رُبَّ مَخُوفٍ لاَ تَحْذَرُه
چه بسیار ترسانی که کناره نمی گیرد.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
رُبَّ مَخُوفٍ لاَ تَحْذَرُه
چه بسیار ترسانی که کناره نمی گیرد.
اِحْذَرُوا مِنَ اَللَّهِ كُنْهَ مَا حَذَّرَكُمْ مِنْ نَفْسِهِ وَ اخشوهم وَ اِخْشَوْهُ خَشْيَة تَحْجُزُكُمْ عَمَّا يُسْخِطُه
از خدا چنانکه باید بترسید، ترسی که شما را از خشم او نگاه دارد.
اَلْخَوْفُ أَمَان
ترس، ایمنی است.
اِتَّقِ اَللَّهَ اَلَّذِي لاَ بُدَّ لَكَ مِنْ لِقَائِهِ وَ لاَ مُنْتَهَى لَكَ دُونَه
بترس از خداوندی که ناگزیر باید او را ملاقات کنی و سرانجامی جز به او نداری.
مِنَ اَلْوَالِدِ اَلْفَانِ اَلْمُقِرِّ لِلزَّمَانِ اَلْمُدْبِرِ اَلْعُمُرِ اَلْمُسْتَسْلِمِ لِلدَّهْرِ اَلذَّامِّ لِلدُّنْيَا اَلسَّاكِنِ مَسَاكِنَ اَلْمَوْتَى اَلظَّاعِنِ عَنْهَا إِلَيْهِمْ غَداً إِلَى اَلْمَوْلُودِ اَلْمُؤَمِّلِ مَا لاَ يُدْرِكُ اَلسَّالِكِ سَبِيلَ مَنْ قَدْ هَلَكَ غَرَضِ اَلْأَسْقَامِ وَ رَهِينَةِ اَلْأَيَّامِ وَ رَمِيَّةِ اَلْمَصَائِبِ وَ عَبْدِ اَلدُّنْيَا وَ تَاجِرِ اَلْغُرُورِ وَ غَرِيمِ اَلْمَنَايَا وَ أَسِيرِ اَلْمَوْتِ وَ حَلِيفِ اَلْهُمُومِ وَ قَرِينِ اَلْأَحْزَانِ وَ نُصُبِ اَلْآفَاتِ وَ صَرِيعِ اَلشَّهَوَاتِ وَ خَلِيفَةِ اَلْأَمْوَاتِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ فِيمَا…
نامه امیر المومنین علی علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام -از پدری که در آستانه فناست و چیرگی زمان را پذیراست، زندگی را پشت سر نهاده، تسلیم گردش روزگار شده، نکوهش کننده این جهان است، آرمنده در جایگاه مردگان که فردا به نزد آنان روان است. به فرزندی که آرزومند چیزی است که به دست نیاید، راهرو راه کسانی است که به هلاکت رسیده اند. فرزندی که آماج بیماریهاست و گروگان گذشت روزگاران. پسری که تیر مصیبتها به سوی او روان است و بنده گوش به فرمان دنیاست. سوداگر فریب و وامدار مرگ و اسیر نیستی است. هم پیمان اندوه ها و همنشین غمهاست. آماج آفات و زمین خورده شهوات و جانشین مردگان است. اما بعد؛ همانا من از پشت کردن دنیا به خود و سرکشی روزگار بر خود و روی آوردن آخرت به خویش، دریافتم که باید در اندیشه خویش…
إِنَّ اَلْمُتَّقِينَ فِي اَلدُّنْيَا هُمْ أَهْلُ اَلْفَضَائِلِ مَنْطِقُهُمُ اَلصَّوَابُ وَ مَلْبَسُهُمُ اَلاِقْتِصَادُ وَ مَشْيُهُمُ اَلتَّوَاضُعُ خَضَعُوا لِلَّهِ بِالطَّاعَةِ غَاضِّينَ أَبْصَارَهُمْ عَمَّا حَرَّمَ اَللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ وَاقِفِينَ أَسْمَاعَهُمْ عَلَى اَلْعِلْمِ نَزَلَتْ مِنْهُمْ أَنْفُسُهُمْ فِي اَلْبَلاَءِ كَالَّذِي نَزَلَتْ فِي اَلرَّخَاءِ رِضاً بِالْقَضَاءِ لَوْ لاَ اَلْآجَالُ اَلَّتِي كَتَبَ اَللَّهُ لَهُمْ لَمْ تَسْتَقِرَّ أَرْوَاحُهُمْ فِي أَجْسَادِهِمْ طَرْفَةَ عَيْنٍ شَوْقاً إِلَى اَلثَّوَابِ وَ خَوْفاً مِنَ اَلْعِقَابِ عَظُمَ اَلْخَالِقُ فِي أَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ…
