احادیث درباره پشیمانی از امام علی (ع)

الإصابة سلامة،الخطاء ملامة،العجل ندامة.

درستی، سلامتی است، خطا کاری، موجب سرزنش و شتاب، باعث پشیمانی است.

اَلشَّرُّ نَدَامَة

بدی سبب پشیمانی است.

خَيْرُ اَلدُّنْيَا حَسْرَةٌ وَ شَرُّهَا نَدَم

خوبی دنیا، افسوس خوردنی و بدی آن باعث پشیمانی است.

اَلتَّوَانِي فِي اَلدُّنْيَا إِضَاعَةٌ وَ فِي اَلْآخِرَةِ حَسْرَة

سستی در دنیا سبب تباه ساختن و در آخرت پشیمانی است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَّقَهَا وَ دَارُ عَافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْهَا وَ دَارُ غِن ى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْهَا وَ دَارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اِتَّعَظَ بِهَا قَدْ آذَنَتْ بِبَيْنِهَا وَ نَادَتْ بِفِرَاقِهَا وَ نَعَتْ نَفْسَهَا وَ أَهْلَهَا فَمَثَّلَتْ لَهُمْ بِبَلاَئِهَا اَلْبَلاَءَ وَ شَوَّقَتْهُمْ بِسُرُورِهَا إِلَى اَلسُّرُورِ رَاحَتْ بِعَافِيَةٍ وَ تَبَكَّرَتْ اِبْتَكَرَتْ بِفَجِيعَةٍ تَرْغِيبا وَ تَرْهِيبا وَ تَخْوِيفا وَ تَحْذِيرا فَذَمَّهَا رِجَالٌ غَدَاةَ اَلنَّدَامَةِ وَ حَمِدَهَا آخَرُونَ ذَكَّرَتْهُمْ فَذَكَرُوا وَ حَدَّثَتْهُمْ فَصَدَقُوا وَ وَعَظَتْهُمْ فَاتَّعَظُوا…

بدرستی که دنیا خانه راستی است برای کسی که او را تصدیق کند و خانۀ عافیت است برای کسی که زبان او را بفهمد و خانۀ توانگری است برای کسی که از آن توشه برگیرد و خانۀ پند است برای کسی که به آن پند گیرد.جدایی خود را اعلام و دور شدن خود را فریاد نموده است و از مرگ خود و اهل خود خبر داده و با بلای خود بلا را برای ایشان تصویر نموده و با شادمانی خود ایشان را به شادمانی متمایل گردانیده است.به سلامتی شام کرده و با مصیبت صبح نموده است برای شیفته نمودن و وحشتناک کردن و ترسانیدن و پرهیز نمودن.پس آن را مردانی نکوهش نموده اند در صبحدم پشیمانی، و ستایش نموده اند دیگران؛ ایشان را یادآوری نموده پس توجّه کرده اند و با ایشان سخن گفته، و او را تصدیق نموده اند و ایشان پند او را پذیرفته اند از دگرگونیها و عبرتها.

اَلزَّلَلُ مَنْدَمَة

لغزش، باعث پشیمانی است.

مَنْ عَادَى اَلنَّاسَ اِسْتَثْمَرَ اِسْتَمَرَّ اَلنَّدَامَة

هر که با مردم دشمنی کند، پشیمانی برگیرد.

مَنْ أَطَاعَ اَلتَّوَانِي أَحَاطَتْ بِهِ اَلنَّدَامَة

هر که از سستی پیروی کند، پشیمانی او را فرا گیرد.

فِي اَلْمَوْتِ غِبْطَةٌ أَوْ نَدَامَة

در مرگ، یا نعمت و سعادت است و یا پشیمانی.