احادیث درباره کیفر زن از امام صادق (ع)

اَلْقَائِمُ وَ اَللَّهِ يَقْتُلُ ذَرَارِيَّ قَتَلَةِ اَلْحُسَيْنِ ع بِفِعَالِ آبَائِهَا.

امام صادق علیه السلام فرمود: به خدا سوگند قایم آل محمد علیهم السلام فرزندان قاتلان حسین علیه السلام را به سبب کار پدرانشان بکشد(چون از کار پدرانشان خشنودند).

صَحِبْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع فِي طَرِيقِ مَكَّةَ مِنَ اَلْمَدِينَةِ فَنَزَلَ مَنْزِلاً يُقَالُ لَهُ عُسْفَانُ ثُمَّ مَرَرْنَا بِجَبَلٍ أَسْوَدَ عَلَى يَسَارِ اَلطَّرِيقِ وَحْشٍ فَقُلْتُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ مَا أَوْحَشَ هَذَا اَلْجَبَلَ مَا رَأَيْتُ فِي اَلطَّرِيقِ جَبَلاً مِثْلَهُ فَقَالَ يَا اِبْنَ كَثِيرٍ أَ تَدْرِي أَيُّ جَبَلٍ هَذَا هَذَا جَبَلٌ يُقَالُ لَهُ اَلْكَمَدُ وَ هُوَ عَلَى وادي وَادٍ مِنْ أَوْدِيَةِ جَهَنَّمَ فِيهِ قَتَلَةُ اَلْحُسَيْنِ ع اِسْتَوْدَعَهُمُ اَللَّهُ يَجْرِي مِنْ تَحْتِهِ مِيَاهُ جَهَنَّمَ مِنَ اَلْغِسْلِينِ وَ اَلصَّدِيدِ وَ اَلْحَمِيمِ وَ مَا يَخْرُجُ…

عبد الله بن بکر ارجانی گوید: با امام صادق علیه السلام در راه مدینه تا مکه همسفر بودم. در منزلگاهی که«عسفان»نام داشت فرود آمدیم و پس آنگاه حرکت کرده و به کوهی سیاه و هراسناک که در سمت چپ مسیر بود گذر کردیم. به امام علیه السلام عرض کردم: ای پسر پیامبر خدا، این کوه چه هراسناک است در راه کوهی مانند این ندیدم. امام علیه السلام فرمود: ای پسر بکر آیا می دانی این چه کوهی است؛ این کوه را«کمد»گویند که بر وادی ای از وادی های دوزخ قرار دارد و خداوند قاتلان پدرم حسین علیه السلام را در آن به بند کشیده است و آب های چرکین و خونابه و آب های جوشان و آنچه که از دوزخ درآید و چرک آبی که از فرج زنان زناکار در آید و آنچه که از آتش زبانه زننده و آتش درهم شکننده و«سقر»و«جحیم»و«هاویه»و «سعیر»در آید از زیر این کوه…

إِنَّ آلَ أَبِي سُفْيَانَ قَتَلُوا اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُمْ وَ قَتَلَ هِشَامٌ زَيْدَ بْنَ عَلِيٍّ فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُ وَ قَتَلَ اَلْوَلِيدُ يَحْيَى بْنَ زَيْدٍ فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُ عَلَى قَتْلِ ذُرِّيَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ ص .

امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، آل ابی سفیان، حسین بن علی علیهما السلام را کشتند و خداوند حکومت آنان را برانداخت و هشام، زید بن علی را کشت و خداوند حکومتش را برانداخت و ولید، یحیی بن زید را کشت و خداوند حکومتش را به سبب کشتن فرزندان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برانداخت. لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان باد

ثَلاَثَةٌ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مَنْ صَوَّرَ صُورَةً مِنَ اَلْحَيَوَانِ يُعَذَّبُ حَتَّى يَنْفُخَ فِيهَا وَ لَيْسَ بِنَافِخٍ فِيهَا وَ اَلَّذِي يَكْذِبُ فِي مَنَامِهِ يُعَذَّبُ حَتَّى يَعْقِدَ بَيْنَ شَعِيرَتَيْنِ وَ لَيْسَ بِعَاقِدِهِمَا وَ اَلْمُسْتَمِعُ مِنْ قَوْمٍ وَ هُمْ لَهُ كَارِهُونَ يُصَبُّ فِي أُذُنَيْهِ اَلْآنُكُ وَ هُوَ اَلْأُسْرُبُّ.

امام صادق علیه السلام فرمود: سه نفر در روز رستاخیز در عذاب باشند: آنکه تصویر حیوانی بکشد عذاب شود تا آنگاه که در آن تصویر روح بدمد و بی گمان نتواند که در آن، روح بدمد، و آنکه خوابی را به دروغ بازگو کند عذاب شود تا آنگاه که دو دانه جو را بر هم گره زند و بی تردید نتواند که آن دو را گره زند، و آنکه به گفتگوی گروهی گوش فرا دهد در حالی که آنان این کار را خوش ندارند، در گوش هایش سرب گداخته بریزند.

