امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
عَلَيْكُمْ بِصَنَايِعِ اَلْإِحْسَانِ وَ حُسْنِ اَلْبِرِّ بِذَوِي اَلرَّحِمِ وَ اَلْجِيرَانِ فَإِنَّهُمَا يَزِيدَانِ فِي اَلْأَعْمَارِ وَ يَعْمُرَانِ اَلدِّيَار
بر شما باد به نیکی کردن و نیکویی نمودن به خویشاوندان و همسایگان. همانا این دو کار عمرها را بیافزاید و شهرها را آباد کند.
لاَ تُطِيعُوا اَلنِّسَاءَ فِي اَلْمَعْرُوفِ حَتَّى لاَ يَطْمَعْنَ فِي اَلْمُنْكَر
در نیکی کردن از زنان فرمان نبرید تا در بدی طمع نکنند.
مَنْ شُكِرَ عَلَى غَيْرِ إِحْسَانٍ مَعْرُوفٍ ذُمَّ عَلَى غَيْرِ إِسَاءَة
هر که بدون نیکی کردن ستایش کند، بدون بدی کردن نیز نکوهش نماید.
أَفْضَلُ اَلْإِيمَانِ اَلْإِخْلاَصُ وَ اَلْإِحْسَانُ وَ أَقْبَحُ اَلشِّيَمِ اَلتَّجَافِي وَ اَلْعُدْوَان
اخلاص و نیکی کردن، بهترین ایمان و دوری گزیدن از دوستان و ستم، زشت ترین خویهاست.
مَا اسْتَعْبَدَ اَلْكِرَامَ بِمِثْلِ اَلْإِكْرَام
بزرگواران را چیزی همانند نیکی کردن به بندگی نمی کشد.
لا تزكوا الصّنيعة مع غير أصيل.
نیکی کردن به افراد بی ریشه، پاکیزه نمی کند.
جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِنْسَانِ يُوجِبُ اَلْحِرْمَان
انکار کردن نیکی انسان ، سبب محرومیت شود.
اَلْمُكَافَاةُ عِتْق
جبران کردن، وسیلۀ آزادی است.
ابدأ بالعطيّة من لمن لم يسئلك و ابذل معروفك لمن طلبه و إيّاك أن تردّ السّائل.
بخشش کن به کسی که از تو سؤال نکرده و نیکی کن به کسی که در پی آن است.و مبادا که درخواست کننده را رد کنی.
خَطَبَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَلَى مِنْبَرِ اَلْكُوفَةِ بِخُطْبَةٍ فِيهَا أَيُّهَا اَلنَّاسُ اِعْلَمُوا أَنَّ كَمَالَ اَلدِّينِ طَلَبُ اَلْعِلْمِ وَ اَلْعَمَلُ بِهِ وَ أَنَّ طَلَبَ اَلْعِلْمِ أَوْجَبُ عَلَيْكُمْ مِنْ طَلَبِ اَلْمَالِ إِنَّ اَلْمَالَ مَقْسُومٌ بَيْنَكُمْ مَضْمُونٌ لَكُمْ قَدْ قَسَمَهُ عَادِلٌ بَيْنَكُمْ وَ ضَمِنَهُ وَ سَيَفِي لَكُمْ بِهِ وَ اَلْعِلْمَ مَخْزُونٌ عَنْكُمْ عِنْدَ أَهْلِهِ قَدْ أُمِرْتُمْ بِطَلَبِهِ مِنْهُمْ فَاطْلُبُوهُ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ كَثْرَةَ اَلْمَالِ مَفْسَدَةٌ فِي اَلدِّينِ مَقْسَاةٌ لِلْقَلْبِ وَ أَنَّ كَثْرَةَ اَلْعِلْمِ وَ…
امیر مؤمنان علیه السّلام بر منبر کوفه خطبه ای خواندند که در آن فرمود:ای مردم آگاه باشید کمال دین به تحصیل دانش و عمل کردن به آن است، تحصیل دانش برای شما از تهیّه مال واجبتر است، مال بین شما تقسیم و تضمین شده، دادگری؛ آن را بین شما تقسیم کرده و ضمانت فرموده، و به عهد خود وفا خواهد نمود، ولی دانش را برای شما در سینۀ اهلش اندوخته و دستور داده که به دنبالش بروید، اینک آن را بجویید و بدانید که ثروت زیاد باعث تباهی دین و قساوت قلب است، و زیادی علم به شرط عمل کردن به آن باعث اصلاح دین و رسیدن به بهشت است، مال انسان را بخیل می کند، و به آن نسبت به خودشان و مردم بخیل می شوند، مال با مصرف کاهش پذیرد، و حال اینکه علم با بذل و انفاق فزون گردد، انفاق علم به نشر آن در بین حافظان و راویان آن است، و بدانید…
جِمَاعُ اَلدِّينِ فِي إِخْلاَصِ اَلْعَمَلِ وَ تَقْصِيرِ اَلْأَمَلِ وَ بَذْلِ اَلْإِحْسَانِ وَ اَلْكَفِّ عَنِ اَلْقَبِيح
فراهم کردن دین در خالص گردانیدن عمل، کوتاهی آرزو، نیکی نمودن و بازداشتن از بدیهاست.
اَلْإِسَاءَةُ يَمْحَاهَا يَمْحُوهَا اَلْإِحْسَان
نیکی، بدی را از بین می برد.
