احادیث امام صادق (ع)

لِلغافِلِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: السَّهوُ وَ اللَّهوُ وَ النِّسیانُ.

شخص غافل سه نشانه دارد: اشتباه، سرگرمی و فراموشی.

فِی الْمَکارِهِ صَبُورٌ وَ فِی الرَّخَاءِ شَکورٌ

مؤمن در سختی ها شکیبا، و در راحتی و گشایش شکرگزار است.

عن معلی بن خنیس، عن ابی عبدالله علیه السلام، قال: قلت له: ما حقُّ المُسْلِمِ عَلَی الْمُسْلِمِ؟ قال: له سَبْعُ حُقُوقٍ واجِباتٍ، ما مِنْهُنَّ حَقٌّ الّا و هو علیه واجبٌ انْ ضیعَ مِنْها شیئاً خَرَجَ مِنْ وِلایةِ اللَّهِ وَ طاعَتِهِ، وَ لَمْ یکنْ للَّهِ فیها نَصیبٌ، قلت له: جعلت فداک و ما هی؟ قال: یا مُعَلّی انّی عَلَیک شَفیقٌ اخافُ انْ تَضَیعَ وَ لا تَحْفِظَ وَ تَعْلَمْ وَ لا تَعْمَلَ، قلت: لا قُوَّةَ الّا بِاللَّهِ. قال: ایسَرُ حَقٍّ مِنْها انْ تُحِبَّ له ما تُحِبُّ لِنَفسِک وَ تَکرَهَ لَهُ ما تَکرَهُ لِنَفْسِک، و الْحَقُّ الثانِی انْ تَجْتَنِبَ سَخَطَهُ و تَتَّبَعَ مَرْضاتَهُ وَ تُطیعَ…

معلّی می گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم: حق مسلمان بر مسلمان چیست؟ فرمود: هفت حق واجب دارد که همه واجب بوده و اگر کسی آنها را ضایع کند و فراموش نماید از ولایت و طاعت خدا خارج و نزد خداوند بهره ای ندارد، عرض کردم: آن حقوق کدامند، فرمود: ای معلی، من دلسوز تو هستم می ترسم ضایع کنی و رعایت ننمایی، بدانی و عمل نکنی. عرض کردم:« لاقوّة الّا باللَّه». امام علیه السلام فرمود: ساده ترین آنها این است که هر چه برای خود دوست داری برای او دوست داشته باشی و هر آنچه برای خود بد می دانی برای او بد بدانی. حق دوم آنکه: از ناراحت کردن او بپرهیزی و رضایتش را جلب کنی و اطاعت امرش نمایی. حق سوم آنکه: با جان و مال و زبان و دست و پا وی را یاری کنی. حق چهارم آنکه: چشم و راهنما و آینه او باشی. حق پنجم آنکه: تو…

أخْدمْ أَخَاک فَإِنِ اسْتَخْدَمَک فَلَا؛

به برادرت خدمت کن؛ اما اگر تو را به خدمت گرفت و سوء استفاده کرد، خدمت مکن.

ثَلَاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ وَ زِينَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ الصَّلَاةُ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يَأْسُهُ مِمَّا فِي أَيْدِي النَّاسِ وَ وَلَايَةُ الْإِمَامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ.

سه اصل مایه مباهات مؤمن و آراستگی او در دنیا و آخرت خواهد بود: نماز شب و مأیوس بودن از چیزی ‌که در دست مردم است و نیز ولایت امامی از خاندان محمد صلّی اللّه علیه و آله .

مَنْ مَلَک نَفْسَهُ اذا رَغِبْ وَ اذا رَهَبْ و اذا اشْتَهی و اذا غَضِبَ و اذا رَضِی، حَرَّمَ اللَّه جَسَدَهُ عَلَی النّارِ.

هرکه در رغبت، ترس، شهوت، خشم و شادی خوددار باشد خداوند تنش را بر آتش حرام می کند.

1. وسایل الشیعه، ج 11، ص 123، ابواب جهاد النفس، باب 1، ح 8؛ تحف العقول، حکمت 42.

وَ لَا تَزْهَدُوا فِی إِتْیَانِهِ فَإِنَّ الْخَیْرَ فِی إِتْیَانِهِ أَکْثَرُ مِنْ أَنْ یُحْصَی

در رفتن به آن (زیارت امام حسین علیه السلام) زهد نورزید، خیر و نیکی در رفتن به آن، بسیار بیشتر از آن است که احصاء بشود!.

