احادیث درباره زبان خردمند و احمق

اللّسان معيار أرحجه العقل و أطاشه الجهل

زبان، وسیلۀ سنجش است که خرد آن را سنگین و نادانی آن را سبک گرداند.

قلب الأحمق في فمه،و لسان العاقل في قلبه

دل احمق در دهان اوست و زبان خردمند در دل او.

قَلْبُ اَلْأَحْمَقِ وَرَاءَ لِسَانِهِ وَ لِسَانُ اَلْعَاقِلِ وَرَاءَ قَلْبِه

دل کم خرد عقب زبان اوست و زبان خردمند عقب دل او.

كَلاَمُ اَلْعَاقِلِ قُوتٌ وَ جَوَابُ اَلْجَاهِلِ سُكُوت

سخن خردمند، روزی است و پاسخ نادان، خاموشی است.

لسان العاقل وراء قلبه

زبان خردمند عقب دل اوست.

مَغْرَسُ اَلْكَلاَمِ اَلْقَلْبُ وَ مُسْتَوْدَعُهُ اَلْفِكْرُ وَ مُقَوِّيهِ اَلْعَقْلُ وَ مُبْدِيهِ اَللِّسَانُ وَ جِسْمُهُ اَلْحُرُوفُ وَ رُوحُهُ اَلْمَعْنَى وَ حِلْيَتُهُ اَلْإِعْرَابُ وَ نِظَامُهُ اَلصَّوَاب

دل، جایگاه کشت سخن است و اندیشه، جایگاه سپردن آن و خرد، استوار سازنده و زبان، آشکار کنندۀ آن است و تن آن، حرفها و جان آن، معانی و زیور آن، حرکات و آراستگی آن، درستی است.