احادیث درباره نکوهش دشنام

اَلْفُحْشُ وَ اَلتَّفَحُّشُ لَيْسَا مِنَ اَلْإِسْلاَم

دشنام دادن و شنیدن، از اسلام نیست.

إنّ الفحش و التّفخّش ليسا من خلائق الإسلام

همانا دشنام دادن و شنیدن از خصلتهای اسلام نیست.

سُنَّةُ اَللِّئَامِ قُبْحُ اَلْكَلاَم

روش فرومایه گان، زشتگویی است.

سَامِعُ هُجْرِ اَلْقَوْلِ شَرِيكُ اَلْقَائِل

شنوندۀ سخن زشت، شریک گوینده است.

سَفَهُكَ عَلَى مَنْ فَوْقَكَ جَهْلٌ مُرْد

دشنام دادن تو به کسی که مقامش از تو بالاتر است، نادانی هلاک کننده است.

سَفَهُكَ عَلَى مَنْ دُونَكَ جَهْلٌ مُزْر

دشنام دادن تو به کسی که از تو پایین تر است، نادانی خوار کننده است.

فِعْلُ اَلشَّرِّ مَسَبَّة

ناسزاگویی، بدکاری است.

مَنْ قَلَّ عَقْلُهُ سَاءَ خِطَابُه

کسی که خرد او اندک است، سخن او زشت است.

مَا أَفْحَشَ كَرِيمٌ قَط

بزرگوار هرگز دشنام نمی دهد.

لاَ تُسِيءَ اَللَّفْظَ وَ إِنْ ضَاقَ عَلَيْكَ اَلْجَوَاب

سخن خود را زشت مکن، گر چه پاسخ برایت مشکل شود.

لاَ أَوْقَحَ مِنْ بَذِي

پست تر از ناسزاگو نیست.

اَلْفُحْشُ وَ اَلتَّفَحُّشُ لَيْسَا مِنَ اَلْإِسْلاَم

دشنام دادن و شنیدن، از اسلام نیست.