احادیث درباره ایمان کامل

مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ، وَ أَعْطَى لِلَّهِ، وَ مَنَعَ لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ كَمُلَ إِيمَانُه‏

کسی که دوستی‏ها و دشمنی‏ هایش برای خدا باشد و برای خدا عطا و بخشش نماید و برای خدا از بخشش امتناع ورزد، ایمانش کامل است.

يَا عَلِيُّ سَبْعَةٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ فَقَدِ اِسْتَكْمَلَ حَقِيقَةَ اَلْإِيمَانِ وَ أَبْوَابُ اَلْجَنَّةِ مُفَتَّحَةٌ لَهُ مَنْ أَسْبَغَ وُضُوءَهُ وَ أَحْسَنَ صَلاَتَهُ وَ أَدَّى زَكَاةَ مَالِهِ وَ كَفَّ غَضَبَهُ وَ سَجَنَ لِسَانَهُ وَ اِسْتَغْفَرَ لِذَنْبِهِ وَ أَدَّى اَلنَّصِيحَةَ لِأَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّهِ .

امیر المومنین علیه السلام فرمود: پیغمبر(ص)در ضمن وصیتی بعلی فرمود یا علی هفت صفت است که در هر کس باشد ایمان حقیقی را بسر حد کمال رسانده است و درها برویش باز است کسی که وضویش را بطور کامل بسازد و نمازش را نیکو بخواند و زکاه مال خود را بدهد و خشمش را نگهدارد و زبان اش را در بند کند و برای گناهان خود طلب آمرزش نماید و برای خاندان پیغمبرش خیر خواه باشد.

ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَمُلَ إِيمَانُهُ اَلْعَقْلُ وَ اَلْحِلْمُ وَ اَلْعِلْم

سه چیز است که در هر کس باشد ایمان او کامل است:خرد، بردباری و دانش.

ثلاث من كنّ فيه فقد أكمل الإيمان:العدل في الغضب و الرّضا و القصد في الفقر و الغنا و اعتدال الخوف و الرّجاء

سه صفت در هر کس باشد ایمان خود را کامل کرده است:عدالت در هنگام خشم و خشنودی، میانه روی در هنگام نیازمندی و بی نیازی، و اعتدال در بیم و امید.

مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَكْمُلَ إِيمَانُهُ فَلْيَكُنْ حُبُّهُ لِلَّهِ وَ بُغْضُهُ لِلَّهِ وَ رِضَاهُ لِلَّهِ وَ سَخَطُهُ لِلَّه

هر که دوست دارد ایمان خود را کامل کند، باید دوستی و دشمنی و خشنودی و خشم او برای خداوند باشد.

مَنْ أَعْطَى فِي اَللَّهِ وَ مَنَعَ فِي اَللَّهِ وَ أَحَبَّ فِي اَللَّهِ وَ أَبْغَضَ فِي اَللَّهِ فَقَدِ اِسْتَكْمَلَ اَلْإِيمَان

کسی که در راه خداوند ببخشد و در راه خدا باز دارد و به خاطر خدا دوست و دشمن دارد، ایمان خود را کامل کرده است.

مِنْ كَمَالِ اَلْإِيمَانِ مُكَافَاةُ اَلْمُسِيءِ بِالْإِحْسَان

گناهکار را با نیکی مجازات نمودن، از نشانه های ایمان کامل است.

لاَ يَكْمُلُ إِيمَانُ اَلْمُؤْمِنِ حَتَّى يَعُدُّ اَلرَّخَاءَ فِتْنَة وَ اَلْبَلاَءَ نِعْمَة

ایمان مؤمن کامل نمی شود مگر آنگاه که فراخی را آزمایش و بلا را نعمت شمارد.

لاَ يَكْمُلُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يُحِبَّ مَنْ أَحَبَّهُ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ يُبْغِضَ مَنْ أَبْغَضَهُ اَللَّهُ سُبْحَانَه

ایمان مؤمن کامل نمی شود مگر آنگاه که دوست بدارد آنچه را خداوند دوست دارد و دشمن بدارد آنچه را خداوند دشمن می دارد.

أفضل الإيمان حسن الإيقان

یقین نیکو، برترین ایمان است.

أَفْضَلُ اَلْإِيمَانِ اَلْإِخْلاَصُ وَ اَلْإِحْسَانُ وَ أَقْبَحُ اَلشِّيَمِ اَلتَّجَافِي وَ اَلْعُدْوَان

اخلاص و نیکی کردن، بهترین ایمان و دوری گزیدن از دوستان و ستم، زشت ترین خویهاست.

أَفْضَلُ اَلْإِيمَانِ حُسْنُ اَلْإِيقَانِ وَ أَفْضَلُ اَلشَّرَفِ بَذْلُ اَلْإِحْسَان

برترین ایمان، یقین نیکوست و برترین بزرگواری، نیکوکاری است.