احادیث درباره غیبت و نکوهش آن

اَلْهَمَّازُ مَذْمُومٌ مَجْرُوح

عیبگو، سزاوار نکوهش و طعن است.

الغيبة شرّ الإفك

غیبت، بدترین بهتان است.

اَلْغِيبَةُ قُوتُ كِلاَبِ اَلنَّار

غیبت، غذای سگهای آتش جهنّم است.

إِيَّاكَ وَ اَلْغِيبَةَ فَإِنَّهَا تُمْقِتُكَ إِلَى اَللَّهِ وَ اَلنَّاسِ وَ تُحْبِطُ أَجْرَك

از غیبت بپرهیز، زیرا خدا و مردم را دشمنت می کند و پاداشت را نابود می نماید.

إِيَّاكَ أَنْ تَجْعَلَ مَرْكَبَكَ لِسَانَكَ فِي غَيْبَةِ إِخْوَانِكَ أَوْ تَقُولَ مَا يَصِيرُ عَلَيْكَ حُجَّة وَ فِي اَلْإِسَائَةِ إِلَيْكَ عِلَّة

بپرهیز از این که زبان خود را مرکب غیبت و بدگویی دیگران قرار دهی و یا چیزی بگویی که علیه خودت به کار گرفته شود.و یا باعث بدی کردن با تو شود.

أَلْأَمُ اَلنَّاسِ اَلْمُغْتَاب

نکوهیده ترین مردم، غیبت کننده است.

أَبْغَضُ اَلْخَلاَئِقِ إِلَى اَللَّهِ اَلْمُغْتَاب

دشمنترین مردم پیش خداوند، غیبت کننده است.

إِنَّ ذِكْرَ اَلْغِيبَةِ شَرُّ اَلْإِفْك

همانا به بدی یاد کردن، بدترین بهتانهاست.

عَادَةُ اَللِّئَامِ قُبْحُ اَلْوَقِيعَة

عادت فرومایه گان، زشتگویی پشت سر مردم است.

مَنْ أُولِعَ بِالْغِيبَةِ شُتِم

کسی که به غیبت کردن حریص باشد، مردم او را دشنام دهند.

مَنْ نَقَلَ إِلَيْكَ نَقَلَ عَنْك

کسی که از دیگران برای تو بگوید از تو نیز برای دیگران بگوید.

مِنْ أَقْبَحِ اَللَّوْمِ غَيْبَةُ اَلْأَخْيَار

از زشت ترین پستیها، غیبت کردن از نیکان است.