مَنْ قَرَأَ يس فِي عُمُرِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خَلْقٍ فِي اَلدُّنْيَا وَ بِكُلِّ خَلْقٍ فِي اَلْآخِرَةِ وَ فِي اَلسَّمَاءِ وَ بِكُلِّ وَاحِدٍ أَلْفَيْ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ مِثْلَ ذَلِكَ وَ لَمْ يُصِبْهُ فَقْرٌ وَ لاَ غُرْمٌ وَ لاَ هَدْمٌ وَ لاَ نَصَبٌ وَ لاَ جُنُونٌ وَ لاَ جُذَامٌ وَ لاَ وَسْوَاسٌ وَ لاَ دَاءٌ يَضُرُّهُ وَ خَفَّفَ اَللَّهُ عَنْهُ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ أَهْوَالَهُ وَ وَلِيَ قَبْضَ رُوحِهِ وَ كَانَ مِمَّنْ يَضْمَنُ اَللَّهُ لَهُ اَلسَّعَةَ فِي مَعِيشَتِهِ وَ اَلْفَرَجَ عِنْدَ لِقَائِهِ وَ اَلرِّضَا بِالثَّوَابِ فِي آخِرَتِهِ وَ قَالَ…
امام باقر علیه السلام فرمود: هر که سوره یس را یک بار در طول عمرش تلاوت کند خداوند به تعداد همه آفریدگان در دنیا و همه آفریدگان در آخرت و آسمان به ازای هر یک او را دو هزار هزار(دو میلیون)پاداش و حسنه نویسد و به همان تعداد از گناهانش پاک سازد و ناداری و بدهکاری و خانه خرابی و درماندگی و دیوانگی و وسواس و بیماری آسیب رسان او را در نرسد و خداوند دشواری و هراس مرگ را از او بکاهد و خود قبض روحش را به دست گیرد و از آنان باشد که خداوند فراخناکی در زندگی و شادمانی هنگام دیدارش با خدا(مرگ)و خشنودی به پاداش خداوند در سرای واپسین را برای آنان تضمین نموده است و خداوند فرازمند همه فرشتگان در آسمان ها و زمین را فرماید: بی گمان از فلانی خشنود شدم؛ پس برای او آمرزش جویید
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ ص فِي لَيْلَةِ اَلْجُمُعَةِ أُعْطِيَ مِنْ خَيْرِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ مَا لَمْ يُعْطَ أَحَدٌ مِنَ اَلنَّاسِ إِلاَّ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ أَوْ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ أَدْخَلَهُ اَللَّهُ اَلْجَنَّةَ وَ كُلَّ مَنْ أَحَبَّ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ حَتَّى خَادِمَهُ اَلَّذِي يَخْدُمُهُ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ فِي حَدِّ عِيَالِهِ وَ لاَ فِي حَدِّ مَنْ يَشْفَعُ فِيهِ.
هر که سوره ص را در شب جمعه تلاوت کند به اندازه ای از نیکی دنیا و آخرت به او داده شود که به هیچ یک از مردمان جز پیامبر فرستاده شده و فرشته تقرب یافته داده نشده است و خداوند او و هر آن کس از خاندانش را که او دوست می دارد به بهشت درآورد حتی خدمتکارش را که او را خدمت گزارده هر چند آن خدمتکار جزو خانواده او و یا از کسانی که اجازه شفاعتشان را داراست به شمار نیاید
مَنْ قَرَأَ حم اَلْمُؤْمِنَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ أَلْزَمَهُ كَلِمَةَ اَلتَّقْوى َ جَعَلَ اَلْآخِرَةَ خَيْراً لَهُ مِنَ اَلدُّنْيَا.
هر که هر شب سوره حم مومن را تلاوت کند خداوند گناهان پیشین و پسین او را ببخشاید و پرهیزگاری را همدم او گرداند و سرای واپسین را برای او نیکوتر از دنیایش قرار دهد
مَنْ قَرَأَ فِي اَلْفَرِيضَةِ سُورَةَ اَلْمُدَّثِّرِ كَانَ حَقّاً عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَجْعَلَهُ مَعَ مُحَمَّدٍ ص فِي دَرَجَتِهِ وَ لاَ يُدْرِكُهُ فِي حَيَاةِ اَلدُّنْيَا شَقَاءٌ أَبَداً إِنْ شَاءَ اَللَّهُ.
