احادیث درباره عفو و گذشت از امام علی (ع)

شَيْئَانِ لاَ يُوزَنُ ثَوَابُهُمَا اَلْعَفْوُ وَ اَلْعَدْل

ثواب دو چیز اندازه گرفتنی نیست: گذشت و عدالت.

مِنَ اَلْوَالِدِ اَلْفَانِ اَلْمُقِرِّ لِلزَّمَانِ اَلْمُدْبِرِ اَلْعُمُرِ اَلْمُسْتَسْلِمِ لِلدَّهْرِ اَلذَّامِّ لِلدُّنْيَا اَلسَّاكِنِ مَسَاكِنَ اَلْمَوْتَى اَلظَّاعِنِ عَنْهَا إِلَيْهِمْ غَداً إِلَى اَلْمَوْلُودِ اَلْمُؤَمِّلِ مَا لاَ يُدْرِكُ اَلسَّالِكِ سَبِيلَ مَنْ قَدْ هَلَكَ غَرَضِ اَلْأَسْقَامِ وَ رَهِينَةِ اَلْأَيَّامِ وَ رَمِيَّةِ اَلْمَصَائِبِ وَ عَبْدِ اَلدُّنْيَا وَ تَاجِرِ اَلْغُرُورِ وَ غَرِيمِ اَلْمَنَايَا وَ أَسِيرِ اَلْمَوْتِ وَ حَلِيفِ اَلْهُمُومِ وَ قَرِينِ اَلْأَحْزَانِ وَ نُصُبِ اَلْآفَاتِ وَ صَرِيعِ اَلشَّهَوَاتِ وَ خَلِيفَةِ اَلْأَمْوَاتِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ فِيمَا…

نامه امیر المومنین علی علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام -از پدری که در آستانه فناست و چیرگی زمان را پذیراست، زندگی را پشت سر نهاده، تسلیم گردش روزگار شده، نکوهش کننده این جهان است، آرمنده در جایگاه مردگان که فردا به نزد آنان روان است. به فرزندی که آرزومند چیزی است که به دست نیاید، راهرو راه کسانی است که به هلاکت رسیده اند. فرزندی که آماج بیماریهاست و گروگان گذشت روزگاران. پسری که تیر مصیبتها به سوی او روان است و بنده گوش به فرمان دنیاست. سوداگر فریب و وامدار مرگ و اسیر نیستی است. هم پیمان اندوه ها و همنشین غمهاست. آماج آفات و زمین خورده شهوات و جانشین مردگان است. اما بعد؛ همانا من از پشت کردن دنیا به خود و سرکشی روزگار بر خود و روی آوردن آخرت به خویش، دریافتم که باید در اندیشه خویش…

اَلْحِجَامَةُ تُصِحُّ اَلْبَدَنَ وَ تَشُدُّ اَلْعَقْلَ أَخْذُ اَلشَّارِبِ مِنَ اَلنَّظَافَةِ وَ هُوَ مِنَ اَلسُّنَّةِ اَلطِّيبُ فِي اَلشَّارِبِ كَرَامَةٌ لِلْكَاتِبَيْنِ وَ هُوَ مِنَ اَلسُّنَّةِ اَلدُّهْنُ يُلَيِّنُ اَلْبَشَرَةَ وَ يَزِيدُ فِي اَلدِّمَاغِ وَ اَلْعَقْلِ وَ يُسَهِّلُ مَوْضِعَ اَلطَّهُورِ وَ يَذْهَبُ بِالشَّعَثِ وَ يُصَفِّي اَللَّوْنَ اَلسِّوَاكُ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ وَ مَطْيَبَةٌ لِلْفَمِ وَ هُوَ مِنَ اَلسُّنَّةِ غَسْلُ اَلرَّأْسِ بِالْخِطْمِيِّ يَذْهَبُ بِالدَّرَنِ وَ يُنَقِّي اَلْأَقْذَارَ اَلْمَضْمَضَةُ وَ اَلاِسْتِنْشَاقُ بِالْمَاءِ عِنْدَ اَلطَّهُورِ طَهُورٌ لِلْفَمِ وَ…