أُقْعِدَ رَجُلٌ مِنَ اَلْأَخْيَارِ فِي قَبْرِهِ قِيلَ لَهُ يَا أَبَا خَالِدٍ إِنَّا جَالِدُوكَ مِائَةَ جَلْدَةٍ مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ فَقَالَ لاَ أُطِيقُهَا فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى اِنْتَهَوْا إِلَى جَلْدَةٍ وَاحِدَةٍ فَقَالُوا لَيْسَ مِنْهَا بُدٌّ فَقَالَ فِيمَا تَجْلِدُونِّي فِيهَا قَالُوا إِنَّكَ صَلَّيْتَ يَوْماً بِغَيْرِ وُضُوءٍ وَ مَرَرْتَ عَلَى ضَعِيفٍ فَلَمْ تَنْصُرْهُ قَالَ فجلده فَجَلَدُوهُ جَلْدَةً مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَامْتَلَأَ قَبْرُهُ نَاراً.

امام صادق علیه السلام فرمود: فرشتگان یکی از نیکوکاران را در گورش بنشانند و به او گویند: به عنوان عذاب الهی تو را باید صد تازیانه بزنیم. او گوید: طاقتش را ندارم؛ پس پیوسته از آن صد ضربه بکاهند تا به یک ضربه برسد و گویند: چاره دیگری نیست؛ این یک ضربه را باید بزنیم. او گوید: از چه رو می خواهید بر من تازیانه بزنید؟ آنان گویند: تو را از آن رو تازیانه می زنیم که روزی را بی وضو نماز گزاردی و بر ناتوانی گذر کردی و یاریش نکردی؛ پس تازیانه ای از عذاب الهی بر او زنند که گورش مملو از آتش شود.

اَلصَّلاَةُ وُكِّلَ بِهَا مَلَكٌ لَيْسَ لَهُ عَمَلٌ غَيْرُهَا فَإِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَبَضَهَا ثُمَّ صَعِدَ بِهَا فَإِنْ كَانَتْ مِمَّا تُقْبَلُ قُبِلَتْ وَ إِنْ كَانَتْ مِمَّا لاَ تُقْبَلُ قِيلَ لَهُ رُدَّهَا عَلَى عَبْدِي فَيَنْزِلُ بِهَا حَتَّى يَضْرِبَ بِهَا وَجْهَهُ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ أُفٍّ لَكَ لاَ يَزَالُ لَكَ عَمَلٌ يغنيني يُعْنِتُنِي .

امام صادق علیه السلام فرمود: فرشته ای بر نماز گمارده شده که کار دیگری ندارد، پس چون بنده نمازش را به پایان برد آن فرشته نماز را بگیرد و به بالا برد. اگر از نمازهای قبول شده باشد قبول شود و چنانچه از قبول شده ها نباشد خدا به آن فرشته فرماید: آن را بر بنده ام باز گردان و او نماز را فرود آورده و به روی آن بنده زند و گوید: اف بر تو باد پیوسته کاری می کنی که مرا به سختی می افکنی.

مَنْ تَرَكَ صَلاَةَ اَلْعَصْرِ غَيْرَ نَاسٍ لَهَا حَتَّى تَفُوتَهُ وَتَرَهُ اَللَّهُ أَهْلَهُ وَ مَالَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .

هر که نماز عصر را بی آنکه فراموش کند واپس اندازد تا آنکه از دست بدهد خداوند او را در روز رستاخیز بی زن و فرزند و بی مال وانهد.

دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقُلْتُ مَا تَقُولُ فِي رَجُلٍ يُؤَخِّرُ صَلاَةَ اَلْعَصْرِ مُتَعَمِّداً قَالَ يَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ موترا مَوْتُوراً أَهْلَهُ وَ مَالَهُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ قَالَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ وَ مَا مَنْزِلُهُ فِي اَلْجَنَّةِ قَالَ موترا مَوْتُوراً أَهْلَهُ وَ مَالَهُ يَتَضَيَّفُ أَهْلَهَا لَيْسَ لَهُ فِيهَا مَنْزِلٌ .

ابو سلام عبدی گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفته و عرض کردم: در باره مردی که نماز عصر را به عمد واپس انداخته است چه می فرمایید؟ فرمود: در روز رستاخیز بی زن و فرزند و بی مال محشور شود. عرض کردم: فدایت شوم هر چند از بهشتیان باشد؟ فرمود: هر چند از بهشتیان باشد. عرض کردم: در بهشت چه جایگاهی خواهد داشت؟ فرمود: بی زن و فرزند و بی مال باشد و چون خانه ای ندارد مهمان بهشتیان باشد.

قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع أَخْبِرْنِي عَنِ اَلْكَبَائِرِ قَالَ هِيَ خَمْسٌ وَ هُنَّ مِمَّا أَوْجَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِنَّ اَلنَّارَ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ اَللّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ قَالَ إِنَّ اَلَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ اَلْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً وَ قَالَ يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ اَلَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ اَلْأَدْبار إِلَى آخِرِ اَلْآيَةِ وَ رَمْيُ اَلْمُحْصَناتِ اَلْغافِلاتِ َتْلُ مُؤْمِنٍ مُتَعَمِّداً عَلَى دِينِهِ .

