احادیث درباره فکر و اندیشه از امام علی (ع)

عَلَيْكَ بِالْفِكْرِ فَإِنَّهُ رُشْدٌ مِنَ اَلضَّلاَلِ وَ مُصْلِحُ اَلْأَعْمَال

فکر کن، زیرا فکر، راهیابی از گمراهی و اصلاح کنندۀ عملهاست.

فكر المرء مآة تريه حسن عمله من قبحه.

فکر آدمی آیینه ای است که عمل نیکو را از زشت می نمایاند.

مَنْ أَعْمَلَ فِكْرَهُ أَصَابَ جَوَابَه

هر کس فکر خود را به کار برد، جواب او درست باشد.

مَنْ ضَعُفَتْ فِكْرَتُهُ قَوِيَتْ غِرَّتُه

کسی که فکرش ناتوان است، در فریب خوردن تواناست.

إِذَا أَمْضَيْتَ أَمْرا فَامْضِهِ بَعْدَ اَلرَّوِيَّةِ وَ مُرَاجَعَةِ اَلْمَشْوَرَةِ وَ لاَ تُؤَخِّرْ عَمَلَ يَوْمٍ إِلَى غَدٍ وَ اِمْضِ لِكُلِّ يَوْمٍ عَمَلَه

هر گاه بر امری اراده کنی، پس از تفکر و مشورت آن را انجام ده، کار امروز را به فردا نینداز، و کار هر روز را در همان روز انجام ده.

اَلْفِكْرُ فِي غَيْرِ اَلْحِكْمَةِ هَوَس

اندیشه کردن در غیر حکمت، سبک عقلی است.

اِلْزَمِ اَلصَّمْتَ يَسْتُرُ يَسْتَتِرُ فِكْرَك

پایبند سکوت باش تا اندیشه ات پنهان ماند.

إِنْ أَحْبَبْتَ سَلاَمَةَ نَفْسِكَ وَ سَتْرَ مَعَايِبِكَ فَأَقْلِلْ كَلاَمَكَ وَ أَكْثِرْ صَمْتَكَ يَتَوَفَّرْ فِكْرُكَ وَ يَسْتَنِرْ قَلْبُكَ وَ يَسْلَمِ اَلنَّاسُ مِنْ يَدِك

اگر سلامت نفس و پوشیده ماندن عیبهای خویش را دوست می داری، سخنت را کوتاه کن و سکوت را بسیار تا اندیشه ات بسیار و دلت روشن شود و مردم از دست تو سالم مانند.

مَغْرَسُ اَلْكَلاَمِ اَلْقَلْبُ وَ مُسْتَوْدَعُهُ اَلْفِكْرُ وَ مُقَوِّيهِ اَلْعَقْلُ وَ مُبْدِيهِ اَللِّسَانُ وَ جِسْمُهُ اَلْحُرُوفُ وَ رُوحُهُ اَلْمَعْنَى وَ حِلْيَتُهُ اَلْإِعْرَابُ وَ نِظَامُهُ اَلصَّوَاب

دل، جایگاه کشت سخن است و اندیشه، جایگاه سپردن آن و خرد، استوار سازنده و زبان، آشکار کنندۀ آن است و تن آن، حرفها و جان آن، معانی و زیور آن، حرکات و آراستگی آن، درستی است.

اَلصَّمْتُ رَوْضَةُ اَلْفِكْر

سکوت، بوستان اندیشه است.

تُجَاهِدُونَهُ بِهَا مِنَ اَلْفِكْرِ فِي اَلْعَاقِبَةِ وَ مَنْعِ اَلرَّذِيلَةِ وَ طَلَبِ اَلْفَضِيلَةِ وَ صَلاَحِ اَلْآخِرَةِ وَ لُزُومِ اَلْحِلْم

خود را از تندی خسیسی و کینه و خشم و حسد نگاه دارید؛ برای هر یک وسیله ای آماده سازید تا با آن مبارزه کنید همانند اندیشه در سرانجام و باز داشت از پستی و طلب فضیلت و صلاح آخرت و جدا نشدن از شکیبایی.

أَلاَ وَ إِنَّ اَللَّبِيبَ مَنِ اِسْتَقْبَلَ وُجُوهَ اَلْآرَاءِ بِفِكْرٍ صَائِبٍ وَ نَظَرَ فِي اَلْعَوَاقِب

بدانید خردمند کسی است که از اندیشه ها استقبال کند پس از درست فکر نمودن و در عاقبت اندیشه کردن.