احادیث درباره خشم از امام علی (ع)

أَحْضَرُ اَلنَّاسِ جَوَابا مَنْ لَمْ يَغْضَب

حاضر جواب ترین مردم کسی است که خشمگین نمی شود.

من استشعر الشّعف بالدّنيا ملأت ضميره أشجانا لها رقص على سويداء قلبه،همّ يشغله و غمّ يحزنه حتّى يؤخذ بكظمه فيلقى بالفضاء منقطعا أبهراه هيّنا على اللّه فناءه بعيدا على الإخوان لقاؤه

کسی که دوستی بسیار دنیا را شعار خود گرداند، دنیا اندیشۀ او را از اندوه پر کند که بر حال دل او می رقصند، اندوهی که او را مشغول سازد و غمی که او را اندوهگین نماید، تا این که با خشم جان او را بگیرد، پس انداخته می شود در فضا، در حالی که رگ گردن او قطع گردیده است و خداوند او را بر خواری بمیراند، و دیدار برادران با او دور گردد.

احترسوا من سورة الجمد و الحقد و الغضب و الحسد و أعدّوا لكلّ شيء من ذلك عدّة اوّل روايت اين است:البخيل مذموم.خسيس نكوهيده است.

خود را از تندی خسیسی و کینه و خشم و حسد نگاه دارید؛ برای هر یک وسیله ای آماده سازید تا با آن مبارزه کنید همانند اندیشه در سرانجام و باز داشت از پستی و طلب فضیلت و صلاح آخرت و جدا نشدن از شکیبایی. لیس الحسد من خلق الأتقیاء. حسد از اخلاق پرهیزگاران نیست.

تُجَاهِدُونَهُ بِهَا مِنَ اَلْفِكْرِ فِي اَلْعَاقِبَةِ وَ مَنْعِ اَلرَّذِيلَةِ وَ طَلَبِ اَلْفَضِيلَةِ وَ صَلاَحِ اَلْآخِرَةِ وَ لُزُومِ اَلْحِلْم

خود را از تندی خسیسی و کینه و خشم و حسد نگاه دارید؛ برای هر یک وسیله ای آماده سازید تا با آن مبارزه کنید همانند اندیشه در سرانجام و باز داشت از پستی و طلب فضیلت و صلاح آخرت و جدا نشدن از شکیبایی.

اَلْحَسُودُ غَضْبَانُ عَلَى اَلْقَدَر

حسود بر آنچه مقدّر شده خشمگین است.

ضَلاَلُ اَلنُّفُوسِ بَيْنَ دَوَاعِي اَلشَّهْوَةِ وَ اَلْغَضَب

گمراهی انسانها در میان کشش شهوت و خشم است.

من غلب عليه غضبه و شهوته فهو في من حيّز البهائم.

هر کس خشم و شهوتش بر او چیره شود؛ پس او در جرگۀ چهارپایان است.

لا تسرف في شهوتك و غضبك فيزريا بك.

در شهوت و خشم خود زیاده روی مکن، زیرا این دو تو را عیبناک می کند.

كَيْفَ لاَ يُوقِظُكَ بَيَاتُ بِآيَاتِ نِقَمِ اَللَّهِ وَ قَدْ تَوَرَّطْتَ بِمَعَاصِيهِ مَدَارِجَ سَطَوَاتِه

چگونه شبیخون نشانه های عقوبتهای خداوند تو را بیدار نمی کند و حال آن که به سبب گناهان در ورطۀ خشم او افتاده ای.

إِيَّاكَ أَنْ تَرْضَى عَنْ نَفْسِكَ فَيَكْثُرَ اَلسَّاخِطُ عَلَيْك

از خود پسندی بپرهیز؛ زیرا خشم کنندگان بر تو را زیاد می کند.

مَنْ رَضِيَ عَنْ نَفْسِهِ كَثُرَ اَلسَّاخِطُ عَلَيْه

هر که خود پسند باشد، خشم گیرندۀ بر او زیاد شود.

رِضَا اَلْعَبْدِ عَنْ نَفْسِهِ مَقْرُونٌ بِسَخَطِ رَبِّه

خودپسندی بنده با خشم پروردگارش همراه است.