عَنْ عِلَلِ اَلشَّرَائِعِ عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَعَدَ رَجُلا إِلَى صَخْرَةٍ قَالَ أَنَا لَكَ هَاهُنَا حَتَّى تَأْتِيَ قَالَ فَاشْتَدَّتِ اَلشَّمْسُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ لَوْ أَنَّكَ تَحَوَّلْتَ إِلَى اَلظِّلِّ فَقَالَ قَدْ وَعَدْتُهُ إِلَى هَاهُنَا وَ إِنْ لَمْ يَجِئْ كَانَ مِنْهُ إِلَى اَلْمَحْشَرِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله با مردی در کنار سنگ بزرگی وعده گذاشته بود، فرمود:من اینجا هستم تا شما بیایی، آفتاب به شدّت بر آن حضرت می تابید، یاران به او گفتند:ای رسول خدا، چرا به سایه نمی آیی؟فرمود:من در اینجا با او وعده کرده ام، و اگر نیامد روز محشر در گرما خواهد ماند.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : شَكَا رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ جَارَهُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ عَادَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ عَادَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ لِعَلِيٍّ وَ سَلْمَانَ وَ مِقْدَادٍ اِذْهَبُوا وَ نَادُوا لَعْنَةُ اَللَّهِ وَ اَلْمَلاَئِكَةِ عَلَى مَنْ آذَى جَارَهُ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:مردی نزد رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله از همسایه اش شکایت کرد، حضرت از او روی گرداند، دوباره شکایتش را تکرار کرد، باز حضرت به او توجه نکرد، بار دیگر سخنش را تکرار کرد، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به علی علیه السّلام و سلمان و مقداد فرمود:بروید و اعلام کنید؛ لعنت خدا و ملائکه بر کسی که همسایه اش را بیازارد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ جَارِ سَوْءٍ فِي دَارِ إِقَامَةٍ تَرَاكَ عَيْنَاهُ وَ يَرْعَاكَ قَلْبُهُ إِنْ رَآكَ بِخَيْرٍ سَاءَهُ وَ إِنْ رَآكَ بِشَرٍّ سَرَّهُ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:به خدا پناه می برم از همسایۀ بد محل زندگی، تو را با دو چشمش می بیند و با دلش مراقبت می باشد، اگر خیری به تو رسد ناراحتش کند، و اگر شرّی به تو رسد خوشحال شود.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَمَرَ رَسُولُ اَللَّهِ عَلِيّا وَ سَلْمَانَ وَ أَبَا ذَرٍّ بِأَنْ يُنَادُوا بِأَعْلَى أَصْوَاتِهِمْ أَنَّهُ لاَ إِيمَانَ لِمَنْ لَمْ يَأْمَنْ جَارُهُ بَوَائِقَهُ فَنَادَوْا بِهَا ثَلاَثا ثُمَّ أَوْمَى بِيَدِهِ إِلَى أَنَّ كُلَّ أَرْبَعِينَ دَارا جِيرَانٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به علی علیه السّلام و سلمان و ابو ذر امر فرمود که به آواز بلند فریاد زنند که:هر که همسایه اش از آزار او آسوده نباشد ایمان ندارد، آنها نیز سه بار آن را گفتند، سپس با دست مبارکش اشاره کرد که تا چهل خانه از روبرو و پشت سر و طرف راست، و طرف چپ همسایه به حساب می آید.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا أَعَزَّ اَللَّهُ بِجَهْلٍ قَطُّ وَ لاَ أَذَلَّ بِحِلْمٍ قَطُّ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند هیچ نادانی را عزیز، و هیچ بردباری را ذلیل نساخته.
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا جُمِعَ شَيْءٌ إِلَى شَيْءٍ أَفْضَلَ مِنْ حِلْمٍ إِلَى عِلْمٍ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:سوگند به خدایی که جانم در دست قدرت اوست، هیچ چیز با چیز دیگر بهتر از بردباری با دانش جمع نشد.
