احترسوا من سورة الجمد و الحقد و الغضب و الحسد و أعدّوا لكلّ شيء من ذلك عدّة اوّل روايت اين است:البخيل مذموم.خسيس نكوهيده است.
خود را از تندی خسیسی و کینه و خشم و حسد نگاه دارید؛ برای هر یک وسیله ای آماده سازید تا با آن مبارزه کنید همانند اندیشه در سرانجام و باز داشت از پستی و طلب فضیلت و صلاح آخرت و جدا نشدن از شکیبایی. لیس الحسد من خلق الأتقیاء. حسد از اخلاق پرهیزگاران نیست.
تُجَاهِدُونَهُ بِهَا مِنَ اَلْفِكْرِ فِي اَلْعَاقِبَةِ وَ مَنْعِ اَلرَّذِيلَةِ وَ طَلَبِ اَلْفَضِيلَةِ وَ صَلاَحِ اَلْآخِرَةِ وَ لُزُومِ اَلْحِلْم
خود را از تندی خسیسی و کینه و خشم و حسد نگاه دارید؛ برای هر یک وسیله ای آماده سازید تا با آن مبارزه کنید همانند اندیشه در سرانجام و باز داشت از پستی و طلب فضیلت و صلاح آخرت و جدا نشدن از شکیبایی.
لَيْسَ اَلْحَسَدُ مِنْ خُلُقِ اَلْأَتْقِيَاء
حسد از اخلاق پرهیزگاران نیست.
مَنْ رَضِيَ بِحَالِهِ لَمْ يَعْتَوِرْهُ اَلْحَسَد
هر کس که از وضع خود خشنود باشد، حسد پی در پی او را فرا نمی گیرد.
مَنِ اِتَّقَى قَلْبُهُ لَمْ يَدْخُلْهُ اَلْحَسَد
هر کس دل او پرهیزگار باشد، حسد در آن وارد نمی شود.
مِنْ صِغَرِ اَلْهِمَّةِ حَسَدُ اَلصَّدِيقِ عَلَى اَلنِّعْمَة
از علائم کم همّتی، حسد بردن بر نعمت دوست است.
لاَ تَكُونُوا لِنِعَمِ اَللَّهِ عَلَيْكُمْ أَضْدَادا
برای نعمت پروردگار، دشمن یکدیگر نباشید.
لاَ تَكُونُوا لِفَضْلِ اَللَّهِ عَلَيْكُمْ حُسَّادا
برای نعمت پروردگار، به یکدیگر حسادت مورزید.
لاَ تُحَاسَدُوا فَإِنَّ اَلْحَسَدَ يَأْكُلُ اَلْإِيمَانَ كَمَا تَأْكُلُ اَلنَّارُ اَلْحَطَب
بر یکدیگر حسد مورزید همانا حسد ایمان را می خورد چنانکه آتش هیزم را.
لاَ يَكُونُ اَلْمُؤْمِنُ حَسُودا
مؤمن، حسود نیست.
اَلْحَسُودُ مَغْمُوم
حسود همواره اندوهگین است.
اَلْحَسَدُ حَبْسُ اَلرُّوح
حسد، زندان روح است.