ثواب گردید پس بنا بر آنچه گفته شد انا بن الذبیحین دو معنی دارد: (یکی آنکه دو ذبیح، اسماعیل و عبد الله باشد و دیگر آنکه مقصود از آن…
فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَرَجَ اَلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ قَالَ عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ ع بَحْرَانِ مِنَ اَلْعِلْمِ عَمِيقَانِ لاَ يَبْغِي أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا اَللُّؤْلُؤُ وَ اَلْمَرْجانُ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ ع .
یحیی بن سعید قطان گوید: شنیدم امام صادق(ع)در تفسیر آیه شریفه: / مرج البحرین یلتقیان بینهما برزخ لا یبغیان / میفرمود: علی و فاطمه دو دریای ژرف اند که هیچ کدام بر دیگری ستم نکند و لولو و مرجان یعنی حسن و حسین که از این دو دریا بیرون می آیند.
ثَلاَثَةٌ يُدْخِلُهُمُ اَللَّهُ اَلْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَ ثَلاَثَةٌ يُدْخِلُهُمُ اَللَّهُ اَلنَّارَ بِغَيْرِ حِسَابٍ فَأَمَّا اَلَّذِينَ يُدْخِلُهُمُ اَللَّهُ اَلْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ فَإِمَامٌ عَادِلٌ وَ تَاجِرٌ صَدُوقٌ وَ شَيْخٌ أَفْنَى عُمُرَهُ فِي طَاعَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَمَّا اَلثَّلاَثَةُ اَلَّذِينَ يُدْخِلُهُمُ اَللَّهُ اَلنَّارَ بِغَيْرِ حِسَابٍ فَإِمَامٌ جَائِرٌ وَ تَاجِرٌ كَذُوبٌ وَ شَيْخٌ زَانٍ.
امام صادق علیه السلام فرمود: سه طایفه را خداوند بدون حساب به بهشت میبرد و سه طایفه را بدون حساب بدوزخ آن سه که بدون حساب به بهشت شان میبرد یکی پیشوای عادل است و دیگر بازرگان راستگو سوم شخص سالمندی که عمر خود را در فرمانبرداری حق سپری کرده باشد و آن سه که بدون حساب بدوزخشان میبرد یکی پیشوای ستمکار است و دیگر بازرگان دروغگو و دیگر پیرمرد زناکار. شرح- ظاهرا مقصود از سوم نفر بهشتی این است که دوران پیری خود را مشغول بعبادت حق باشد که عبادت دوران پیری کفاره گذشته است و تقصیرات دوران پیری خود را مشغول بعبادت حق باشد که عبادت دوران پیری کفاره گذشته است و تقصیرات دوران جوانی را جبران میکند که / ان الحسنات یذهبن السییات / نه آنکه تمام عمر خود را تا زمان پیری در اطاعت خداوند سپری کرده باشد زیرا در این…
