حدیث امام علی (ع) درباره فتنه و رنج دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

من استشعر الشّعف بالدّنيا ملأت ضميره أشجانا لها رقص على سويداء قلبه،همّ يشغله و غمّ يحزنه حتّى يؤخذ بكظمه فيلقى بالفضاء منقطعا أبهراه هيّنا على اللّه فناءه بعيدا على الإخوان لقاؤه

کسی که دوستی بسیار دنیا را شعار خود گرداند، دنیا اندیشۀ او را از اندوه پر کند که بر حال دل او می رقصند، اندوهی که او را مشغول سازد و غمی که او را اندوهگین نماید، تا این که با خشم جان او را بگیرد، پس انداخته می شود در فضا، در حالی که رگ گردن او قطع گردیده است و خداوند او را بر خواری بمیراند، و دیدار برادران با او دور گردد.