آدابی که امیر المومنین علی علیه السلام به اصحاب خود آموخت -که عبارت از چهار صد دستور عمل برای دین و دنیاست حجامت تن را سالم سازد و عقل را محکم نماید. چیدن شارب از نظافت است و هم از سنت. استعمال بوی خوش برای شارب گرامی داشت نویسندگان اعمال است و هم از سنت است. روغن مالیدن پوست را نرم کند و مغز و عقل را زیاد نماید و محل وضو و غسل را هموار سازد و ژولیدگی را ببرد و رنگ را صفا بخشد. مسواک زدن موجب خرسندی خدا و خوشبویی دهان می شود و سنت نیز می باشد. شستشوی سر با گل ختمی چرک را بزداید و کثافت ها را پاک کند. شستشوی دهان و بینی هنگام وضو، پاک کننده دهان و بینی است. استعمال انفیه سر را سالم کند و تن را درمان نماید و همه دردهای سر را بهبود بخشد. -نوره بدن را نیرومند و پاکسازی می کند. چیدن ناخن از…

قِلَّةُ اَلْعَفْوِ أَقْبَحُ اَلْعُيُوبِ وَ اَلتَّسَرُّعُ إِلَى اَلاِنْتِقَامِ أَعْظَمُ اَلذُّنُوب

کمی گذشت، زشت ترین عیبهاست و شتاب در انتقام از بزرگترین گناهان است.

اَلْمُرُوءَةُ اَلْعَدْلُ فِي اَلْإِمْرَةِ وَ اَلْعَفْوُ مَعَ اَلْقُدْرَةِ وَ اَلْمُوَاسَاةُ فِي اَلْعِشْرَةِ اَلْعُسْرَة

مردانگی: عدالت در حکمرانی، و گذشت با داشتن توانایی و کمک کردن در معاشرت در تنگدستی است.

عَادَةُ اَلنُّبَلاَءِ اَلسَّخَاءُ وَ اَلْكَظْمُ وَ اَلْعَفْوُ وَ اَلْحِلْم

سخاوت، فرو خوری خشم، گذشت و شکیبایی، عادت خردمندان است.

لاَ يُقَابَلُ مُسِيءٌ قَطُّ بِأَفْضَلَ مِنَ اَلْعَفْوِ عَنْه

با گناهکار هرگز روبرو مشو، مگر با برتری گذشت از او.

يُعْجِبُنِي مِنَ اَلرَّجُلِ أَنْ يَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَهُ وَ يَصِلَ مَنْ قَطَعَهُ وَ يُعْطِي مَنْ حَرَمَهُ وَ يُقَابِلَ اَلْإِسَاءَةَ بِالْإِحْسَان

خشنودم از مردی که می گذرد از کسی که به او ستم کرده و می پیوندد به کسی که از او بریده و عطا می کند به کسی که او را محروم می کند و بدی را با نیکی مقابله می کند.

الكريم يعفو مع القدرة و يعدل في مع الإمرة و يكفّ إسائته و يبذل إحسانه

بزرگوار با توانایی گذشت می کند و در فرمانروایی به عدالت رفتار می کند و بدی خود را از مردم باز می دارد و نیکویی خود را بذل می کند .

أَحْسَنُ اَلْجُودِ عَفْوٌ بَعْدَ مَقْدُرَة

نیکوترین عمل توانا، گذشت است. أولی النّاس بالعفو أقدرهم علی العقوبة سزاوارترین مردم

أَحْسَنُ أَفْعَالِ اَلْمُقْتَدِرِ اَلْعَفْو

نیکوترین عمل توانا، گذشت است.

أَوْلَى اَلنَّاسِ بِالْعَفْوِ أَقْدَرُهُمْ عَلَى اَلْعُقُوبَة

سزاوارترین مردم به گذشت، تواناترین آنها بر انتقام است.