قال الإمام الصادق عليه السلام:
ثَلاَثَةٌ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مَنْ صَوَّرَ صُورَةً مِنَ اَلْحَيَوَانِ يُعَذَّبُ حَتَّى يَنْفُخَ فِيهَا وَ لَيْسَ بِنَافِخٍ فِيهَا وَ اَلَّذِي يَكْذِبُ فِي مَنَامِهِ يُعَذَّبُ حَتَّى يَعْقِدَ بَيْنَ شَعِيرَتَيْنِ وَ لَيْسَ بِعَاقِدِهِمَا وَ اَلْمُسْتَمِعُ مِنْ قَوْمٍ وَ هُمْ لَهُ كَارِهُونَ يُصَبُّ فِي أُذُنَيْهِ اَلْآنُكُ وَ هُوَ اَلْأُسْرُبُّ.
امام صادق علیه السلام فرمود: سه نفر در روز رستاخیز در عذاب باشند: آنکه تصویر حیوانی بکشد عذاب شود تا آنگاه که در آن تصویر روح بدمد و بی گمان نتواند که در آن، روح بدمد، و آنکه خوابی را به دروغ بازگو کند عذاب شود تا آنگاه که دو دانه جو را بر هم گره زند و بی تردید نتواند که آن دو را گره زند، و آنکه به گفتگوی گروهی گوش فرا دهد در حالی که آنان این کار را خوش ندارند، در گوش هایش سرب گداخته بریزند.