احادیث درباره فرومایه از امام علی (ع)

لاَ لُؤْمَ أَشَدُّ مِنَ اَلْقَسْوَة

هیچ فرومایگی سختتر از سخت دلی نیست.

لا ينصف الكريم من اللّئيم

بخشنده از فرومایه انتقام نمی گیرد.

إِيَّاكَ أَنْ تَسْتَخِفَّ بِالْعُلَمَاءِ فَإِنَّ ذَلِكَ يُزْرِي بِكَ وَ يُسِيءُ اَلظَّنَّ بِكَ وَ اَلْمَخِيلَةَ فِيك

مبادا دانشمندان را سبک شماری، بدرستی که این کار تو را فرومایه می کند و باعث بدگمانی درباره ات خواهد شد.

إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّ اَلْخَدِيعَةَ مِنْ خُلْقِ اَللَّئِيم

از خدعه بپرهیز.همانا خدعه کردن، اخلاق فرومایه است.

اَلْكَرِيمُ يَشْكُرُ اَلْقَلِيلَ وَ اَللَّئِيمُ يُكَفِّرُ اَلْجَزِيل

بخشنده بر اندک شکر می کند و فرومایه بر بسیار ناسپاس است.

عَادَةُ اَللِّئَامِ قُبْحُ اَلْوَقِيعَة

عادت فرومایه گان، زشتگویی پشت سر مردم است.

سُنَّةُ اَللِّئَامِ قُبْحُ اَلْكَلاَم

روش فرومایه گان، زشتگویی است.

لاَ يَنْصَحُ اَللَّئِيمُ أَحَدا إِلاَّ عَنْ رَغْبَةٍ أَوْ رَهْبَةٍ فَإِذَا زَالَتِ اَلرَّغْبَةُ وَ اَلرَّهْبَةُ عَادَ إِلَى جَوْهَرِه

فرومایه با کسی صاف نمی شود مگر به امید و یا بیمی، پس هر گاه این بیم و امید زایل شود به گوهر خود باز خواهد گشت.

إِيَّاكَ أَنْ تَعْتَمِدَ عَلَى اَللَّئِيمِ فَإِنَّهُ يَخْذُلُ مَنِ اِعْتَمَدَ عَلَيْهِ بِالسَّلاَمَةِ مِنْهُم

مبادا به فرومایه اطمینان کنی، همانا او یاری نمی کند کسی را که به او اعتماد کرده است.

اِحْذَرِ اَللَّئِيمَ إِذَا أَكْرَمْتَهُ وَ اَلرَّذْلَ اَلرَّذِيلَ إِذَا قَدَّمْتَهُ وَ اَلسَّفِلَةَ اَلسَّفِيلَ إِذَا رَفَعْتَه

بپرهیز از فرومایه پس از آن که او را گرامی داشتی، و از ناکس پس از آن که پیش داشتی او را، و دون مرتبه پس از آن که بلند مرتبه گردانیدی او را.

لُزُومُ اَلْكَرِيمِ عَلَى اَلْهَوَانِ خَيْرٌ مِنْ صُحْبَةِ اَللَّئِيمِ عَلَى اَلْإِحْسَان

همراهی بزرگوار با خواری بهتر از همنشینی فرومایه با نیکی کردن است.

إِيَّاكَ وَ مَا يُسْتَهْجَنُ مِنَ اَلْكَلاَمِ فَإِنَّهُ يَحْبِسُ عَلَيْكَ اَللِّئَامَ وَ يُنَفِّرُ عَنْكَ اَلْكِرَام

از سخن زشت بپرهیز؛ زیرا فرومایه گان را اسیر تو کند و بلند مرتبگان را از تو برهاند.