مِنْ عَبْدِ اَللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ وَ أَهْلِ مِصْرَ سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ وَصَلَ إِلَيَّ كِتَابُكَ وَ فَهِمْتُ مَا سَأَلْتَ عَنْهُ وَ أَعْجَبَنِي اِهْتِمَامُكَ بِمَا لاَ بُدَّ لَكَ مِنْهُ وَ مَا لاَ يُصْلِحُ اَلْمُسْلِمِينَ غَيْرُهُ وَ ظَنَنْتُ أَنَّ اَلَّذِي أَخْرَجَ ذَلِكَ مِنْكَ نِيَّةٌ صَالِحَةٌ وَ رَأْيٌ غَيْرُ مَدْخُولٍ أَمَّا بَعْدُ فَعَلَيْكَ بِتَقْوَى اَللَّهِ فِي مَقَامِكَ وَ مَقْعَدِكَ وَ سِرِّكَ وَ عَلاَنِيَتِكَ وَ إِذَا أَنْتَ قَضَيْتَ بَيْنَ اَلنَّاسِ فَاخْفِضْ لَهُمْ جَنَاحَكَ وَ لَيِّنَ لَهُمْ جَانِبَكَ وَ…
سپس بعد از اعزام او نامه ای به مردم مصر نوشت که ما آن را خلاصه نموده ایم -از بنده خدا، علی، امیر المومنین به محمد بن ابی بکر و مردم مصر. سلام علیکم. اما بعد، نامه ات را دریافت کردم و درخواستهای تو را دریافتم و خوشحال شدم از اینکه به وظایف خود آشنایی و به اموری توجه داری که اصلاح مسلمانان فقط در سایه آنها صورت می پذیرد و به نظر من آنچه تو را بر این کار واداشت نیت نیک و رای پاک توست. اما بعد؛ بر تو باد رعایت تقوای الهی در همه حالات خود در ایستادن و نشستن، در نهان و عیان و چون میان مردم به داوری پرداختی با آنان فروتن باش و نرمخوی و گشاده رو. نگاه و نگرش تو به همه آنان یکسان باشد تا بزرگان در تو طمع ستم بر ناتوانان نبندند و ناتوانان از عدالت تو مایوس نشوند و باید از مدعی، بینه خواهی و از…
اَلْفَقْرُ اَلْمَوْتُ اَلْأَكْبَرُ وَ قِلَّةُ اَلْعِيَالِ أَحَدُ اَلْيَسَارَيْنِ وَ هُوَ نِصْفُ اَلْعَيْشِ وَ اَلْهَمُّ نِصْفُ اَلْهَرَمِ وَ مَا عَالَ اِمْرُؤٌ اِقْتَصَدَ وَ مَا عَطِبَ اِمْرُؤٌ اِسْتَشَارَ وَ اَلصَّنِيعَةُ لاَ تَصْلُحُ إِلاَّ عِنْدَ ذِي حَسَبٍ أَوْ دِينٍ وَ اَلسَّعِيدُ مَنْ وُعِظَ بِغَيْرِهِ وَ اَلْمَغْبُونُ لاَ مَحْمُودٌ وَ لاَ مَأْجُورٌ اَلْبِرُّ لاَ يَبْلَى وَ اَلذَّنْبُ لاَ يُنْسَى.
تنگدستی، مرگ بزرگتر است. کمی عیال یکی از دو توانگری و نیمی از آسایش زندگی است. غم نیمی از پیری است. مردی که میانه روی نماید مستمند نشود. مردی که مشورت کند هلاک نگردد. احسان روا نیست مگر به خانواده دار یا به دیندار. خوشبخت کسی است که از دیگران پند گیرد. زیانکار نه مورد ستایش است و نه لایق ثواب. نه کار نیک از بین رفتنی است و نه گناه فراموش شدنی است.
أَعْظَمُ اَلْخَطَايَا اِقْتِطَاعُ مَالِ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ بِغَيْرِ حَقٍّ .
بزرگترین گناه به ناحق بردن مال مسلمان است.
قِلَّةُ اَلْعَفْوِ أَقْبَحُ اَلْعُيُوبِ وَ اَلتَّسَرُّعُ إِلَى اَلاِنْتِقَامِ أَعْظَمُ اَلذُّنُوب
کمی گذشت، زشت ترین عیبهاست و شتاب در انتقام از بزرگترین گناهان است.
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع أَ لاَ أُخْبِرُكُمْ بكبر بِأَكْبَرِ اَلزِّنَاءِ قَالَ هِيَ اِمْرَأَةٌ تُوطِئُ فِي فِرَاشِ زَوْجِهَا فَتَأْتِي بِوَلَدٍ مِنْ غَيْرِهِ فَتُلْزِمُهُ زَوْجَهَا فَتِلْكَ اَلَّتِي لاَ يُكَلِّمُهَا اَللَّهُ وَ لاَ يَنْظُرُ إِلَيْهَا يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ لاَ يُزَكِّيهَا وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ .
امام صادق علیه السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: آیا شما را از بزرگترین زنا آگاه نسازم؟ آنگاه فرمود: زنای زنی است که در بستر شوهرش با او زنا کنند و فرزندی به دنیا آورد و او را به شوهر خویش نسبت دهد؛ پس خداوند با چنین زنی سخن نگوید و در روز رستاخیز بر او نظر رحمت نیفکند و او را از گناه پاک نگرداند و او را عذابی دردناک باشد.
أَعْظَمُ اَلْخَطَايَا اِقْتِطَاعُ مَالِ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ بِغَيْرِ حَقٍّ.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: بزرگترین گناهان، فراچنگ آوردن دارایی مسلمانی به ناحق باشد.
أَعْظَمُ اَلذُّنُوبِ عِنْدَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ ذَنْبٌ صَغُرَ عِنْدَ صَاحِبِه
بزرگترین گناهان در پیشگاه خداوند سبحان، گناهی است که نزد صاحب آن کوچک شمرده شود.
تَهْوِينُ اَلذَّنْبِ أَعْظَمُ مِنْ رُكُوبِ اَلذَّنْب
سهل شمردن گناه، بزرگتر از ارتکاب گناه است.
إِيَّاكَ وَ اَلْإِصْرَارَ فَإِنَّهُ مِنْ أَكْبَرِ اَلْكَبَائِرِ وَ أَعْظَمِ اَلْجَرَائِم
از پافشاری بر گناه بپرهیز، زیرا از بزرگترین گناهان و عظیمترین جرمهاست.
أَعْظَمُ اَلذُّنُوبِ عِنْدَ اَللَّهِ ذَنْبٌ أَصَرَّ عَلَيْهِ عَامِلُه
بزرگترین گناهان در نزد خداوند گناهی است که کننده اش بر آن پافشاری کند.
أَعْظَمُ اَلذُّنُوبِ ذَنْبٌ أَصَرَّ عَلَيْهِ صَاحِبُه
بزرگترین گناهان، گناهی است که صاحبش بر آن پافشاری کند.
لاَ وِزْرَ أَعْظَمُ مِنْ وِزْرِ غَنِيٍّ مَنَع
گناهی بزرگتر نیست از گناه توانگری که نیازمند را رد کند.
