اَلْمُؤْمِنُ صَدُوقُ اَللِّسَانِ بَذُولُ اَلْإِحْسَان
مؤمن، بسیار راستگو و بسیار نیکوکار است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْمُؤْمِنُ صَدُوقُ اَللِّسَانِ بَذُولُ اَلْإِحْسَان
مؤمن، بسیار راستگو و بسیار نیکوکار است.
مَنْ أَحْسَنَ أَفْعَالَهُ أَعْرَبَ عَنْ وُفُورِ عَقْلِه
کسی که کردار خود را نیکو گرداند، خرد بسیار خود را آشکار کند.
إِنَّ اَلْمُؤْمِنِينَ مُحْسِنُون
مؤمنان، نیکوکاران هستند.
لاَ تَذْكُرِ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ سَاهِيا وَ لاَ تَنْسَهُ لاَهِيا وَ اُذْكُرْهُ ذِكْرا كَامِلا يُوَافِقُ فِيهِ قَلْبُكَ لِسَانَكَ وَ يُطَابِقُ إِضْمَارُكَ إِعْلاَنَكَ وَ لَنْ تَذْكُرَهُ حَقِيقَةَ اَلذِّكْرِ حَتَّى تَنْسَى نَفْسَكَ فِي ذِكْرِكَ وَ تَفْقِدُهَا فِي أَمْرِك
خداوند سبحان را به غفلت یاد مکن و او را به بازی فراموش مکن.او را آن گونه یاد آور که زبانت همراه با دلت است و نهانت چون ظاهرت است.به نیکی او را یاد نخواهی کرد، مگر آنگاه که خود را فراموش کنی و خود را در کارها نیابی.
إِنَّ عُمُرَكَ مَهْرُ سهر سَعَادَتِكَ إِنْ أَنْفَذْتَهُ فِي طَاعَةِ رَبِّك
همانا عمر تو کابین نیکبختی توست اگر آن را در فرمانبرداری پروردگارت بکار بری.
أَقْوَى اَلْوَسَائِلِ حُسْنُ اَلْفَضَائِل
استوارترین آویزه ها، فضیلتهای نیکوست.
إِنَّكُمْ إِلَى مَكَارِمِ اَلْأَفْعَالِ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى بَلاَغَةِ اَلْأَقْوَال
همانا شما به کردار نیکو محتاجترید از سخن رسا.
قَبُولُ عُذْرِ اَلْمُجْرِمِ مِنْ مَوَاجِبِ اَلْكَرَمِ وَ مَحَاسِنِ اَلشِّيَم
پذیرش پوزش گنهکار از لوازم بزرگواری و از خصلتهای نیکوست.
ذُو اَلْإِفْضَالِ مَشْكُورُ اَلسِّيَادَة
نیکوکار، دارای آقایی و مهتری پذیرفته شده است .
إِذَا كَانَ فِي اَلرَّجُلِ خَلَّةٌ رَائِقَةٌ فَانْتَظِرْ مِنْهُ أَخَوَاتِهَا
هر گاه در مردی خوی نیکویی یافتی، از او انتظار دیگر خوبیها را داشته باش.
عَوِّدْ نَفْسَكَ اَلْجَمِيلَ فَإِنَّهُ يُجْمِلُ يَحْمِلُ عَنْكَ اَلْأُحْدُوثَةَ وَ يُجْزِلُ لَكَ اَلْمَثُوبَة
نفست را به نیکوکاری عادت ده، پس همانا آنچه از تو نقل کنند زیبا می سازد و پاداش تو را بزرگ می گرداند.
الكرم حسن السّجيّة و اجتناب الدّنيّة.
بزرگواری به خوی نیکو و پرهیز از پستیهاست.