عبید بن زراره گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم که گناهان کبیره را برایم بازگوی. فرمود: گناهان کبیره پنج تا هستند که خدای گرامی و بزرگ دوزخ را بر آنها واجب نموده است. خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «همانا خدا این را که با وی انباز گیرند نبخشاید» نسا ، آیه 48 و می فرماید: «همانا کسانی که مال های یتیم را به ستم می خورند جز این نیست که در شکم هایشان آتشی فرو می خورند و زودا که به آتش افروخته دوزخ در آیند» نسا ، آیه 10 و می فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده اید چون در میدان جنگ با انبوه حمله ور کافران روبرو شدید پس پشت ها را به آنها برمگردانید(مگریزید). . . تا پایان آیه» انفال ، آیه 15 و 16 ، تهمت زدن به زنان پاکدامن و کشتن عمدی مومن به خاطر دینش.

دَخَلْنَا عَلَيْهِ فَابْتَدَأَ فَقَالَ مَنْ أَكَلَ مَالَ اَلْيَتِيمِ سَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِ مَنْ يَظْلِمُهُ وَ عَلَى عَقِبِهِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ لْيَخْشَ اَلَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اَللّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً .

معلی بن خنیس گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفتیم و او خود سخن آغاز نمود و فرمود: هر که مال یتیم را بخورد خداوند کسی را بر او یا فرزندانش چیره سازد که بر آنان ستم کند و همانا خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «و کسانی که اگر پس از خود فرزندانی ناتوان باز گذارند بر بینوایی و تباه شدن آنان بیمناکند باید در باره یتیمان بترسند و از خدا پروا کنند و سخنی راست و استوار گویند» نسا ، آیه 9

مَا مِنْ ذِي مَالٍ ذَهَبٍ وَ لاَ فِضَّةٍ يَمْنَعُ زَكَاةَ مَالِهِ إِلاَّ حَبَسَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ سَلَّطَ عَلَيْهِ شُجَاعاً أَقْرَعَ يُرِيدُهُ وَ هُوَ يَحِيدُ عَنْهُ فَإِذَا رَأَى أَنَّهُ لاَ يَتَخَلَّصُ مِنْهُ و أَمْكَنَهُ مِنْ يَدِهِ فَقَضَمَهَا كَمَا يُقْضَمُ اَلْفُجْلُ حَتَّى يَصِيرَ طَوْقاً فِي عُنُقِهِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ اَلْقِيامَةِ َ مَا مِنْ ذِي مَالٍ وَ إِبِلٍ أَوْ بَقَرٍ أَوْ غَنَمٍ يَمْنَعُ زَكَاةَ مَالِهِ إِلاَّ حَبَسَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ يَطَؤُهُ كُلُّ ذِي…

امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ طلادار و نقره داری نباشد که زکات دارایی اش را نپردازد جز آنکه خداوند او را در روز رستاخیز در زمینی صاف و لغزنده به بند کشد و اژدهایی را که از بسیاری زهر در سرش، موی سرش ریخته بر او مسلط سازد، آن اژدها در پی او رود و او بگریزد و آنگاه که ببیند نمی تواند از دستش رهایی یابد دستش را به سوی اژدها دراز کرده و آن اژدها مانند ترب دستش را خرد خرد بجود، سپس بر گرد گردنش حلقه زند و این همان سخن خدای گرامی و بزرگ است که می فرماید: «زودا به آنچه بخل می ورزیدند در روز رستاخیز طوق گردنشان شود» آل عمران ، آیه 180 و هیچ شتردار و گاودار و گوسفندداری نباشد که زکات مالش را نپردازد جز آنکه خداوند او را در روز رستاخیز در زمینی صاف و لغزنده به بند کشد و هر حیوان سم داری او را…

بَعَثَنِي إِنْسَانٌ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع زَعَمَ أَنَّهُ يَفْزَعُ فِي مَنَامِهِ يَرَى اِمْرَأَتَهُ تَأْتِيهِ فَيَصِيحُ حَتَّى سَمِعَ اَلْجِيرَانُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع اِذْهَبْ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لاَ تُؤَدِّي اَلزَّكَاةَ فَقَالَ بَلَى وَ اَللَّهِ إِنِّي لَأُؤَدِّيهَا قَالَ فَقُلْ لَهُ إِنْ كُنْتَ تُؤَدِّيهَا فَإِنَّكَ لاَ تُؤْتِيهَا أَهْلَهَا .

عبد الله گوید: کسی مرا نزد امام صادق علیه السلام فرستاد و ادعا می کرد از زنی که در خوابش می آید، می هراسد و می گفت که شبی چنان نعره زدم که همسایگان صدایم را شنیدند. امام صادق علیه السلام فرمود: بازگرد و به او بگو: آیا زکات دارایی ات را نمی پردازی؟ چون فرموده امام علیه السلام را به او رسانیدم گفت: به خدا سوگند که بی تردید زکاتم را می پردازم. امام علیه السلام دیگر بار فرمود: پس او را بگو که اگر آن را می پردازی لا بد به مستحقش نمی دهی.