اوصاف تقواپیشگان از دیدگاه امیر المومنین علی علیه السلام معروف به خطبه همام -پس از حمد و ستایش خداوند، امیر المومنین علی علیه السلام فرمود: همانا تقوا پیشگان در این جهان، همان دارندگان این ویژگیهای برجسته اند: گفتارشان راست و پوشاکشان مناسب و صرفجوی آمیز و رفتارشان فروتنی است. در برابر فرمان الهی سر تسلیم فرود آورده و از هر چه خداوند-عزیز و جلیل-بر آنان حرام کرده، چشم پوشیده اند. گوش به دانش مفید فرا داشته اند. در حال گرفتاری و بلا چنان به قضای الهی دلشاد و خشنودند که در حال آسودگی و خوشی همان طورند. اگر نبود مدت عمری که خداوند برای آنان نگاشته، از فرط شوق ثواب و بیم عقاب، جانهایشان یک چشم به هم زدن در تن هایشان درنگ نمی کرد. تنها آفریدگار در دل ایشان بزرگ است به این سبب هر چه جز اوست، در…
غَايَةُ اَلْعِلْمِ اَلْخَوْفُ مِنَ اَللَّهِ سُبْحَانَه
نهایت دانایی، ترس از خداوند سبحان است.
بِشْرُ اَلْمُؤْمِنِ فِي وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِي قَلْبِهِ أَوْسَعُ شَيْءٍ صَدْرا وَ أَذَلُّ شَيْءٍ نَفْسا يَكْرَهُ اَلرِّفْعَةَ وَ يَشْنَأُ اَلسُّمْعَةَ طَوِيلٌ غَمُّهُ بَعِيدٌ هَمُّهُ طَوِيلٌ هَمُّهُ بَعِيدٌ غَمُّهُ كَثِيرٌ صَمْتُهُ مَشْغُولٌ وَقْتُهُ صَبُورٌ شَكُورٌ مَغْمُورٌ بِفِكْرَتِهِ ضَنِينٌ بِخُلَّتِهِ سَهْلُ اَلْخَلِيقَةِ لَيِّنُ اَلْعَرِيكَةِ نَفْسُهُ أَصْلَبُ مِنَ اَلصَّلْدِ وَ هُوَ أَذَلُّ مِنَ اَلْعَبْد
تقیّة مؤمن در دل اوست و توبۀ او در اقرارش به گناه. ثلاث هنّ زین المؤمن:تقوی اللّه و صدق الحدیث و أداء الأمانة سه چیز آرایش مؤمن است:ترس از خدا، راستگویی و ادای امانت. حسن وجه المؤمن المرء من حسن عنایة اللّه به صورت زیبای مؤمن، از زیبایی لطف خداوند به اوست. خلّتان لا تجتمعان فی قلب مؤمن:سوء الخلق و البخل دو صفت در دل مؤمن جای نگیرد: بد اخلاقی و بخل. ظنّ المؤمن کهانة
ثَلاَثٌ هُنَّ زَيْنُ اَلْمُؤْمِنِ تَقْوَى اَللَّهِ وَ صِدْقُ اَلْحَدِيثِ وَ أَدَاءُ اَلْأَمَانَة
سه چیز آرایش مؤمن است:ترس از خدا، راستگویی و ادای امانت.
شَرُّ اَلْأَشْرَارِ مَنْ لاَ يَسْتَحْيِي مِنَ اَلنَّاسِ وَ لاَ يَخَافُ اَللَّهَ سُبْحَانَه
بدترین تبهکاران کسی است که از مردم حیا نکند و از خداوند نترسد.
فَاللَّهَ اَللَّهَ عِبَادَ اَللَّهِ فِي كِبْرِ اَلْحَمِيَّةِ وَ فَخْر
ای بندگان خدا از خدا بترسید و به او پناه برید از خود بینی مردانگی و فخر فروشی جاهلی و نادانی؛ زیرا این حالت آبستن دشمنی و محل دمیدن و شعله ور ساختن شیطان است. فاللّه اللّه عباد اللّه أن تتردّوا
اَلْجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّهُ مَلاَقِحُ اَلشَّنَآنِ وَ مَنَافِخُ اَلشَّيْطَان
ای بندگان خدا از خدا بترسید و به او پناه برید از خود بینی مردانگی و فخر فروشی جاهلی و نادانی؛ زیرا این حالت آبستن دشمنی و محل دمیدن و شعله ور ساختن شیطان است.