احادیث درباره احسان و بندگی

اَلْمَعْرُوفُ رِق

نیکی کردن، بندگی است.

اَلْإِنْسَانُ عَبْدُ اَلْإِحْسَان

انسان، بندۀ نیکی کردن است.

الإحسان يستعبد الإنسان.

نیکی کردن، انسان را به بندگی کشاند.

اَلْإِحْسَانُ يَسْتَرِقُّ اَلْإِنْسَان

نیکی کردن، انسان را بنده گرداند.

اَلنَّاسُ أَبْنَاءُ مَا يُحْسِنُون

مردم، فرزندان آنچه اند که به نیکی کنند.

اَلْمَعْرُوفُ غُلٌّ لاَ يَفُكُّهُ إِلاَّ شُكْرٌ أَوْ مُكَافَاة

نیکی کردن زنجیری است که جز به سپاس و یا پاداش گشوده نشود.

أَحْسِنْ تَسْتَرِق

نیکی کن، بندگی طلب.

أَحْسِنْ إِلَى مَنْ شِئْتَ وَ كُنْ أَمِيرَه

به هر که خواهی نیکی کن، و امیر او باش.

أَطِلْ يَدَكَ فِي مُكَافَاةِ مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ فَإِنْ لَمْ تَقْدِرْ فَلاَ أَقَلَّ مِنْ أَنْ تَشْكُرَه

دستت را به پاداش کسی که به تو نیکی کرده دراز کن و اگر نمی توانی پس حدّاقل از او سپاسگزاری کن.

إنّ أفضل الأموال ما سترقّ به حرّ و استحقّ به أجر.

همانا فزونترین مالها آن است که آزاده ای را به بندگی آورد و پاداشی را شایسته شود.

بِالْإِحْسَانِ يُسْتَعْبَدُ اَلْإِنْسَان

با نیکی کردن، انسان بنده می شود.

بِالْبِرِّ يُمْلَكُ اَلْحُر

با نیکی کردن، آزاده خریداری می شود.