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَرَّ رَسُولُ اَللَّهِ بِقَوْمٍ يَرْفَعُونَ حَجَرا فَقَالَ مَا هَذَا فَقَالُوا نَعْرِفُ بِذَلِكَ أَشَدَّنَا وَ أَقْوَانَا فَقَالَ أَ لاَ أُخْبِرُكُمْ بِأَشَدِّكُمْ وَ أَقْوَاكُمْ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ أَشَدُّكُمْ وَ أَقْوَاكُمُ اَلَّذِي إِذَا رَضِيَ لَمْ يُدْخِلْهُ رِضَاهُ فِي إِثْمٍ وَ لاَ بَاطِلٍ وَ إِذَا سَخِطَ لَمْ يُخْرِجْهُ سَخَطُهُ مِنْ قَوْلِ اَلْحَقِّ وَ إِذَا قَدَرَ لَمْ يَتَعَاطَ مَا لَيْسَ بِحَقٍّ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله از کنار گروهی می گذشت که سنگی را بلند می کردند، فرمود:این چه کاری است؟گفتند:به این کار قدرتمندترین و قوی ترینمان را می شناسیم، فرمود:آیا شما را از قوی ترین و قدرتمندترینتان آگاه سازم؟گفتند:بلی ای رسول خدا، فرمود:قدرتمندترین و قوی ترین شما کسی است که به گاه خوشنودی خطا و گناه نکند، و به هنگام خشم قول غیر حق نگوید، و هر گاه توانمند شد بخشش به غیر حق نکند.
عَنْ إِبْرَاهِيمَ اَلْكَرْخِيِّ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلرَّجُلِ يَكُونُ لَهُ اَلضَّيْعَةُ اَلْكَبِيرَةُ فَإِذَا كَانَ اَلْمِهْرَجَانُ وَ اَلنَّيْرُوزُ أَهْدَوْا إِلَيْهِ اَلشَّيْءَ لَيْسَ هُوَ عَلَيْهِمْ يَتَقَرَّبُونَ بِذَلِكَ إِلَيْهِ فَقَالَ أَ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ مُصَلِّينَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَلْيَقْبَلْ هَدِيَّتَهُمْ وَ لْيُكَافِئْهُمْ فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ لَوْ أُهْدِيَ إِلَيَّ كُرَاعٌ لَقَبِلْتُهُ وَ كَانَ ذَلِكَ مِنَ اَلدِّينِ وَ لَوْ أَنَّ كَافِرا أَوْ مُنَافِقا أَهْدَى إِلَيَّ وَسْقا مَا قَبِلْتُهُ وَ كَانَ ذَلِكَ مِنَ اَلدِّينِ…
ابراهیم کرخی گوید:از حضرت صادق علیه السّلام در بارۀ مردی که مزرعۀ بزرگی داشت سؤال کردم، و گفتم:روز مهرگان و نوروز برای او هدیه می آورند، صاحبان هدیه را نمی شناسد و آنها بدین وسیله خود را به او نزدیک می کنند، فرمود:آیا در میان آنان نمازگزار نیست؟گفتم:چرا هست، فرمود:باید هدیۀ آنها را قبول کند و به آنها احسان کند، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:اگر یک ران گوسفند هم به من هدیه کنند می پذیرم، زیرا قبول هدیه جزء دین است، اما اگر کافر یا منافقی مقداری خرما هم به من هدیه کند، قبول نخواهم کرد، زیرا این هم از احکام دین است، خداوند هدیۀ مشرکین و منافقین را برای من تجویز نفرموده است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلرَّجُلُ اَلصَّالِحُ يَأْتِي بِالْخَبَرِ اَلصَّالِحِ وَ اَلرَّجُلُ اَلسَّوْءُ يَأْتِي بِالْخَبَرِ اَلسَّوْءِ.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:مرد نیکوکار خبر نیک می آورد، و مرد بدکار خبر بد می آورد.
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَللَّهَ اِخْتَارَ اَلْإِسْلاَمَ دِينا فَأَحْسِنُوا صُحْبَتَهُ بِالسَّخَاءِ وَ حُسْنِ اَلْخُلُقِ فَإِنَّهُ لاَ يَصْلُحُ إِلاَّ بِهِمَا.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند اسلام را برای شما برگزید، اینک با سخاوتمندی و خوش خلقی با آن به خوبی معاشرت کنید، زیرا شایسته نیست رفاقتی با دین مگر با سخاوت و حسن خلق.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَكْثَرُ مَا تَلِجُ بِهِ أُمَّتِي اَلْجَنَّةَ تَقْوَى اَللَّهِ وَ حُسْنُ اَلْخُلُقِ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:بیشترین چیزی که امّتم را به بهشت می برد، تقوای الهی و خوش خلقی است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ قَالَ : إِنَّ اَلْخُلُقَ اَلْحَسَنَ يُذِيبُ اَلذُّنُوبَ كَمَا تُذِيبُ اَلشَّمْسُ اَلْجَمَدَ وَ إِنَّ اَلْخُلُقَ اَلسَّيِّئَ لَيُفْسِدُ اَلْعَمَلَ كَمَا يُفْسِدُ اَلْخَلُّ اَلْعَسَلَ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:اخلاق خوب گناهان را آب می کند، همان طور که آفتاب اشیاء منجمد را، و اخلاق بد عمل را فاسد می کند، همان طور که سرکه عسل را از بین می برد.