مَکتُوبٌ فِی التَوْرَاةِ لَازَوَالَ لِلنَّعْمَاءِ إذَا شُکرَتْ وَلَا بَقَاءِ لَهَا إذَا کفِرَتْ

در کتاب آسمانی تورات نوشته شده- در واقع حدیث قدسی است- که زوالی برای نعمت ها نیست، اگر شکر آن به جای آورده شود و بقایی برای نعمت ها نیست، اگر کفران شود.

1. اصول کافی، ج 2، ص 94.

قَالَ مَا مِنْ أَحَدٍ قَالَ فِی اَلْحُسَینِ شِعْراً فَبَکی وَ أَبْکی بِهِ إِلاَّ أَوْجَبَ اَللَّهُ لَهُ اَلْجَنَّةَ وَ غَفَرَ لَهُ.

امام صادق (ع) به جعفر بن عفان فرمود: هیچ کس نیست که درباره حسین (ع) شعری بسراید و بگرید و با آن بگریاند مگر آن که خداوند، بهشت را بر او واجب می کند و او را می آمرزد.

أَبِی هَارُونَ اَلْمَکفُوفِ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیهِ السَّلاَمُ فَقَالَ (أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیهِ السَّلاَمُ) لِی أَنْشِدْنِی فَأَنْشَدْتُهُ فَقَالَ لاَ کمَا تُنْشِدُونَ وَ کمَا تُرْثِیهِ عِنْدَ قَبْرِهِ.

ابوهارون مکفوف می گوید: خدمت حضرت صادق (ع) رسیدم. امام به من فرمود: « برایم شعر بخوان ». پس برایش اشعاری خواندم. فرمود: این طور نه، همان طور که (برای خودتان) شعر خوانی می کنید و همان گونه که نزد قبر حضرت سید الشهداء مرثیه می خوانی.

قَال لِی اَبی: یَا جَعفَر! اَوقِف لِی مِن مِنالِی کَذا وُ کَذا اَلنَوادِب تَندُبنی عَشَر سِنین بِمِنی اَیَّام مِنِی.

پدرم امام باقر(ع) به من فرمود: ای جعفر! از مال خودم فلان مقدار وقف نوحه خوانان کن که به مدت ده سال در «منا» در ایام حج، بر من نوحه خوانی و سوگواری کنند.

إنّ نَصاری نَجْرانَ لَمّا وَفَدوا علی رسولِ اللّه. صلی الله علیه و آله و کانَ سیّدُهُم الأهْتَمَ والعاقِبَ والسَّیّدَ...فقالوا: إلی ما تَدْعون؟ فقالَ: إلی شَهادَةِ أنْ لا إلهَ إلّا اللّه. وأنّی رسولُ اللّه. و أنّ عیسی عَبدٌ مَخلوقٌ یأکُلُ ویَشْرَبُ و یُحْدِثُ... فقالَ رسولُ اللّه. صلی الله علیه و آله: فباهِلُونی، فإنْ کُنتُ صادقا نزلَتِ اللّعنةُ علَیکُم، وإنْ کنتُ کاذبا اُنزِلَتْ علَیَّ، فقالوا: أنْصَفْتَ، فتَواعَدوا للمُباهَلةِ. فلَمّا رجَعوا إلی مَنازِلهم قالَ رؤساؤهُم...: إنْ باهَلَنا بقَومِهِ باهَلْناهُ، فإنَّهُ لیسَ بِنَبیٍّ، و إنْ باهَلَنا بأهْلِ بَیتِهِ خاصّةً فلا نُباهِلُهُ، فإنَّهُ لا…

نصارای نجران به همراه رئیس و نایب و...نزد پیامبر خدا صلی الله علیه و آله آمدند و عرض کردند: ما را به چه دعوت می کنی؟ فرمود: به این که شهادت دهید خدایی جز اللّه نیست و من فرستاده خدایم و عیسی بنده ای مخلوق است که می خورد و می آشامد و صحبت می کند... پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: پس با من مباهله کنید. اگر من راستگو باشم لعن و نفرین، شما را می گیرد و اگر دروغگو باشم لعن و نفرین، مرا می گیرد. گفتند: منصفانه است. آن گاه وعده مباهله گذاشتند. وقتی به خانه های خود برگشتند بزرگانشان گفتند: اگر با قوم خود به مباهله آمد با او مباهله می کنیم؛ زیرا در این صورت او پیامبر نیست، اما اگر فقط با خانواده اش برای مباهله آمد با او مباهله نمی کنیم؛ چون اگر خانواده اش را به خطر انداخت حتما راست می گوید. صبح…