مُجَاهَدَةُ اَلْأَعْدَاءِ فِي دَوْلَتِهِمْ وَ مُنَاضَلَتُهُمْ مَعَ قُدْرَتِهِمْ تَرْكٌ لِأَمْرِ اَللَّهِ وَ تَعَرُّضٌ لِبَلاَءِ اَلدُّنْيَا
جنگ کردن با دشمن در هنگام تسلّط و توانمندی آنها و درگیر شدن با آنها در وقت قدرت آنها، وا گذاشتن فرمان خدا و وارد شدن در بلای دنیاست.
مَنْ أَحَبَّ اَلسَّلاَمَةَ فَلْيُؤْثِرِ اَلْفَقْرَ وَ مَنْ أَحَبَّ اَلرَّاحَةَ فَلْيُؤْثِرِ اَلزُّهْدَ فِي اَلدُّنْيَا
هر که سلامتی را دوست دارد، پس ناداری را برگزیند. و هر که آسایش را دوست دارد، پس بی رغبتی در دنیا را برگزیند.
مَنْ سَلاَ عَنْ مَوَاهِبِ اَلدُّنْيَا عَز
هر که از نعمتهای دنیا دوری گزیند، عزیز شود.
اَلْحَازِمُ مَنْ لَمْ يَشْغَلْهُ غُرُورُ دُنْيَاهُ عَنِ اَلْعَمَلِ لِأُخْرَاهُ لِآخِرَتِه
دور اندیش کسی است که فریب دنیا، از عمل برای آخرتش باز ندارد.
إِنَّ اَلْحَازِمَ مَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِجِهَادِ نَفْسِهِ فَأَصْلَحَهَا وَ حَبَسَهَا عَنْ أَهْوِيَتِهَا وَ لَذَّاتِهَا فَمَلَكَهَا وَ إِنَّ لِلْعَاقِلِ بِنَفْسِهِ عَنِ اَلدُّنْيَا وَ مَا فِيهَا وَ أَهْلِهَا شُغُلا
همانا دور اندیش کسی است که نفس خود را به مبارزه با خود وادارد، پس او را اصلاح کند و آن را از خواهشها و لذّتها محبوس کند پس حاکم بر آن شود.و همانا خردمند برای اصلاح نفس خویش، بیشتر از دنیا و آنچه در آن است کار دارد.
لاَ تُؤْثِرْ دَنِيّا عَلَى شَرِيف
پست را بر گرامی برنگزین.
عَلَيْكَ بِالْآخِرَةِ تَأْتِكَ اَلدُّنْيَا صَاغِرَة
به اندیشه آخرت باش، تا دنیا فروتن و خوار به سوی تو بیاید.
ثَمَرَةُ اَلْمَعْرِفَةِ اَلْعُزُوفُ عَنْ دَارِ اَلْفَنَاء
میوه شناخت، اعراض و ناخوش داشتن خانۀ نابود شدنی دنیا است.
مَنْ سَمِحَتْ نَفْسَهُ بِالْعَطَاءِ اِسْتَعْبَدَ أَبْنَاءَ اَلدُّنْيَا
هر که نفس خویش را با عطا و بخشش نرم کند، فرزندان دنیا را به بندگی کشد.
اَلْحَسَدُ أَحَدُ اَلْعَذَابَيْن
حسد یکی از دو عذاب دنیا و آخرت است.
كَذَبَ مَنِ اِدَّعَى اَلْإِيمَانَ وَ هُوَ مَشْغُوفٌ مِنَ اَلدُّنْيَا بِخِدَعِ اَلْأَمَانِيِّ وَ زُورِ اَلْمَلاَهِي
دروغگو کسی است که ادّعای ایمان کند در حالی که در دل او فریب آرزوها و دروغ بازیها جای گرفته است.
أَحْمَدُ اَلْعِلْمِ عَاقِبَة مَا زَادَ فِي عَمَلِكَ فِي اَلْعَاجِلِ وَ أَزْلَفَكَ فِي اَلْآجِل
ستوده ترین دانش، دانشی است که در دنیا عملت را زیاد و در آخرت تو را مقرب گرداند.