هر که در نماز واجب خویش سوره مدثر را تلاوت کند بر عهده خدای گرامی و بزرگ است که او را همراه حضرت محمد صلی الله علیه و آله در رتبه او نهد و هرگز در زندگی دنیا گرفتار نگون بختی نشود-اگر خدا خواهد-
مَنْ قَرَأَ هَلْ أَتى عَلَى اَلْإِنْسانِ فِي كُلِّ غَدَاةِ خَمِيسٍ زَوَّجَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ ثَمَانَمِائَةِ عَذْرَاءَ وَ أَرْبَعَ آلاَفِ ثَيِّبٍ وَ حَوْرَاءَ مِنَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ وَ كَانَ مَعَ مُحَمَّدٍ ص .
هر که سوره «قل اوحی الی»(سوره جن)را بسیار تلاوت کند در زندگی دنیا گرفتار چشم زخم، دمیدن سحر، جادو و نیرنگ جن نشود و همراه حضرت محمد صلی الله علیه و آله باشد و گوید: پروردگارا من جایگزینی بر این مقام و نعمت نخواهم و آرزوی دیگرگون شدن آن را ندارم
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ أَ رَأَيْتَ اَلَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فِي فَرَائِضِهِ وَ نَوَافِلِهِ كَانَ فِيمَنْ قَبِلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ صَلاَتَهُ وَ صِيَامَهُ وَ لَمْ يُحَاسِبْهُ بِمَا كَانَ مِنْهُ فِي اَلْحَيَاةِ اَلدُّنْيَا.
هر که سوره «ا رایت الذی یکذب بالدین»(سوره ماعون)را در نمازهای واجب و مستحب خویش تلاوت کند از کسانی باشد که خدای گرامی و بزرگ نماز و روزه اش را پذیرفته است و از کارهایی که در زندگی دنیا از او سر زده حسابرسی نکند
مَنِ اُغْتِيبَ عِنْدَهُ أَخُوهُ اَلْمُؤْمِنُ فَنَصَرَهُ وَ أَعَانَهُ نَصَرَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ مَنِ اُغْتِيبَ عِنْدَهُ أَخُوهُ اَلْمُؤْمِنُ فَلَمْ يَنْصُرْهُ وَ لَمْ يُعِنْهُ وَ لَمْ يَدْفَعْ عَنْهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ وَ عَوْنِهِ إِلاَّ خَفَضَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.
امام باقر علیه السلام فرمود: هر که نزد او از برادر مومنش غیبت شود و او از برادر مومنش دفاع کرده و او را یاری رساند خداوند او را در دنیا و آخرت یاری کند و هر که در نزدش از برادر مومنش غیبت شود و او بتواند برادر مومنش را یاری کند و از او دفاع نماید ولی او را یاری نکرده و دفاع ننماید خداوند او را در دنیا و آخرت پست و فرومایه گرداند
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنِ اُغْتِيبَ عِنْدَهُ أَخُوهُ اَلْمُؤْمِنُ فَنَصَرَهُ وَ أَعَانَهُ نَصَرَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ مَنِ اُغْتِيبَ عِنْدَهُ اَلْمُؤْمِنُ فَلَمْ يَنْصُرْهُ وَ لَمْ يَدْفَعْ عَنْهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ وَ عَوْنِهِ خَوَّفَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:هر مؤمنی که نزدش غیبت مؤمن دیگری کنند و او از آن مؤمن دفاع کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری کند، و هر که غیبت مؤمنی را بشنود و در حالی که قدرت دفاع دارد از او دفاع نکند، خداوند او را در دنیا و آخرت خواهد ترسانید.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ زَارَ أَخَاهُ فِي اَللَّهِ صَبَابَة إِلَيْهِ فَهُوَ زَوْرُ اَللَّهِ فَإِذَا صَافَحَهُ لَمْ يَسْأَلِ اَللَّهَ حَاجَة فِي دِينٍ وَ لاَ دُنْيَا إِلاَّ قَضَاهَا.
امام باقر علیه السّلام فرمود:هر کس برادر دینی خود را به خاطر خدا و به اشتیاق زیارت کند، مثل این است که خدا را ملاقات نموده، و هر گاه با او مصافحه کند، هر حاجتی از خدا طلب کند بر آورد.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى إِنَّ مِنْ أَغْبَطِ أَوْلِيَائِي عِنْدِي رَجُلا خَفِيفَ اَلْحَالِ ذَا خَطَرٍ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ فِي اَلْغَيْبِ وَ كَانَ غَامِضا فِي اَلنَّاسِ جُعِلَ رِزْقُهُ كَفَافا فَصَبَرَ عَلَيْهِ مَاتَ فَقَلَّ تُرَاثُهُ وَ قَلَّ بَوَاكِيهِ.
امام باقر علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند متعال می فرماید: رشک آورترین دوستانم نزد من مردی است که قیود و تشریفات ندارد، و عظیم القدر است، عبادت پروردگارش را در نهان به نیکویی انجام دهد، و در میان مردم گمنام است، روزی خود را به اندازه قرار داده و بر آن شکیباست، هنگامی که از دنیا برود میراثش اندک و گریه کنندگانش کم باشند.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : وَجَدْنَا فِي كِتَابِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ وَ هُوَ عَلَى مِنْبَرِهِ وَ اَللَّهِ اَلَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ مَا أُعْطِيَ مُؤْمِنٌ خَيْرَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ إِلاَّ بِحُسْنِ ظَنِّهِ بِاللَّهِ وَ رَجَائِهِ لَهُ وَ حُسْنِ خُلُقِهِ وَ اَلْكَفِّ عَنِ اِغْتِيَابِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَللَّهِ اَلَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لاَ يُعَذِّبُ اَللَّهُ مُؤْمِنا بَعْدَ اَلتَّوْبَةِ وَ اَلاِسْتِغْفَارِ إِلاَّ بِسُوءِ ظَنِّهِ بِاللَّهِ وَ تَقْصِيرٍ مِنْ رَجَائِهِ لِلَّهِ وَ سُوءِ خُلُقِهِ…
امام باقر علیه السّلام فرمود:در کتاب علی بن ابی طالب علیه السّلام یافتیم که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله بر روی منبر می فرمود:سوگند به آن خدائی که جز او معبودی نیست به هیچ مؤمنی خیر دنیا و آخرت داده نشد مگر به خاطر گمان نیکویش به خدا و امید به او، و به خاطر خوش اخلاقیش، و خود داری از بدگوئی و غیبت. و سوگند به خدائی که هیچ معبودی بجز او نیست؛ خداوند هیچ بندۀ مؤمنی را بعد از توبه و طلب آمرزش عذاب نمی کند مگر به سوء ظنش به خدا و کوتاهی در امیدش به خدا و بد اخلاقیش و غیبت مؤمن کردنش، و قسم به آن خدایی که هیچ معبودی جز او نیست، هیچ بندۀ مؤمنی خوشگمانی به خدا نکند مگر اینکه خدا به اندازۀ گمانش با او رفتار کند، چون خداوند کریم است و تمام خیرات در دست اوست، و شرم دارد از اینکه بندۀ مؤمنش گمان…
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ كَانَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقِيرٌ مُؤْمِنٌ عَابِدٌ شَدِيدُ اَلْحَاجَةِ مِنْ أَهْلِ اَلصُّفَّةِ وَ كَانَ مُلاَزِما لِرَسُولِ اَللَّهِ عِنْدَ مَوَاقِيتِ اَلصَّلاَةِ عَلَيْهَا لاَ يَفْقِدُهُ وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ يَرِقُّ لَهُ إِذَا نَظَرَ إِلَى حَاجَتِهِ وَ عِزَّتِهِ وَ كَانَ يَقُولُ يَا سَعْدُ لَوْ كَانَ جَاءَنِي شَيْءٌ لَأَغْنَيْتُكَ فَأَتَاهُ جَبْرَئِيلُ فَأَعْطَاهُ دِرْهَمَيْنِ فَقَالَ أَعْطِهِ إِيَّاهُمَا وَ مُرْهُ أَنْ يَتَّجِرَ بِهِمَا وَ يَنْصَرِفَ لِرِزْقِ اَللَّهِ فَأَخَذَهُمَا سَعْدٌ…
امام باقر علیه السّلام فرمود:در زمان رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله یکی از اصحاب صفّه که شخصی فقیر و با ایمان و عابد و بسیار محتاج بود، و همیشه هنگام نماز ملازم رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله بود و از ایشان جدا نمی گشت، و رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله هم وقتی به احتیاج و عزّت نفس او توجّه می کرد دلش می سوخت، روزی به او فرمود:ای سعد اگر چیزی به دستم رسید تو را بی نیاز می کنم.جبرئیل بر او نازل شد و دو درهم به حضرت داد و گفت:این دو درهم را به او بده و امرش کن که با آنها تجارت کند و با روزی خدا زندگی کند، سعد دو درهم را گرفت، بعد از اینکه رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نماز ظهر و عصر را خواند، فرمود:ای سعد برخیز و به دنبال روزی برو، من نسبت به حال تو غمگینم، سعد به طرف تجارت رفت، و چیزی را…
